โรแมนซ์มืดหม่น Mga Nobela at Kwento

ฉันรับแก้วน้ำมา แล้วดื่มมันจนหมดในคำเดียว… ยานั้นขมจัด ดื่มเสร็จ ฉันก็หมดสติไปทันที เมื่อลืมตาขึ้นอีกครั้ง…สิ่งที่เห็นคือความมืดมิด จะว่าเป็นสีดำสนิท ก็ไม่ใช่ มันคือความว่างเปล่าโดยสิ้นเชิง ฉันรู้ตัวเลยว่าฉัน ตาบอดแล้ว "ป้าฮวา?" ฉันเรียกเบาๆ

ฉันไม่คิดว่าเขาจะรู้จักที่ลับแบบนี้ ซึ่งมันดูส่วนตัวเป็นพิเศษ ลมแม่น้ำพัดเอื่อย ๆผสานกับเสียงเพลงคลาสสิคเบา ๆ จากลำโพงด้านในร้าน โต๊ะไม้เรียงชิดริมระเบียง หลอดไฟกลมเล็กแขวนเหนือศีรษะเปล่งแสงสีส้ม คล้ายแสงดาวจำลอง มันเรียบง่าย แต่โรแมนติกยิ่งนัก และที่นี่ไม่ม ีคนเมา ไม่มีเสียงเบส ไม่มีแสงแฟลชหรือกล้องมือถือ มีแค่แม่น้ำที่นิ่งสงบ และเราสองคน ที่เหมือนจะถูกคัดเลือกให้มาเจอช่วงเวลานี้ด้วยกัน

(ครับคุณไวน์ มืดขอตัวก่อนนะครับคุณโรสคนสวย สวัสดีครับ) ‘จะไปไหนก็รีบไปให้ไวเลยเถอะไอ้มืดมอดมิด แกเข้ามาดับฝันฉันทำไมก่อน นี่มันคือจูบแรกของฉันเลยนะ กำลังจะฟินแล้วเชียว’ โรสรินทร์ได้แต่พูดคนเดียวในใจอย่างรู้สึกหงุดหงิด ในขณะที่นายมืดเดินทอดกายออกไปแล้ว เพื่อไปทำงานท ี่ตนเองยังทำค้างไว้

เงียบ เงียบราวกับหลุมมืดที่ดูดกลืนทุกเสียง หัวใจของลูคัสเต้นแรงจนเหมือนจะระเบิด เขากดเปิดภาพถ่าย และวิดีโอของอิมิลี่อีกครั้ง หน้าจอส่องแสงจาง ๆ ท่ามกลางความเงียบ ในภาพ— แสงไฟสลัว เงาทะมึนของไม้ผุของโกดัง ทำให้ที่นั่นดูไม่ต่างจาก “คุก”

“เอ่อ….” “ชวนไปดูหนังเลย บรรยากาศโรแมนติก มืด ๆ สลัว ๆ พอหนังจบไฟเปิดมึงก็คุกเข่าขอแต่งงานเลย” “ไอ้เวรรุจ ความคิดห่วยแตกไม่ได้เรื่องเลย”

แสงหล้าแอบกระซิบกระซาบ "ก่อบ่าฮู้ว่าจะยะได้กี่เตื้อหนาปี้แสงหล้า ผ่อมือไม้เปิ้นเข้าเลาะ บึดตึงถลอกแดงเถือกมาหื้อผ่อแหม"

ชุดเซ็ทเสื้อแขนกุดสีน้ำตาลกระดุมผ่าอกเข้าชุดกับกระโปรงสีเดียวกันที่สั้นเพียงต้นขา มือหนาปลดกระดุมไม่กี่เม็ดอกอวบก็ปรากฏแก่สายตา เม็ดทับทิมสีชมพูมีเพียงแผ่นปิดจุกปิดเอาไว้ ช่วงล่างแค่ดันตัวเธอขึ้นบนเตียง ขยับขากระโปรงก็ร่นสูง เผยอให้เห็นแพนตี้สีน้ำตาลเข้าชุด ตัดกับผิวข าวๆ ของเธอพานกระตุ้นให้คนมองใจสั่น

ควันบุหรี่สีเทาหม่นถูกพ่นออกมาจากริมฝีปากหยักได้รูป ลอยวนเป็นสายบางๆ คละคลุ้งไปทั่วทั้งห้องนอนกว้างจนบรรยากาศดูอึมครึมและหม่นหมอง แสงจันทร์ยามค่ำคืนที่สาดส่องลอดผ่านผ้าม่านเข้ามา ไม่สามารถขับไล่ความมืดมิดและเงาแห่งความโดดเดี่ยวที่เกาะกินหัวใจของมาเฟียหนุ่มได้เล ย

มีเพียงเสียงลมหายใจของคนสองคนที่สอดประสานกันท่ามกลางความมืดมิด รามินจมดิ่งลงสู่ห้วงนิทราที่ลึกที่สุดและสงบสุขที่สุดในรอบหลายปี โดยมีกลิ่นสบู่อ่อนๆ และไออุ่นจากเรือนร่างเล็กเป็นเกราะป้องกันฝันร้าย ระวีลืมตามองเพดานห้องจนกระทั่งแสงแรกของวันใหม่เริ่มสาดส่องผ่านกระจกบานใ หญ่

ลีที่ทรงอิทธิพลที่สุดในโลกมืด ภายในห้องโถงใหญ่ชั้นล่างซึ่งตกแต่งด้วยหินอ่อนสีดำขลับและแชนเดอเลียร์คริสตัล กลิ่นควันซิการ์คิวบาชั้นเลิศลอยอวล ผสมผสานกับกลิ่นวิสกี้ราคาแพง ทว่าสิ่งที่ทำให้บรรยากาศในห้องหนักอึ้งจนแทบหายใจไม่ออก คือรังสีอำมหิตที่แผ่ซ่านออกมาจา กชายหนุ่มสี่คนผู้ครอบครองสายเลือดมัจจุราช