เจ้าสาวไร้รัก Novels & Stories

คำบอกรักที่ไม่มีคำว่ารักของเขานั้นส่งผลให้คนข้าง ๆ น้ำตาคลอ เธอรู้ว่าเหตุผลที่เขาพูดต่อหน้าสาธารณะยาวขนาดนี้เป็นครั้งแรกนอกเหนือจากธุรกิจคืออะไร และเป็นอีกครั้งที่เขาทำเพื่อเธอ ‘ต่อไปขอเชิญเจ้าสาวกล่าวความในใจครับ’ พิธีกรยื่นไมค์ให้เจ้าสาวผู้สง่างามแต่เรียบง่าย เธอเป ็นดั่งเพชรที่ไม่ต้องมีแสงสีมากมายแต่ก็เปล่งประกายได้แม้ในที่มืด

คำบอกรักที่ไม่มีคำว่ารักของเขานั้นส่งผลให้คนข้าง ๆ น้ำตาคลอ เธอรู้ว่าเหตุผลที่เขาพูดต่อหน้าสาธารณะยาวขนาดนี้เป็นครั้งแรกนอกเหนือจากธุรกิจคืออะไร และเป็นอีกครั้งที่เขาทำเพื่อเธอ ‘ต่อไปขอเชิญเจ้าสาวกล่าวความในใจครับ’ พิธีกรยื่นไมค์ให้เจ้าสาวผู้สง่างามแต่เรียบง่าย เธอเป ็นดั่งเพชรที่ไม่ต้องมีแสงสีมากมายแต่ก็เปล่งประกายได้แม้ในที่มืด

บัวบูชายังคงเฝ้ารอเขาด้วยความรัก โดยที่ชายหนุ่มไม่เคยล่วงรู้ว่าเซ็กซ์ครั้งแรกในชีวิตจะก่อกำเนิดเด็กหญิงหน้าตาละม้ายคล้ายคลึงกับตนเป็นอย่างยิ่ง “หึ บัวบูชา เธอต้องการอะไรจากฉันนัก !” มือหนาตะปบบ่าบอบบางออกแรงบีบด้วยโทสะ กรามแกร่งขบกันแน่น “ขอให้ฉันช่วยลูกของเธอกับไอ้ปรเมศ และตอนนี้ยังกล้าขอไม่ให้ฉันเกลียดมันอีกหรือ” “ค่ะ...ถือว่าบัวขอ” มือบางยกขึ้นพนมทั้งน้ำตา ปากอิ่มเม้มแน่นข่มความเจ็บปวดบริเวณต้นแขนที่ถูกบีบรัดจนกระดูแทบป่น “คงจะไม่ได้ เพราะเด็กนั่นมันเป็นตัวแทนของความแพศยาของเธอ” กระแสสวาทคุกรุ่นไปกับโทสะร้าย ความปรารถนาทางกายก่อตัวทั้งที่เพิ่งร่วมสวาทไปกับผู้หญิงถึงสองคน “พี่ต่อ !” มือบางดันแผงอกแกร่งเต็มกำลังคนตัวโตแทบไม่ขยับเขยื้อน เธอเงื้อมมือขึ้นสูงแต่เขากลับคว้าข้อแขนเอาไว้

“ช่างเป็นความรักที่โรแมนติกมากครับ! ถ้าอย่างนั้น เพื่อเป็นพยานในรักแท้ครั้งนี้ ขอเชิญคุณอัครินทร์มอบจุมพิตแห่งความรักแด่เจ้าสาวแสนสวยด้วยครับ!” พราวพิชชาลอบสูดหายใจเข้าลึก ในข้อตกลงไม่ได้ระบุถึงการจูบจริงต่อหน้าสื่อขนาดนี้ เธอคิดว่าอย่างมากเขาคงแค่เอามือเบนมุมกล้อง ทว

วิวาห์(ไม่)ไร้รัก Writer : Aile'N ตอนที่ 7 'หนูหญิงคือคู่หมั้นและว่าที่สะใภ้บ้านเราในอนาคตอันใกล้ ส่วนคนอื่นไม่รู้ค่ะ อาจจะเป็นแค่คู่ควงหรือคู่ขาที่มีไว้แก้เหงา...ทำนองนั้น เพราะถ้ารักกันจริงลูกชายดิฉันคงพาเข้าบ้านมาไหว้พ่อแม่นานแล้ว...'

องค์รัชทายาทมิใช่ควรรักนางจนยอมทำทุกอย่างเพื่อนางหรอกหรือ ส่วนชินอ๋องซื่อจื่อเขาจะเป็นสามีของนาง เขาทั้งรักและหลงใหลนางจนปล่อยให้คู่หมั้นตนเองถูกองค์รัชทายาทแคว้นสือเจ้าที่หลงรักนางเช่นกันสังหาร หนังสือไร้ชื่อที่นางเคยอ่านมันเป็นเช่นนั้น ในหนังสือเล่มนั้นบอกเล่าเรื่อง ราวชีวิตของนางและการเป็นสตรีที่มีชะตาดอกท้อ ลงเอยด้วยการได้ครองคู่กับบุรุษที่รูปงามและเก่งกาจ เป็นฮูหยินของเขาแต่เพียงผู้เดียว

ดรินทร์เอ่ยรับ ก่อนที่เธอจะสวมกอดปุณณ์ไว้ ถ้าไม่มีเขาเธอก็คงไม่รู้จักกับความรัก หรือถ้าไม่ใช่เขาเธอก็ไม่รู้เช่นกันว่าตัวเองนั้นจะอดทนผ่านความทุกข์ได้มากมายอย่างที่ผ่านมาหรือเปล่า จุดเริ่มต้นเธอก็เป็นแค่เจ้าสาวผิดคิวที่ยอมสวมชุดเจ้าสาวเพื่อเข้าพิธีแต่งงานกับปุณณ์ แต่หากย ้อนเวลาได้เธอก็ยังคงเลือกที่จะทำอย่างเดิม โดยเหตุผลง่ายๆ ที่ยอมทำแบบนั้นก็เพราะ...รัก จบบริบูรณ์

ชายนิทรา นอนนิ่งเหลือเพียงซากร่างบนเตียง ส่วนเจ้าสาวโชคร้ายจมน้ำเสียชีวิตไป กฎหมายเอาผิดไม่ได้เพราะขาดหลักฐาน แม้จะรู้ตัวว่าเป็นฝีมือใคร สภาพของพี่ชายกับร่างไร้วิญญาณของวลัยลดาเจ้าสาวของกันต์ ทำให้คนเห็นแทบสติแตก เจ็บปวดรวดร้าว หัวใจเจียนแหลกสลาย คนทั้งสองคือคนท ี่เขารักที่สุด หนึ่งคือพี่ชายร่วมสายเลือด อีกหนึ่งคือผู้หญิงที่เขารักสุดหัวใจ

ที่มีเพื่อนฝูงนับสิบเป็นพยานรัก ภาพหญิงสาวในชุดเดรสสั้นสีสดใส มีหมวกเจ้าสาวสวมหัวพร้อมกับแหวนในมือตอกย้ำว่า เค้าทำเพชรหลุดมือไปแล้ว และไม่มีวันย้อนกลับมาอีกแล้วจริงๆ ความรักที่คิดว่าจะแก้ปัญหาทุกอย่างได้ พ่ายแพ้ให้กับตัณหาและราคะ เป็นเอกคอมเม้นท์ใต้ภาพในไอจีของอดี ตภรรยา ด้วยคำว่า

ในคืนนี้บุรุษที่นางรักยิ่งกว่าชีวิตกำลังแต่งงานกับผู้อื่น คำมั่นสัญญาไร้ความหมายเมื่อหมดผลประโยชน์ ความรักแน่นแฟ้นเป็นเพียงภาพมายาที่นางวาดขึ้นและเชื่อเพียงลำพัง บุรุษผู้นั้นเขาไร้หัวใจชีวิตนี้นอกจากอำนาจแล้วเขาไม่เคยรักสิ่งใดเลย ไม่ผิดจากที่เมิ่งสืออีเคย กล่าวเอาไว้เลยแม้แต่น้อย