All This Time Novels & Stories

Kahit siya ay naguguluhan din, ngumiti siya at tumahimik at tila nag-iisip ng tamang isasagot niya. “Naiintindihan ko naman na mahal mo si Elliot, pero maniwala ka sa sarili mong malalampasan mo ang lahat ng ito. Naniniwala ako sa kasabihang time will heal. At ipagdasal mo, mahalin mong una ang sarili mo.” pagkasabi nuon ay pilit siyang ngumiti sa akin. Napangiti na lang din ako. Hindi ko alam kung totoo ‘yon. Hindi ko alam kung kayang hilumin ng oras ang ganitong klaseng sugat.

Kinwento ko ang nangyari, nakinig lang siya sa'kin "Queng, are you sure you're okay now?" Tumango ako kay Kez kahit 'di naman niya ako nakikita. "Yes, medyo sinipon lang ako." Tumutulo ang luha ko, ni-mute ko ang call para hindi niya marinig ang hikbi ko. "Okay, visit kita bukas." Taglish niya pa. Nagpaalam na ako, napatulala ako at inalala ang nangyari 5 months ago.

I need a though decision and I also need time to plan! /W.W/

sa isip ko natawa naman ako "Bakit natawa ka diyan ha?" pinagtaka niya naman "Wala" wika ko at sabay binuksan ko na lang ang audio system para magpatutog, perfect timing naman dahil yong favorate song ko pa ang naka play 'I Lost Myself In Loving You' by 'Jamie Miller' kaya sumabay din ako sa pag kanta. They say Time is always meant to heal the fall Tell me Why it doesn't seem to help at all

niya ay nauwi sa “next time na lang.” At ang “next time” na iyon ay umabot ng limang taon. Pero ngayon, nagawa na niya ang lahat ng iyon. Nanood siya ng sine. Kumain ng gusto niya. Nakaranas ng kabutihan mula sa mga estranghero. At sa wakas, nabigyan niya ng sariling ending ang limang taon niya. Alas-dose na ng gabi, ngunit hindi pa rin umuuwi si Vincent.

"Ayos lang naman Hilary, naiintindihan ko kung hindi ka pa handang muling papasukin ako sa buhay mo. Hindi ka pa siguro magaling sa sakit na dinulot ko sa'yo. Sorry, akala ko okay na ulit tayo." Nanginginig ang kamay na dinampot ko na ang baso ng kape ko na lumamig na. Sunod-sunod ko iyong nilagok habang nakatanaw sa labas ng madilim na kawalan ang aking mga mata. Hindi ganun iyon kadali na kapag nag-sorry na siya ay okay na sa akin ang lahat. Mapapatawad ko na siya agad. May panahon para ako ay maghilom. Ika nga ng marami, time will healed everything. Lahat ng sugat ay napapagaling ng tamang oras. Para sa akin ay hindi pa tama ngayon ang oras.

matapang kong sabi habang tumatayo ako at hinarap siya. Lumapit si Adrian at niyakap ako nang mahigpit. Ang 'Maybe This Time' ay tila ba sinusubok na naman ng tadhana. Pero sa pagkakataong ito... hindi na ako ang babaeng umiiyak lang sa isang tabi. Ako na ang reyna na lalaban kasama ang kanyang hari.

Aigoo. ***

“Mukhang sentro ka ng atensyon kapag may sakit ka. Ash, sabi mo noon, ako lang ang ipagluluto mo. Ngayon gumagawa ka ng exception at nagluluto ka rin para kay Clara, ha?" Isang tahimik na ngiti ang pinakawalan ko. Nakita ko na ang taktikang iyon nang napakaraming beses sa nakalipas na dalawang taon. Sa simula, ako ay napupuno ng selos, patuloy na naiinis at balisa. Ngayon? Nakita ko lang na nakakatuwa ang mga petty tricks na iyon.

So, don't ever think I need more I've got the one to live for No one else will do, yeah, I'm telling you Just put your heart in my hands I promise it won't get broken We'll never forget this moment Yeah, we'll stay brand-new 'cause I'll love you Over and over again Over and over again...