ไท้สวีจื้อจวิน Novels & Stories

จิ้งเหอหมายถึงเฉี่ยวเหมยกับจื่อหนี่ "ข้าให้เฉี่ยวเหมยไปจัดการหาแม่ครัวตั้งแต่วันที่ได้บ้านแล้ว แต่หลังจากทดสอบฝีมือแล้ว ยังไม่ผ่านสักคน"

ตอนนี้กำลังหยอกเล่นกับหมาน้อยพันธุ์ชิวาวาตัวสีดำ ซึ่งคงเป็นร่างแปลงของเห่าฟ้าสุนัขสวรรค์ แต่ในความเป็นจริงร่างเดิมของเห่าฟ้านั้น คงใหญ่โตมโหฬารยิ่งนัก และตาแก่หนวดเครายาวผมขาวโพลนที่ดูเหมือนคุณปู่ใจดี ท่านนี้ก็คือไท้ซ่านเหล่าจวิน หนึ่งในสามเทพสูงสุดแห่งเต ๋า

หยางหวนอวี้ใคร่ครวญ สวีเจินเจินขมวดคิ้ว “เจ้าว่ามีความเป็นไปได้หรือไม่ที่ไทเฮาจะทรงจัดฉากนี้ขึ้น”

ไท่ซ่างหวงเอ่ยอย่างพอใจกับความใส่ใจของนาง ก่อนจะยกชาขึ้นจิบอย่างอารมณ์ดี ซูหนี่ว์เห็นว่าวันนี้ฤกษ์งามยามดีทุกคนมารวมตัวกัน นางจึงกลับไปที่ห้องแล้วแอบเข้าไปในกำไลมิติ ก่อนจะตั้งจิตขอไวน์ผลไม้ มาเทใส่เหยือกแก้วที่นางหามา ก่อนจะเดินไปในโรงครัวแล้วบอกให้ถิงถิงและชิ งอีไปยกมา ทุกคนหันไปมองน้ำในเหยือกแก้วอย่างสนใจ ถิงถิงและชิงอีนำไปวางไว้แต่ละโต้ะก่อนจะกลับไปยกมาอีกเพราะซูหนี่ว์เอาออกมาเยอะมาก ไท่ซ่างหวงมองดวงตาเป็นประกายหันไปพูดกับฮ่องเต้ด้วยความสงสัยใคร่รู้ “เจ้าว่ามันคือน้ำอะไร?

พวกเขายังไม่ได้สัตว์ป่าเลยสักตัว มีเพียงถงจื่อซีเท่านั้นที่ได้สัตว์มาสองสามตัวแล้ว ในตอนนั้นเองที่ด้านขวา อู่เยียนสวินก็เดินออกมาจากพุ่มไม้ใหญ่ ในมือของเขามีไก่ป่าตัวใหญ่อยู่สองตัว “โห้ เยียนสวิน เจ้าก็ได้มาด้วยอย่างนั้นหรือ เป็นไก่ป่าเสียด้วย เย็นนี้คงได้กินน้ำแกงไก่แล้ว ” เสี่ยวพั่งที่เดินตามเพื่อนๆ มากล่าว พร้อมมีท่าทางคล้ายน้ำลายสอ

อัสวานทำตามวาจาได้จริง รางวัลของเขาเป็นจุมพิตหวานอันแสนอ่อนโยน ปากเขาบดเคล้าเรียวปากนุ่มทะนุถนอม แผ่วเบาราวกับขนนกล่วงหล่นบนผืนน้ำ ก่อนเพิ่มน้ำหนักบดเบียดในเวลาต่อมา ไม่นานนักเขาสอดลิ้นล่วงล้ำเข้าไปในช่องปากสาว เพื่อลิ้มรสหวานที่มาคู่กับความหอม ชวนให้รู้สึกว่า เ วลานี้ชีคอัสวานแหวกว่ายอยู่ในบ่อน้ำตาลที่โรยด้วยกลีบดอกไม้ ความหอมหวานตรึงใจ

เขาครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งจากนั้นก็รีบเดินไปตรงหน้าถังหว่าน “คุณถัง…รู้จักอย่างเป็นทางการหน่อยครับ ผมชื่อสวีเชา เป็นคุณชายของตระกูลสวีเมืองเจียงโจว” สวีเชายื่นมือออกไปพูดขึ้น

เจียงสวี่เอ่ยตอบ .......... อยู่ในห้องหนังสือ ต้าโหย่วซักไซ้ถามผิงโจวอีกครั้ง “ทางการจะมีการลบล้างเจ้าที่ดินจริง ๆ เหรอ ? ต้องรออีกนานแค่ไหนกัน ? ชุยผิงโจว นายอย่ามาหลอกตาแก่อย่างฉันเสียให้ยาก เสี่ยวสวี่คือหลานสาวคนโตที่ตระกูลเจียงให้ความสำคัญที่สุด ฉันพร้อมที่จะยกสมบัติทั้งหมดเป็นสิน สอดให้เสี่ยวสวี่ ทั้งเมืองนี้มีผู้ชายให้เลือกตั้งเยอะ ฉันไม่โง่ยกหลานสาวฉันให้ไอ้ชิงชวนหรอก เสียเวลาเปล่า ๆ”

ไท่จื่อเอ่ยบอก “จิ้นเหอไท่จื่อแห่งแคว้นอันเสด็จแล้ว” ขันทีขานชื่อเอ่ยบอก ทุกคนหันไปสนใจจิ้นเหอที่ก้าวเดินเข้ามา จิ้นเหอก้าวเดินตรงมาหามู่กวงหลี่ทันที แล้วทอดสายตามองท้องพระโรงแคว้นมู่ที่ตบแต่งด้วยไม้พะยูงและไม้แดงทั้งท้องพระโรงและยังกว้างขวางกว่าวังแคว้นอันอีกด้วย

มุมปากประดับรอยยิ้มจางๆ บัณฑิตอันดับหนึ่งแห่งเป่ยโจว ซูเหวินชิงผู้ที่ขึ้นชื่อเรื่องสติปัญญาและวาจาคมคายและคนสุดท้าย