روايات وقصص ضمن เศร้าใจ

ความสัมพันธ์ของทั้งสองเริ่มต้นในคืนร้าว มีลูกเป็นพันธะ และเป็นโซ่ตรวนผูกเขากับเธอไว้ด้วยกัน

นางรักเขามากเสียจนยอมทำทุกอย่างเพื่อให้ได้เขามาครอบครอง แม้ต้องทำร้ายสตรีทุกคนที่เข้าใกล้เขาก็ตามที เพราะความร้ายกาจของนางทำให้บุรุษที่นางรักรังเกียจนางเสียยิ่งกว่าสิ่งใด ยิ่งเห็นชายหนุ่มมีใจให้แม่นางดอกบัวขาวใจของนางร้อนรนราวกับถูกไฟแผดเผาจนพลั้งมือทำให้หญิงสาวเกือบตาย สุดท้ายถึงได้รู้ว่าแม้ไม่มีสตรีนางนั้นเขาก็ไม่รักนางอยู่ดี ทว่าวันที่นางเลือกปล่อยเขาไป เขากลับไม่ยอมปล่อยนาง...

แม้ใครจะมองว่าเป็นเพียง ‘ดอกดิน’ ไร้ค่า แต่เธอจะไม่ด้อยค่าสำหรับตัวเอง ชีวิตของ ‘หล้า’ ไม่ต่างจาก ‘ดอกดิน’ ที่ไร้ค่า แต่เธอเลือกที่จะยึดมั่นในการทำความดีและไม่มองว่าตัวเองด้อยค่า เธอเลือกที่จะรักตัวเองและไม่ทำให้ตัวเองตกต่ำไปตามหนทางอบายมุขและสิ่งยั่วเย้ายวนใจ เพราะชีวิตคือสิ่งที่เธอลิขิตเอง

"จะหน้าด้านหน้าทนไปถึงไหนเพียง!" ปัณณ์กระชากข้อศอกเล็ก ดึงกายท่อนบนของเพียงพิณขึ้นมาเกยบนตักกว้าง "พี่อยากอยู่คนเดียว ไม่ได้อยากมีเธอในชีวิต!" "..." "ก่อนกดรหัสผ่านเข้ามาในห้อง พี่ภาวนาขอให้ไม่เจอเธอในนี้ ถ้าเธอไม่อยู่พี่จะดีใจมาก นี่มันห้องพี่ แต่เธอกับถือวิสาสะเข้านอกออกในตามใจชอบ มาตามเฝ้า ตามตื๊อพี่ไม่เลิก จะหลังเลิกงานหรือวันหยุด พี่ไม่เคยได้อยู่คนเดียว! พี่ต้องทนเห็นหน้าเธออยู่เรื่อย เธอไม่รู้ตัวเลยเหรอเพียง ว่าพี่รำคาญเธอมากแค่ไหน!" "แต่เพียงรักพี่ปัณณ์..." "รักเหรอเพียง!" ปลายนิ้วแข็งแรงของปัณณ์บีบปลายคางสวย ยกใบหน้าเพียงพิณเข้ามาดูใกล้ๆ เพื่อจะจดจำให้ขึ้นใจว่าเขารู้สึกขยะแขยงผู้หญิงหน้าด้านคนนี้มากแค่ไหน แค่จะทนมองหน้าเธอให้เกินสิบนาทีเขายังทนไม่ได้ แล้วมันเรื่องอะไรที่เขาจะยอมให้เธอค้างคืนด้วย "แบบนี้เรียกว่ารักเหรอ!" "..." "เธอแค่สำนึกในความผิดของตัวเอง และอยากได้รับการยอมรับจากพี่ มันก็แค่นั้น มันไม่ใช่ความรักเลย ความรักมันไม่กระจอกขนาดนี้หรอกเพียง!"

เขาเป็นท่านโหวที่ไม่เคยหมกมุ่นเรื่องสตรี นางเป็นสาวใช้คนเดียวที่ได้ใกล้ชิดกับเขา ทุกคนต่างพูดว่านางจะได้เป็นฮูหยินของเขา แต่แล้วจากสาวใช้คนโปรดสู่สาวใช้ไร้ค่า เมื่อเขาแต่งสตรีคนนั้นเข้ามา สตรีคนนั้นทำน้ำชาหกรดมือใส่ร้ายนาง เขาโบยนางจนหมดสติ สตรีคนนั้นตกน้ำไปเองแล้วใส่ร้ายนาง เขาจับนางถ่วงน้ำ สตรีคนนั้นถูกโจรจับ เขาส่งนางไปแลกเปลี่ยนให้โจรพวกนั้นพานางไปบำเรอ ต่อมาเขาตามหานางอย่างบ้าคลั่ง พบกันอีกทีนางควงสามีถึงสามคน " เจ้าช่างกล้าเรียกโจรพวกนี้ว่าสามีได้เต็มปาก คงติดใจพวกมันจนหาทางกลับจวนไม่ถูกเลยสินะ" " เป็นท่านเองไม่ใช่รึที่ผลักข้าไปให้พวกโจรเองกับมือ"

'รินรดา' หญิงสาวผู้โหยหาความรักมาทั้งชีวิต แต่กลับไม่เคยได้รับความรักจากใคร แม้แต่พ่อแม่แท้ๆ ยังทิ้งเธอได้ลงคอ ทำให้เธอไม่ปรารถนาจะมอบหัวใจให้กับใคร เพราะเห็นความรักที่ไม่สมหวังของพ่อแม่ ขณะที่ สรวิชญ์ คนที่คิดว่าจะมาเติมเต็มส่วนที่ขาดหายไป แต่เขากลับทำร้ายเธออย่างเลือดเย็น แล้วเธอจะก้าวผ่านอุปสรรคในชีวิตได้อย่างไร? หยาดน้ำตาจะเหือดแห้งลงได้หรือไม่? หรือจะมีแต่รอยน้ำตาตลอดไป

ดอกแก้ว สตรีผู้เพียบพร้อมงามพิสุทธิ์บุตรีท่านพระยา ชีวิตที่สูงส่งกลับพลิกผันมีหนี้สินก้อนโต ไหนจะผู้เป็นน้องสาวที่กำลังรอความหวังจากนาง ดอกฟ้าจึงโน้มลงดินให้บุรุษที่ตนชังหนักหนาเชยชม กลายเป็นทาสสวาท เมียขัดดอก ทอดกายให้บุรุษมากเล่ห์ตักตวงความหวานจากดอกแก้วดอกงาม

อยู่กินกันมาหลายปี มีลูกชายด้วยกัน1คน เขาเป็นบอดี้การ์ดให้เศรษฐี ส่วนเธอเป็นแค่แม่ค้าขายข้าวแกง วันหนึ่งTV เผยแพร่ข่าว ลูกสาวเศรษฐีพันล้านแต่งงาน เจ้าสาวสวยเจ้าบ่าวก็หล่อช่างเหมาะสมกันเหลือเกิน นลินดายืนนิ่งราววิญญาณหลุดจากร่าง สายตาจับจ้องที่หน้าจอTV เจ้าบ่าวคนนั้นคือสามีของเธอเอง

"เมื่อยามมีลมหายใจ...ข้าไร้ซึ่งคนรัก แต่น่าแปลกนักที่วิญญาณข้า กลับมีแต่คนแย่งชิง....."

เขาคิดว่าเธอคือ‘ผู้หญิงร่าน!’แต่สภาพหลังแต่งงานต่างอะไรจากเมียทาส ที่ยอมจำนนอย่างเธอมีสิทธิ์เลือกได้ไหม