4 Hours Novels & Stories

Tinalikuran ko siya at napatingin sa munting bukid na nasa harap ko. “ Come on H,we have to wait for four hours for the sun to came up. Rest up,it’s not a good idea showing your face to her like that.” Nilingon ko na siya at sinamaan ng tingin,napahawak sa pisngi ko. “ Is it that bad?” Tumango siya at pumasok sa kotse pero hindi sinara ang pinto. “ Come on.”

Tanong ko. "3 am and nearly 4. Sakto lang kasi sa 4 am hindi na masyadong makikita ang Aurora." "Ahh..." At nagpatuloy ako sa pagkain. "Ang haba pala talaga ng tulog ko..." "You're calm for someone who went through all these things ngayon ah." He remarked.

Napatigil ako nang maunahan ako nito at tumigil sa harap ko. “Sa tabi-tabi? 3 hours kang wala tapos sasabihin mong sa tabi-tabi ka lang galing?” inirapan ko lang ito bago binuksan ang pinto ng kwarto ko. Napabuntong hininga na lang ako nang sumunod pa rin ito. Napansin ko naman kaagad ang bag na nasa ibabaw ng kama ko.

sahalip ay turan nito. “Tungkol saan ba ang pag-uusapan natin? Diba ayaw mong tanggapin ang alok ko sayo? Ano pang dapat nating pag-usapan?” nakapamewang niyang tanong sa lalaki na kanina pa niya tinitingala dahil napaka tangkad nito habang siya ay hanggang balikat lang nito kahit pa naka 4 inches na siyang heels. “24 hours ang ibinigay mo saaking palugit para pag-isipan kong muli hindi ba? Hindi pa naman natatapos ang 24 hours. Ayaw mo bang malaman ang pinal kong sagot?”

Kahit nasa tamang edad ay nagtatanong pa rin sila especially babae ako. May pumasok sa isip ko kaya kusa akong napangiti. Nandirito pa naman si Adeline kaya for sure na matutulungan niya akong mag-ayos ng sarili. From Kerus’ text he said it’s a date! From me: sure. anong oras pala ulit ’yon? He replied immediately. From Kerus: 1 hour ang biyahe so 4:00 o’clock. Is it okay? I’ll pick you up.

Living life on the fast lane and running a syndicate for years taught him that. "Fine. How long was I out? Where's Iris?" Tumayo si Lucian at tinulungan s'ya na maglagay ng unan ng likod. He doesn't want to lay flat. Pakiramdam niya ay umuuga ang paligid niya. Tumingin ito sa relo at nagbilang. "About four hours. The doctor gave you something for the pain. He said it will make you sleepy pero hindi naman matagal."

At sa katahimikan ng gabi, tuluyan na rin siyang dinalaw ng antok. --- KINABUKASAN Magkasabay na binagtas nina Fourth at Caramel ang daan patungong kabilang barangay. Kailangan nilang maglakad ng halos isang oras upang makarating doon. Si Fourth, puro reklamo—masyado raw malayo ang lalakarin nila. Aniya, lumalaki na raw ang muscles niya sa binti. “Cara, anong oras na ba? Sabi ni Nay Salome, 45 minutes lang daw, pero bakit parang ang tagal?” angal ni Fourth.

agad naman niyang tiningnan ang orasan sa kaniyang wristwatch. "Seven fourty-five na ng umaga." my eyes widened upon hearing her answer. "Kailangan ko ng magtrabaho!" ani ko at nagmamadali akong tumayo at tinulak ang nakakabit na IV Fluid papunta sa banyo upang sana makapaghilamos. I'm sure na may stocks silang mga toothbrush and some personal hygiene dito.

Kapagkuwan, kinalkula ang oras nang pag-take off nito. Mahigit isang oras at apatnapung minuto na ang lumipas mula nang matanggap niya ang picture na pinadala ng binata sa kanya. At ayun sa nakalap niya sa internet search, mahigit one hour and thirty minutes lang ang byahe kung direct flight. Napabuntong-hininga siya, marahil hindi direct flight ang nasakyan ng binata kaya wala pa siyang natatanggap na reply mula rito.

“Aalis ako mamaya.” Bahagyang nagbago ang ekspresyon ni Sam, pero agad niya iyong tinago. “Right… work.” “Four hours lang naman,” dagdag ni Mira, parang nagpapaliwanag kahit hindi naman tinatanong. Tumango si Sam. “Okay. Ihahatid na lang kita.” “Hindi na, kaya ko na—” “I insist,” putol nito, pero malumanay pa rin ang tono.