แฟนตาซีมืด Novelas e Histórias

ท่ามกลางแสงสี กลิ่นเหงื่อ คราบไคล จากการบดเบียดวาดลวดลาย จากโต๊ะสู่โต๊ะ ยกแก้วกระดกดื่ม พูดคุยยิ้มแย้มร่างกายโอบรัดกอดกระหวัดกันไม่ห่าง ของแต่ละคู่ซึ่งมาท่องราตรีกันในผับชื่อดัง นามดาร์กมูน ญรินดา นภาพิสุทธิ์ เจ้าหน้าที่บัญชีสถานบันเทิงย่านทองหล่อ เจ้าของดวงตากลม� �ต ผิวสีชมพูระเรื่อ คิ้วยาวเรียว ริมฝีปากบางสีชมพู กำลังจ้องมองผู้คนมากมายแล้วถอนหายใจเฮือกใหญ่

ฉันเงยหน้าไปมองเฮียคินที่อยู่ๆก็เปลี่ยนเรื่องไปดื้อๆขึ้นมา “ก็พวกนิยายเหนือจินตนาการ ดินแดนลี้ลับที่เราถือครองอำนาจนอกกฎหมาย ปราสาทผีสิงกับเหล่า Dark…Ghost Mafia ที่มีกฎต่างๆมากมาย”

ภูติแห่งวารีอุทาน ดวงตาของเธอเบิกกว้างด้วยความตกใจ ทันใดนั้นเอง! จากทุกทิศทาง! ทั้งจากซอกตึกผุพัง ซอกซอยมืดมิด ซากเครื่องเล่นที่พังทลาย และแม้กระทั่งโผล่ขึ้นมาจากใต้ดิน ก็มี ร่างเงาสีดำ ขนาดต่างๆ พุ่งออกมานับร้อยนับพัน! พวกมันมีรูปร่างคล้ายสัตว์ประหลาด บ้า งมีเขี้ยวแหลมคม บ้างมีกรงเล็บยาวเฟื้อย ดวงตาของพวกมันเรืองแสงสีแดงก่ำด้วยความอาฆาต พวกมันคือ บริวารแห่งความมืด ลูกสมุนของจอมมารแห่งเงามืด! พวกมันพุ่งตรงเข้ามาหาฮานาและโกฮันราวกับคลื่นทะเลสีดำขนาดใหญ่!

มืดจัง มันไม่ใช่ความมืดใต้เปลือกตาที่ปิดสนิท หรือความมืดในห้องที่ไร้แสงเทียน มันคือความมืดอันเป็นนิรันดร์ เป็นสุญญากาศที่ไร้ขอบเขต ไร้กาลเวลา และไร้ตัวตน ความรู้สึกสุดท้ายของ ‘น้ำหวาน’ หรือ แพทย์หญิงจุฬา ศิริวัฒนกุล คือความร้อนระอุที่แผดเผาผิวหนัง เสียงแก้วแตกละเอ ียดดุจเสียงอสุนีบาตฟาดผ่านกลางห้องปฏิบัติการ กลิ่นสารเคมีที่คุ้นเคยแปรเปลี่ยนเป็นไอพิษมรณะ และภาพสุดท้ายคือเปลวไฟสีส้มแดงที่ลามเลียเข้ามาอย่างบ้าคลั่ง ก่อนที่ทุกอย่างจะดับวูบลงสู่ความว่างเปล่าอันสมบูรณ์

หล่อนสะบัดแขนตัวเองออกแล้วไปยืนโบกแท็กเพื่อออกจากตรงนี้ มายาวีเดินลูบท้องที่ร้องโครกครากไปนั่งบนเก้าอี้มองแสงไฟจากหลอดไฟที่สาดส่องให้ความสว่างอยู่ “กูให้ไม่เกินครึ่งชั่วโมงต้องถึง!” เสียงทุ้มลึกดังขึ้นก่อนที่ร่างสูงในชุดเสื้อเชิ้ตสีดำพับแขนขึ้นมาถึงข้อศอกค ู่กับกางสแลคสีดำรองเท้าหนังขัดจนเงาแวบ

ัญญาประกอบกับมีจิตใจมืดดำ พร้อมจะเชื่อในเรื่องไม่ดีของคนอื่นที่เขาเล่าต่อๆกันมา และช่วยกระหน่ำซ้ำเติมลงไปด้วยความสะใจ แม้ไม่รู้จักมักจี่กันเลยก็เถอะ เช่นที่ลีลาถูกกระทำ มีคนรู้จักและเกลียดชังสาวน้อยจริงๆไม่กี่คน แต่มีความคิดเห็นเป็นร้อยเป็นพันว่าร้ายเธอ ดูช่างเป็นเรื่องต ลกร้ายที่สะท้อนจิตใจมืดบอดของมนุษย์ได้ดีเสียจริง

“ “ “รัตติกาลลึกล้ำหาใดเปรียบ เป็นที่สุดของที่สุดแห่งความมืดมิด - ดาร์คไนท์ซิริอุสปรากฎกาย!” กลุ่มปริศนา... กร ลิลิธและคาเรนประกาศก้องพร้อมระเบิดควันสีดำขึ้นดัง ตู้ม! เป็นฉากหลัง พวกเขาเหมือนขบวนการห้าสีที่ฉายทางทีวียังไงอย่างนั้น

7 โลกสยองขวัญ ด่านที่หกสิบนั้นมืดมาก เป็นความมืดที่ต่างจากบรรยากาศขมุกขมัวของด่านตุ๊กตาผี

อย่างขึ้นมาได้ ดวงหน้างดงามเริ่มซีดขาวขึ้นเรื่อย ๆ มิใช่ว่ามีปีศาจตนไหนอาละวาดอยู่ในโรงเตี๊ยมหรอกนะ คนเยอะถึงเพียงนี้เจ้าปีศาจนั่นยังใจกล้าอยู่อีกหรือ! ชั้นล่างของโรงเตี๊ยมในกลางดึกไม่คึกคักเท่าตอนพลบค่ำนัก เนื่องจากใครต่อใครต่างพากันพักผ่อนไปหมด มีเพียง

เสียงของขุนพลทมิฬดังขึ้นจากทุกทิศทางพร้อมๆ กัน จู่ๆ เงาบนพื้นของพวกลูกน้องหงส์มุกก็ยืดขยายออก กลายเป็นมือยักษ์สีดำสนิทพุ่งขึ้นมาพันธนาการขาทั้งสองข้างของพวกมันไว้ นี่คือวิชา ‘พันธนาการเงามืด’ ที่สยบการเคลื่อนไหวของกองทัพนับสิบได้ในคราวเดียว