Critical 소설 & 이야기

เรยาแอนด์เดอะแก๊ง สารวัตรคีรติเก็บเรยาเด็กโข่งตัวสูงมาเลี้ยงในวันที่ไปเจอเดินตากฝนแล้วลงไปถามด้วยความเป็นห่วง แต่เด็กขอตามกลับมาด้วย ด้วยความใจดีจึงเอามาเลี้ยงไว้อ้อนเล่น เพราะชอบทำตัวเหมือนหมา วันดีคืนดีเผลอมีอะไรกันจนเด็กหลงรักหัวปักหัวปำแต่สารวัตรดันไปเกี่ยวข้องกับคดีเงินหายที่ไม่ธรรมดา แถมยังมีมารหัวใจเป็นหมวดมาดเท่ดุดันมาใกล้ชิดเพราะทำภารกิจด้วยกัน มาใกล้ของหวงแบบนี้ต้องส่งเพื่อนไปล่อ!

เธอหายไปพร้อมกับคำถามที่เกิดขึ้นในหัวของเขาว่า เรื่องของเราเกิดจากความ"ผิดพลาด"หรือ"ตั้งใจ"

วิคเตอร์ถูกใจเมเบลตั้งแต่แรกเจอ เขาพยายามทำทุกทางเพื่อให้ได้เธอมาอยู่ข้างกาย ไม่สนว่าเธอจะเป็นของใคร “อย่าพูดว่ารักมันอีก” ร่างสูงพยายามพูดด้วยน้ำเสียงเรียบอย่างสุดกลั้น “ไม่อยากได้ยินก็ปล่อยเบลไปสิ” “ไม่มีวันนั้น”

ไซต์งานก่อสร้างที่ว่าเถื่อน ยังไม่เท่า “กล้า” ยามขาใหญ่ประจำป้อมห้าที่ทำตัวเป็นเจ้าถิ่น ไม่สนหน้าอินทร์หน้าพรหมที่ไหน แม้แต่หัวหน้าแผนกคนใหม่อย่าง “แอล” ที่ตั้งใจจะมาล้างบางพวกนอกคอกให้สิ้นซาก แต่แอลพลาดไปอย่างหนึ่ง... คนอย่างไอ้กล้า ยิ่งด่าเหมือนยิ่งยุ ยิ่งต้านเหมือนยิ่งกระตุ้นกามารมณ์ จากที่ตั้งใจจะมา ไล่ออก กลับกลายเป็นต้อง โดนเอา จนเสียงแหบเสียงแห้ง บทลงโทษสุดหยาบโลนที่เริ่มต้นด้วยความแค้น กลับจบลงด้วยความใคร่ที่ถอนตัวไม่ขึ้น "ด่ากูอีกดิหัวหน้า ด่าคำหนึ่ง... กูจะกระแทกให้มึงลืมชื่อตัวเองเลยคอยดู!" ศักดิ์ศรีที่เคยแบกไว้พังทลายลงคามือคนเถื่อน เหลือเพียงร่างเพรียวบางที่สั่นระริกอยู่ใต้ร่าง กับข้อเสนอสุดอันตรายที่แอลต้องเลือกว่าจะยอมเป็นเมียเก็บในป้อมยาม หรือจะยอมโดนย่ำยีจนกว่าจะขาดใจตายคาอก "อ้าขาให้กู××็×บ่อยๆ แล้วกูจะยอมเป็นหมารับใช้มึงเอง... ตกลงไหมล่ะ?"

ฉางหนิงโหวผู้ดำรงตำแหน่งหัวหน้าศาลต้าหลี่ มีชีวิตที่เปรียบดั่งผ้าขาวสะอาด เป็นระเบียบและยึดมั่นในกฎหมาย ทว่าความสงบสุขนั้นต้องพังทลายลง เมื่อเขาต้องมาพัวพันกับเจียงลั่วเสวี่ย หรือ ตวนอี้จวิ้นจู่ หลานสาวคนโปรดของฮองเฮา สตรีที่ได้ชื่อว่า งามสง่าเพียงแค่ชื่อ แต่ตัวจริงกลับซุกซนและสอดรู้สอดเห็นเป็นที่หนึ่ง! คดีฆาตกรรมนางละครในงานเลี้ยงน้ำชาชักนำทั้งคู่มาพบกัน นางมีเบาะแสลับที่ได้จากสาวใช้ช่างจ้ออย่างอิงเกอ ส่วนเขามีอำนาจที่นางอยากยืมใช้เพื่อหนีการดูตัว ข้อตกลงลับๆ จึงเกิดขึ้น... "ท่านโหว ท่านตามติดข้าเช่นนี้ หรือว่าแอบมีใจให้ข้าเสียแล้ว?" "ท่านหญิงโปรดสำรวมวาจา ที่ข้าติดตามท่าน เพราะท่านเป็นพยานปากเอกในคดีฆาตกรรม มิใช่เพราะความพิศวาสแต่อย่างใด" "ปากแข็ง! ระวังเถิด วันใดที่ข้าไม่ให้ท่านตาม วันนั้นท่านจะกระวนกระวายใจจนกินไม่ได้นอนไม่หลับ" เจียงลั่วเสวี่ย เพียงกล่าวหยอกเย้า แต่หารู้ไม่ว่า วาจานั้นจะกลายเป็นความจริงในอีกไม่ช้า...

"ท่านแม่ทัพข้าชอบท่านแล้วอย่างไร รูปงามแล้วอยาางไร เก่งกาจแล้วอย่างไร ถึงอย่างนั้นข้าก็ทนนิสัยเย็นชาของท่านมิไหวหรอกนะ อายุท่านกับข้าก็แทบเรียกว่าลุงกับหลานได้อยู่แล้ว สตรีไหนได้ท่านไปครอบครองต้องเฉาตายเป็นแน่....." เด็กหญิงที่ครอบครัวถูกฆ่าล้างยกหมู่บ้าน ถูกท่านแม่ทัพเก็บมาเลี้ยงในจวนจ้าว เด็กหญิงอายุเพียงแปดขวบในวันนั้น สิบปีต่อมากลายเป็นหญิงงามที่ชายใดก็ต่างหมายปอง แม่ทัพหนุ่มที่อายุเลยเข้าวัยที่ควรออกเรือนได้แล้ว กลับครองชีวิตที่ไร้พันธะผูกมัด เขามิได้มีเพียงความเก่งกาจเสียทุกด้านและวรยุทธที่สูงส่ง แต่ใบหน้าที่หล่อเหลาและรูปกายที่สง่างาม แต่ทว่ากลับมีท่าทีที่สุขุมและเย็นชา มิสนใจสตรีนางใดจนทูลขอฝาบาทว่าสตรีที่จะแต่งเข้าจวน มีเพียงชายหนุ่มเท่านั้นที่เป็นคนเลือกได้ แต่นั้นก็ไม่ได้ทำให้เขาลดความนิยมในบรรดาสาวงามทั่วเมืองหลวงได้เลยแม้แต่น้อย แต่แล้ววันหนึ่งจู่ๆกลับมีเด็กคนหนึ่งที่อายุห่างจากเขาเกือบหนึ่งรอบ มาทำให้ความเย็นชาและกำแพงของเขาค่อยๆทลายลง...... "เด็กดื้อเช่นนาง เห็นทีคงมีเพียงข้าที่จัดการได้......"

“เพราะเธอไม่ใช่แค่เหยื่อ…แต่เธอคือหมากตัวสุดท้ายที่เขาจะทำพลาดไม่ได้”

หลินเยวี่ย" ถูกบังคับแต่งงานกับฉีอ๋องจอมโหด แต่สวามีชิงหนีไปรบตั้งแต่คืนเข้าหอ นางจึงฉวยโอกาสใช้ชีวิตสโลว์ไลฟ์ เป็นเศรษฐินีน้อยในจวนอย่างแฮปปี้ถึง 2 ปีเต็ม! ทว่าพอเขากลับมาเหตุใดถึง "กิน"เก่งปานนี้!!!

เสวี่ยหนิงทะลุมิติมาอยู่ในนิยายแถมเป็นนางร้ายที่สามีไม่รัก แบบนี้ก็ต้องหย่าสิเจ้าคะ รออะไรอยู่! แล้วไปปลูกผักทำสวนให้ฉ่ำปอด นางจะอยู่แบบสวยๆรวยๆเชิดๆ ว่าแต่นางไปจ้างพ่อหนุ่มจอมซึนคนนี้มาตอนไหนไม่ทราบ!

 หนิงอันเติบโตมาท่ามกลางความเกลียดชังจากบิดาแท้ๆ และผู้คนรอบข้าง เพราะความเชื่อที่ว่านางคือตัวอัปมงคล หากอยู่ใกล้อาจนำภัยและความเดือดร้อนมาให้  หนิงอันเด็กน้อยผู้น่าสงสารมีเพียงแม่นมที่ตัดสินใจรับนางมาเลี้ยงดูคู่กันกับบุตรสาวของนางคือฮุ่ยอิง แต่แล้วอยู่มาวันหนึ่งฮุ่ยเหม่ยเกิดล้มป่วยลง หนิงอันในวัย13ปีรู้สึกตกใจและเจ็บปวดเสียใจเป็นที่สุด นางเริ่มหวาดกลัวว่าจะสูญเสียคนที่นางรักมากไปอีกคน นางร้องไห้เสียใจอยู่หลายวันก่อนจะตัดสินใจปลิดชีวิตตนเองลง เพราะนางคิดว่าหากไม่มีตัวอัปมงคลเช่นนาง ชีวิตของแม่นมฮุ่ยเหม่ยต้องมีชีวิตรอดปลอดภัยอย่างแน่นอน  ตะวันน้องสาวฝาแฝดที่มาเกิดในยุคปัจจุบันที่เสียชีวิตลงได้มาเข้ามาอยู่ในร่างของหนิงอัน นางรับรู้ถึงความเจ็บปวดและเสียใจของแฝดผู้เป็นพี่จึงตั้งมั่นว่าจะต้องเอาชนะโชคชะตานี้ให้ได้ เพราะนางไม่เชื่อเรื่องลางร้ายหรืออะไรทั้งนั้น สิ่งที่นางเชื่อก็คือตัวของนางเองและนางจะต้องทำมันให้ได้ ในเมื่อข้ามีหัตถ์ทองคำอยู่ในมือเช่นนี้ จะดาวเคราห์หรือตัวอัปมงคล ข้าจะใช้พลังฝ่ามือของข้าตบให้มันกระเด็นลอยหายไปจากชีวิตของข้า