เจ้าเสน่ห์ Novels & Stories

อิ่ม ปลายลิ้นตวัดเลียไล้ปลายยอดชูชัน พร้อมๆ กับบีบเค้นเต้าอวบอิ่มไปด้วย ส่งผลให้บัวต้องแอ่นอกขึ้นสูงเพื่อส่งความอวบอิ่มเข้าสู่อุ้งปากของเขามากขึ้น แรงเสน่หาที่ผู้กองกฤษณ์ฉุดรั้งร่างกายทำให้ความปรารถนาและความกระหายหิวของเธอพวยพุ่ง ในยามนี้เธอต้องการเพียงปลดเปล ื้อง และต้องการกลืนกินหยาดน้ำอุ่นวาบนั้นให้เต็มอิ่ม และผู้กองก็กำลังเร่งเร้าให้เธอไม่หยุดด้วยปลายลิ้นของเขา

กรอบเรือนผมดำยาวเงางามนั้นสวยหวานสะกดสายตา จมูกโด่งรับกับริมฝีปากหยักเป็นรูปกระจับ แก้มนวลเนียนเป็นสีแดงปลั่งคงเพราะฤทธิ์แอลกอฮอล์ที่ดื่มเข้าไป ในสายตาของเขาเธอเป็นผู้หญิงสวยและมีเสน่ห์ดึงดูดไม่ใช่เล่น ไม่อย่างนั้นไอ้ผู้ชายคนที่เขาเข้าไปขัดจังหวะเมื่อครู่คงไม ่พยายามหาทางลวนลามเธอเป็นแน่

คยเลือนลืม เคน คลีฟตัน. ภาพของชายหนุ่มผู้นั้นที่ฉายวาบขึ้นในความคิดของหญิงสาวราวกับเปลวเทียนส่องแสงรังรองไม่รู้จักดับ ทุกเสียงของเขา อิริยาบถเหล่านั้น รอยยิ้มที่ตราตรึงซึ่งทุกเหตุการณ์ผ่านไปนานหลายปีทว่าเธอก็ยังคงเก็บทุกสิ่งทุกอย่างที่เขามอบมันไว้อย่างดีที่สุด ถ

จนเขาแทบหลอมละลายไปกับเสน่ห์อันสุดแสนร้ายกาจนั่น และที่สำคัญ มุมเร่าร้อนของเธอนั้นไม่มีใครเคยได้เห็นนอกจากเขาเพียงคนเดียว เพียงแค่คิดถึงเรื่องอย่างว่า ความต้องการก็ปวดตุบ ๆ ขึ้นมาตามแรงปรารถนาทันที ต่อตระการสบถด่าตนเองเบา ๆ ที่ปล่อยใจให้ล่องลอยไปหาคนที่กำลังอาบน้ำอย ู่อย่างสบายใจ เมื่อตั้งสติได้เขาจึงรีบเร่งตรวจทานงานขั้นสุดท้ายให้เรียบร้อย เสร็จแล้วจึงจัดการย่อไฟล์งานเพื่อส่งเข้าอีเมลของเออีที่ต้องรับหน้าที่ไปพรีเซนต์ให้ลูกค้าตอนสิบโมง

มาร์คยังคงส่งยิ้มพราวเสน่ห์อยู่ไม่ขาด นี่หากเป็นหญิงอื่นป่านนี้หัวใจคงจะละลายไปแล้ว เพราะทั้งสายตาและรอยยิ้มนั้นช่างหวานเยิ้มจนชวนหลงใหลเลยทีเดียว หากแต่หญิงสาวตรงหน้าเขาคือณรันดา ซึ่งไม่เคยคิดอะไรกับเขาเกินไปกว่าคำว่าเพื่อนสนิทคนหนึ่งเท่านั้น

หลุมพรางเสน่หา บทที่ 113 "อะไรนะคะ คุณไม่ได้ชื่ออมแล้วคุณชื่ออะไรล่ะ" "โอห์ม" "โอม?" "โอห์มมม" ชายหนุ่มลากเสียงให้ยาวหน่อย

เอวคอด สะโพกมน ขายาวของเธอ และชุดถุงน่องสีดำสะดุดตานั่นดูมีเสน่ห์จริงๆ ทุกการขมวดคิ้วและรอยยิ้ม เธอก็มีเสน่ห์ เย้ายวน และเธอก็เป็นเพียงจิ้งจอกที่มีชื่อเสียง ใครสามารถต้านทานสิ่งนี้ได้

การบริหารเสน่ห์คือกลยุทธ์ที่ข้าเรียนรู้ การปั่นหัวผู้ชายไม่ใช่เรื่องยากสักนิด พวกเขาเหล่านั้นล้วนร่ำรวยไม่เสียดายเงินตรา แค่หยิบออกมาจากอกเสื้อก็มีนับพันนับหมื่นตำลึง เพียงข้ายอมขับเพลงร่ายโคลงกลอนหรือดีดพิณสักอึดใจ หรือเพียงขอได้มองข้าผู้ซ่อนตัวอยู่หลังม่านมุกก็เป็นความสุข เหลือคณา “องค์ชายเจ็ด ใต้เท้าหยู คุณชายต่ง คุณชายเซี่ย ส่งของขวัญมาให้เจ้าค่ะ”

คำเตือนของพญาหงส์ อาจี๋นาหน้าเสียไปเล็กน้อย นางรีบปรับสีหน้าให้เป็นปกติแล้วย่อกายคำนับอย่างเสียไม่ได้ "ฮองเฮาทรงล้อเล่นแล้วเพคะ หม่อมฉันเพียงแต่นำไมตรีมามอบให้องค์ชายเท่านั้น" "ไมตรีที่มาพร้อมกับสมุนไพรมอมเมา... ในแผ่นดินต้าตงเราเรียกว่า 'เล่ห์กล' เพคะองค์หญิง" มู่หรงเสวี่ยคว ้าจอกสุราในมือนางมาเททิ้งลงสู่สระน้ำอย่างเลือดเย็น "ในอีกเจ็ดวันข้างหน้า ข้าอยากให้องค์หญิงเก็บ 'เสน่ห์' เหล่านี้ไว้ใช้บนสมรภูมิจำลองเถิด เพราะที่นั่น... ดาบและสติปัญญาเท่านั้นที่จะเป็นตัวตัดสิน มิใช่กลิ่นน้ำหอม"

สาว ๆ ทั้งในโรงเรียนและนอกโรงเรียนพากันกรี๊ดจนเสียงแหบ แต่ที่น่าหลงใหลยิ่งกว่ารูปร่างหน้าตา หรือความสามารถทางกีฬา คือเสน่ห์แบบชายแท้ของจิน เสน่ห์ที่ไม่ต้องพยายามเท่ ไม่ต้องพูดมาก ไม่ต้องประดิษฐ์อะไรเลย แค่ยืนเฉย ๆ ดวงตานิ่ง ๆ ที่เหมือนมองอะไรผ่านไปหมด แต่พอได้สบตาใ คร เขาก็เหมือนมีแรงดึงดูดบางอย่างที่ทำให้หัวใจอีกฝ่ายเต้นเร็วโดยไม่รู้ตัว