เจ้าเสน่ห์ Novels & Stories

แนตตี้สบถ ชุดมินิเดรสสั้นสายเดี่ยวสีชมพูอ่อน ถูกดันขึ้นไปถึงโคนขาอ่อนที่อวบอูมขาวเนียน มันจับขาหล่อนแยกออก ขนเธอมีเพียงเล็กน้อย เพราะเธอชอบให้มีขนแค่บริเวณช่วงบนเนินโหนก ส่วนแคมทั้งสองข้างที่ปิดสนิท เธอจะไม่ให้มีขนเลย เธอจะแว็กซ์ออกหมด มันก้มหน้าลงไปอย่างหื่นกระ หาย แนตตี้ไม่กล้าเอามือปัดป้องแต่อย่างใดเลย เหตุการณ์นี้มันจู่โจมเธอรวดเร็วมาก “มีกลิ่นฉี่อยู่บ้าง แต่กลิ่นคาวก็มีนะคนสวย ฮ่า ๆ .”

นั่นคือคำชมจากคนเหนือร่าง เธอไม่รู้ว่าคือคำชมรึเปล่าหรือคือคำเหน็บแหนมกันแน่ แต่มันก็ทำให้หัวใจของกลิ่นจันทร์พองโตไปกับน้ำคำพร่านั้นของบุรุษเหนือร่าง ธรรพ์เองก็ไม่อาจห้ามความปรารถนาที่ตัวเองมีต่อร่างเล็กใต้ร่างได้เลย ผิวกายขาวนวลเนียนของกลิ่นจันทร์ช่างหอมหวนเย้ายวนชวนสัมผ ัสเหลือเกิน และยิ่งไปกว่านั้นหัวใจของเขามันก็เต้นผิดจังหวะเมื่อได้คร่อมกายเปลือยเปล่าทับบนร่างเปลือยของผู้หญิงที่ตัวเองเกลียดนักเกลียดหนา

วียนเฉิน ผู้เคยใช้ชีวิตอยู่กับความแค้นและความโดดเดี่ยว กลับได้เรียนรู้ว่าพลังที่ยิ่งใหญ่กว่าคมดาบและอำนาจ คือความรัก ความไว้วางใจ และการให้อภัย ตำนานของทั้งสองจึงไม่ได้ถูกจารึกไว้เพียงในหน้าประวัติศาสตร์ของราชวงศ์เว่ย แต่ยังถูกเล่าขานจากรุ่นสู่รุ่นในนามของ "ชายา ยอดเสน่หา" ซึ่งเป็นเรื่องราวของความรักที่ถือกำเนิดขึ้นท่ามกลางความเกลียดชัง และเบ่งบานงดงามดั่งดอกเหมย

มีนายอมแพ้และแก้ตัวไม่ออกว่าเพลิงเสน่หาที่โหมกระหน่ำในเวลานี้นอกจากสุขแล้ว ความอ่อนโยนทะนุถนอมที่ได้รับ การแสดงออกที่เขากระทำมันทำให้หัวใจของเธอหวั่นไหว เสน่หาเปรียบเสมือนดึงกายให้แนบชิดและทำให้หัวใจที่กระด้างอ่อนลงได้ในพริบตา อีธานอยากให้ความรู้สึกในค่ำคืนนี้ต

นอกจากนี้เธอยังเป็นผู้หญิงที่มีเสน่ห์และสวยอีกด้วย! การเคลื่อนไหวโดยไม่ได้ตั้งใจเล็กน้อยเต็มไปด้วยเสน่ห์ พลังทำลายล้างต่อผู้ชายเยอะมาก ในด้านนี้ บังเอิญเป็นจุดอ่อนที่ใหญ่ที่สุดของเกาชิงเหยียนพอดี

เขากล่าวชื่นชมด้วยน้ำเสียงราบเรียบ แต่เต็มไปด้วยเสน่ห์ที่ทรงอำนาจ คำชมนี้ทำให้ใบหน้าของซูหรูเสียนยิ่งขึ้นสีแดงระเรื่อ นางเงยหน้าขึ้นมองเขาเพียงครู่เดียว ก่อนจะรีบหลุบตาลงด้วยความเขินอาย ท่าทีของนางยิ่งเพิ่มเสน่ห์ที่ไร้เดียงสา ทำให้ท่านแม่ทัพยิ่งรู้สึกปรารถนาในตัว นางมากขึ้น

เจ้าเสน่ห์ กับความสูง 189 เซนติเมตร เอ่ยทักทายหลานชายและบิดามารดา “ไงไอ้เสือ! นึกว่าอยู่ที่ดูไบซะอีก” เลโอนาดท์มองบุตรชายคนเล็กที่เดินยิ้มเรี่ยราดมาแต่ไกลอย่างขำๆ

รอยยิ้มแต้มที่มุมปากหนาอย่างมีเลศนัย ดวงตาเข้มตวัดมองไปทั่วกายโปร่งบางก่อนจะมาหยุดที่ริมฝีปากอิ่มอย่างมีความหมาย “องค์ประมุขนาสเซอร์ซึ่งเป็นผู้ปกครองแคว้นซัลจาร์บาเมียเป็นคนที่ได้ชื่อว่าเจ้าเสน่ห์ ผู้หญิงทุกคนที่ได้เห็นหน้าตาของพระองค์ต่างหลงใหลในความงาม แต่ผมเชื่อว่าคุณจะไม่ใช่คนแบบนั้น และอีกทั้งยังจะสามารถต้านทานเสน่ห์ขององค์นาสเซอร์ได้อีกด้วย” ฟารฮานให้ความเห็น

“หือ” “ก็ไอ้คำสวย ๆ นั่นไง เวลาที่เขาให้ของเพราะความรักความหน้ามืดตามัวโดยที่เราไม่ได้ขออะ” “ให้เพราะเสน่หาเหรอ”

๐นะนวลจันทร์๐ กะระณียะเมตตังสัตตา เมตตา กรุณา มุทิตา อุเบกขา จิตตัง จิตตัง เชยยะนารี จักกะวัตติราชามะโนโจรัง มัยตรีจิตตัง ปิยังมะมะฯ ********************** "ข้าจะถอนเสน่ห์ออกจากไอ้ราม!!" "อย่านะ พี่แรม" "กูทำให้มันรักมึงได้ กูก็ทำให้มันเกลียดมึงได้เหมือนกัน"