Novel & Cerita เมื่อฉันตาย

ฉันตายเลยได้ไหม ฉันม่ไหวแล้ว ตอนแรกฉันกลัวตายมากแต่พอจะโดนทำอะไรขึ้นมาจริง ๆ ฉันก็อยากตายและพร้อมตายขึ้นมา ฉันไม่สามารถทนได้หรอก แค่ถูกล่วงเกินด้วยสัมผัสแค่นิดเดียวก็รู้ว่าตัวเองทนไม่ไหว ถ้าจะต้องตกเป็นของคนอื่น ต้องโดนข่มขืน ต้องมีอะไรกับผู้ชายที่ไม่ได้รักสู้ใ ห้ฉันตายตอนนี้เลยดีกว่า

ซูซินตอบอย่างมีเหตุผล "ถ้าผัวตาย ฉันก็ตาย ถ้าฉันตาย ก็ไม่มีใครทำภารกิจ ถ้าไม่มีใครทำภารกิจ ระบบก็ไม่มีผลงาน" ระบบเงียบไปพักหนึ่ง เหมือนกำลังประมวลผลตรรกะที่ผิดปกติ

ตายค่ะ ฉันกำลังจะตาย รู้สึกเหมือนแขนขามันกำลังจะอ่อนเเรง อย่าว่าฉันโอเวอร์เลยนะ ฉันรอโมเมนต์แบบนี้มานานแสนนานแล้วจริงๆ

บทนำ ‘ต่อหน้าฉัน เธอทำอย่างนั้น ได้อย่างไร เห็นหรือเปล่า เห็นน้ำตา เวลาที่เธออยู่กับใคร ต่อหน้าฉันเธอทำอย่างนั้นได้อย่างไร เหมือนเธอกำลังฆ่ากันช้าช้า …หรือเธอจะลืมว่าเรา นั้นยัง ‘รักกัน’…’ ‘คุณ’ เคยเชื่อเรื่องความรักกันบ้างมั้ย

บางทีถ้าผมตายไปมันอาจจะเจ็บน้อยกว่าที่เป็นอยู่ก็ได้ " ตายพ่องมึงดิ แค่แอมป์ไม่มามึงถึงขั้นจะตายเลยรึไง " " ตอนนี้กูก็เหมือนตายทั้งเป็น " ผมไม่รู้ว่าผมจะอยู่ไปทำไม จะอยู่ไปเพื่ออะไร " นี่แหละน๊าาที่เค้าว่าตอนมีไม่รักษา พอเค้าจากลาก็มาคร่ำครวญ "

ฉันตายไปแล้ว คุณถึงจะรู้ใจตัวเอง ในขณะที่ฉันยังมีชีวิตอยู่ ในใจของคุณฉันก็ไม่มีวันเทียบกับเหลียงอี่อันได้ แค่เหลียงอี่อันร้องไห้ก็สามารถดึงดูดใจของคุณได้แล้ว

วันรุ่งขึ้น พระอาทิตย์ออกมา ฉันถือตั๋วเครื่องบินเที่ยวเดียวไว้ในมือ บอกลาเพื่อนรักทั้งหลาย อำลาทุกคนด้วยความอาลัย จากกันวันนี้ ชาตินี้อาจไม่ได้พบเจออีก เพื่อนร้องไห้เสียจนหน้าตามอมแมม ถามว่าทำไมคนดีมักจะอายุสั้น [ฉันก็ไม่รู้ แต่สำหรับฉันแล้ว นี่อาจเป็นการหลุดพ้นอย่างหนึ่ ง]

แล้วกระตุกยิ้มเย็นชา "เจ้าจะไม่มีวันตายจนกว่าข้าจะยอมให้เจ้าได้ตาย..." เสียงทุ้มต่ำหลุดลอดไรฟันอย่างเลือดเย็น

ริมฝีปากเม้มกัด มือเล็กกุมมือถือตัวเองแน่น "..คิรัวร์" พลางลองเรียกชื่ออีกครั้ง.. ทำไมไม่เหมือนในหนังละ ทุกครั้งที่นึกถึงความตาย.. ความตายมักจะมาเยือนทุกครั้งที่เราถามหาไม่ใช่หรือไง "...อย่าทิ้งฉันไว้คนเดียว"

ต้องถึงขีดสุดขนาดไหนถึงอยากตาย ต้องใจสลายและทรมานแสนสาหัสแค่ไหนถึงร่ำร้องไม่อยากจะมีลมหายใจอยู่ต่อไป “ฆ่าฉันเถอะ ได้โปรดฆ่าฉันให้ตาย ฉันไม่อยากมีชีวิตอยู่แล้ว”