Novel & Cerita เมื่อฉันตาย

ฉันนี่แหละจะตาย "ถ้ามึงตายก่อนกูก็จะได้พี่เขยคนใหม่" คินยังไม่หยุดยั่วโมโหเขา

“เดี๋ยวมีคนเหงาตาย” “ไปได้ ไปเถอะ ฉันโตแล้วนะ” “เอางั้น?” “แต่รีบมาละกัน” “ขอสิบนาที” “โอเค”

ฉันดิ้นรนอยู่บนพื้น รู้สึกว่ากำลังจะตาย ทว่ายังไงก็ไม่ตาย ฉันได้ยินเสียงอันอ่อนโยนของซือซวี่อีกครั้ง "เย่ว์เหิง ไม่ต้องกลัว คุณจะไม่ตาย ครั้งนี้ผมจะไม่ปล่อยให้คุณตาย"

Rrrrrr Rrrrrr ใครมันโทรมาตอนนี้เนี้ย คนกำลังฝันเลย ฉันคว้าสมาร์ทโฟนขึ้นมากดปิดเสียงอย่างที่ชอบทำเป็นประจำ เวลาฉันนอนฉันจะไม่รับโทรศัพท์จากใครทั้งนั้นและไม่สนด้วยว่าใครจะเป็นจะตาย ฉันเลยโดนเพื่อนบ่นอยู่บ่อยๆ ว่า ถ้ากูจะตายกูก็ตายเพราะมึงไม่รับโทรศัพท์กูนี่แหละ! ถามว่าฉันสำนึกมั้ย? ก็สำนึกนิดนึงแหละ แต่สุดท้ายก็ทำเหมือนเดิม

“ฮือ..... คุณเอ็ดฉันยังไม่ตาย ฟ้ายังไม่ตาย ฮือ.......ดีจัง ดีจังเลย ฮือออออออออออออออออออออออออออ” ฉันร้องไห้สุดเสียงมุดหน้าจนหน้าผากชนเข่า ฉันดีใจที่ฉันยังไม่ตายจริง ๆ ฉันรอดมาได้ รอดจากห้องสีขาวโพนนั่นมาได้อีกครั้งแล้ว T-T

ตาย ตายแล้ว ตาย ตาย ฉันนอนหายใจรวยริน เหมือนใจจะขาด ก่อนที่เอวหนาจะผ่อนแรงลงช้า ๆ และดึงแก่นกายแข็ง ๆ นั้นออกมา…

ว่ายังไงแม่ต้องตาย ' ข้อความมันยังมีอีกเยอะ...แต่เมื่อฉันอ่านประโยคนี้จบ อยู่ๆน้ำตาฉันก็เอ่อเต็มสองตา

ให้ตายเถอะ ฉันจุดบุหรี่ นิ้วมือสั่น ฉันสูบมัน ราวกับมันจะดับไฟนี้ในเส้นเลือดของฉันได้ ไฟที่ฉันไม่มีอำนาจอีกต่อไป ไฟที่ทำให้ฉันตระหนักว่า... ฉันสูญเสียเธอไปโดยไม่เห็นเธอจากไป

“ผมตายคุณก็ตาย” ไม่น่าเชื่อ เพียงคำพูดสั้นๆ กลับทำให้หัวใจของเธอสั่นไหว มันเต้นคร่อมจังหวะ และแรงซะจนเธอทำหน้าไม่ถูก

ถึงเวลาตายของเธอแล้วสินะ “ฉันก็ไม่แน่ใจว่ามันถูกต้องรึเปล่า แต่ฉันจะบอกตามที่ฉันได้ยินตอนคุณละเมอ..ทุกคำ”