แฟนตาซีมืด Novelas e Histórias

คำตอบอยู่ในภาพนั้น. ตามองผ่านกระจกบานใสความสูงจรดเพดาน ไปยังรูปภาพใบใหญ่ที่สุด เป็นภาพหินหลักหน้าตาประหลาดซึ่งปักล้อมรอบบ่อน้ำบาดาลขนาดใหญ่ พระจันทร์ดวงกลมโตสีแดงสนิทกำลังจมหายลงไป ทว่าลอยอยู่เหนือสระว่ายน้ำกลางบ้าน มันเป็นภาพที่ให้ความรู้สึกมืดมนหม่นหมอง

นิยายเรื่องนี้… ไม่มีแก่นสารสารัตถะอะไรนักหนา ทั้งเรื่องขับเคลื่อนด้วยอารมณ์อันมืดดำของมนุษย์ ดำเนินเรื่องด้วยตัณหาราคะสุดร้อนแรง ท่านใดที่ไม่ชอบโปรดหลีกเลี่ยง

“ซี้ดด หมอก” ตับ! ตับ! ตับ! ตับ! ตับ! “อ๊าส์… พร้อมกัน” ทัพพ์ส่งสัญญาณให้คนตัวเล็กกว่า เขาเร่งจังหวะในห้วงสุดท้าย ขยับตอกเข้าลึกอีกนิด ซอยเข้าออกถี่ๆ ก่อนจะเกี่ยวรั้งอีกคนให้แตะที่ขอบสวรรค์ในเวลาพร้อมกัน

ติดกายไปด้วย ซูเจี้ยนทำตาเป็นประกายอยากไปเสียขนาดนั้น เฉินเถาฮวาจึงยอมตกลงโดยมีข้อแม้ว่าจะต้องรีบกลับก่อนฟ้าสาง ทั้งสองเล็ดรอดแฝงกายไปในความมืด เฉินเถาฮวาแหงนหน้ามองพระจันทร์ที่ลอยอยู่เหนือศีรษะท่ามกลางทิวไม้ แสงจันทร์ชืดๆ ทำให้กิ่งไม้โกร๋นทั้งหลายดูเหมือน โครงกระดูก เสียงสัตว์กลางคืนดังแว่วมาเป็นระยะ

ความมืดดำชั่วร้ายลอยวน เสียงมนต์วารีดังขึ้นครอบงำส่วนลึกในใจของฟางฉีหนิง ดวงตาล่องลอยกลายเป็นไร้ประกาย มือที่กอดรัดร่างใหญ่ ปรากฏปิ่นดอกเหมยซึ่งไม่รู้ว่ามาจากที่ใด

ข้างในผีสิงเป็นห้องมืดๆ มีไฟดวงเล็ก ๆ เป็นระยะห่าง ๆ สลัว ๆ สีเขียวกับสีเหลือง โครงกระดูกแขวนต่องแต่ง มีตุ๊กตา แมงมุม ตะขาบ วางไว้เป็นหย่อม ๆ พร้อมกับเปิดเพลงโหยหวนที่ฟังแล้วน่าขนลุกพิลึก “ป่านนี้ไปไหนนะตาบ้าเอ๊ย” ใบเฟิร์นเดินเข้ามาอย่างระมัดระวัง เพราะข้าง ในค่อนข้างมืด เธอต้องเอาไฟฉายส่องเข้ามา

ฟ้ากรีดร้องออกมาอย่างบ้าคลั่ง ท่ามกลางความมืดที่ดูเหมือนกำลังจะโอบล้อมฟ้าเข้ามาทุกที ฟ้ามองออกไปนอกหน้าต่างโกดัง เห็นแสงไฟจากรถหลายคันกำลังมุ่งหน้ามาทางนี้ ฟ้าเริ่มรู้ตัวแล้วว่าจุดจบของตัวเองกำลังจะมาถึง แต่ด้วยความแค้นที่บังตาฟ้ากลับหยิบมีดพกขึ้นมาถือไว้แน่น "ถ้ากู ต้องพัง พวกมึงก็ต้องพังไปกับกู"

ะตูห้อง “มีอะไรหรือจ้ะจิ้ม” ญาตาวีเรียกชื่อคนที่ยืนอยู่หน้าห้อง จิ้มมองเห็นสภาพอิดโรยและร่องรอยความป่าเถื่อนของผู้เป็นนายที่กระจายอยู่รอบลำคอและอีกหลายจุดตามแขนของญาตาวีแล้วพาเศร้าใจ จิ้มไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น ราชสีห์จึงได้กลายร่างเป็นซาตาน ทำร้ายผู้หญิงบอบบ

บทที่ 1 เงาปริศนาใต้แสงไฟ (The Ghost Racer) ท่ามกลางความเงียบสงัดของสนามแข่งเซอรกิตระดับโลกในยามค่ำคืน เสียงลมหวีดหวิวปะทะกับโครงเหล็กของอัฒจันทร์ที่ว่างเปล่า แสงไฟสปอร์ตไลท์บางส่วนยังคงเปิดทิ้งไว้สลัวๆ สะท้อนลงบนพื้นยางมะตอยสีดำสนิทที่ยังหลงเหลือรอยไหม้จากการแข่งขันในช่ว งกลางวัน

ตราบสิ้นแสงดาว [1] ฉากนี้มีตบ! ยามราตรีที่เวิ้งฟ้าอับแสงเดือน ดวงดาวน้อยใหญ่นับร้อยนับพันกำลังอวดแสงประชันความงาม สายลมเย็นย่ำโชยพัดผ่าน พาความมืดมิดคลี่คลุมเหนือหลังคาคฤหาสน์สีอิฐมอญ