Novel & Cerita Example Of Poem About Yourself

🎶I always stay at home 'Cause I'm not good in public I sit here on my phone I'm always disappointed I watch them live their lives I wish that I were happy Victim of my generation Time machines cannot erase it🎶 Tuwing inaatake ako ng anxiety ay lagi akong magmukmuk at umiiyak ng palihim at tahimik dahil lagi kong nararamdaman na walang maniniwala sakin at pagsinabi ko sakanila ay sasabihin lang kaartihan lang yan. 🎶Who am I supposed to be? When will I be complete? When will they be proud of me? It's getting harder to see🎶 i hate my self so much 🎶Slit my wrists, bloody fists Questioning why I exist Pain persists, evil gifts Fucking up my life to shit I'm worthless, I'm worthless I'm worth

Humagolgol na Siya ng iyak. " Mas nasasaktan po ako na nakikita kang nahihirapan at napapagod, mas nasasaktan ako na Makikita ko Ang sarili ko na sobrang miserable" wika nito. Umiyak Naman si Nanay at umiiyak parin ako. Ayuko paring tanggapin kahit sabihin na nilang selfish ako Wala akong pakealam gusto ko lang manatili Ang kapatid ko.

Ngunit dahil deserving ka dahil ikaw sila. At pagkatapos, binuksan ko ang laptop at nag-compose ng bagong chord progression sa notebook. Title, pansamantalang: “Echoes of My Own.” Bagong kanta tungkol sa pagharap sa mga echo ng judgment at sa pag-evolve ng sarili habang nananatili sa ground—para sa sarili, para sa pamilya, para sa mundo.

Gusto ko lang makialam, bakit ba? “Every tear I’ve shed is watering seeds, To grow a wild garden from buried dreams and needs, I’ll paint my own horizon with colors of hope – This restless soul won’t just learn to cope” Pinagpagan ko ang aking kamay at napapangiti nang makitang lalong umaliwalas ang paligid. And if fear is a mountain too steep to climb, I’ll lace up these boots and make it mine. No more waiting for signs or dreams slipped away –

Ilang ahit pa ba ang aahitin, o giliw ko? Ilang hirit pa ba ang hihiritin, o giliw ko? 'Di naman ako manyakis tulad ng iba Pinapangako ko sa'yo na igagalang ka "I can see myself in you..." he answered, "I can see how you have big dreams and goals in your life and how determined you are to reach them. Nakikita ko kung pano mo pinipilit kayanin lahat kahit mag-isa ka lang. And when you sing, ipipikit ko lang ang mga mata ko at makikita ko ang sarili kong hawak ang gitara ko, nangangarap na balang araw may mararating ako."

At sa pagkakataong ito, sa harap ng pag-alis, dala niya ang mabigat na katotohanan na hindi lang siya basta bayani—siya rin ay may karapatang masaktan, umiyak, at mangarap ng mas mabuti. Habang nakatingin siya sa bintana ng bus, lumipad sa isip niya ang mga linya ng kanta — isang paalala ng kanyang tunay na sarili, na higit pa sa mga imahe sa labas, higit pa sa mga inaasahan ng mundo. "I can't stand to fly I'm not that naive I'm just out to find The better part of me..."

Pagod na umupo ako sa kama. Fashionista ako pero sa pagkakataong to, i cant even dress myself. I want to look perfect. I sigh and lay the half of my body. Eotteokaji? ( what should i do?) I remember that i had this kind of scene on my mv. Napaupo ako. Ano nga bang ginawa ko dun? The song was all about being yourself. So the act was also about.. Being yourself.. Thats it! Napatayo ako at humarap ulit sa cabinet. All i have to do is be myself. I pick what clothes i think represent me. I smiled. This is me.

Hindi ko hahayaang masira lang ng ganoon kadali ang pangarap ko dahil sa mga taong iyon. Sumilay ang ngiti sa labi nya. Tumayo sya at marahang hinaplos ang buhok ko, “Now that’s right. You have to believe in yourself. Even if other people stick the so-called evidence in your face. Always remember that I’m here for you and I will never let you fight these battles alone.”

Saka wala naman talagang ibang dapat makapareha itong si Zhia, kundi ako lang. Zhia, I lost myself. The moment I wear love on my sleeves I have forgotten my real identity. The moment I let it fill my system, it's the only one I'm worrying about. The moment I let you enter my heart I gave you all the right to scarred my poor heart, break it as long as you desire. The moment I vowed loving you, it was the same moment I lost myself. I became an option and you, my sole priority. That's how I really sacrifice to you, MYSELF.

Ang mga dingding na ito ay nakasaksi ng mga tawa at luha, ng mga pangakong hindi natupad, at ng mga yakap na kulang sa tapang. Bumalik ako sa sofa at kinuha ang lumang kuwaderno sa mesa. Ang mga pahina nito ay puno ng sulat-kamay ko—magulo, minsan malinaw, minsan pira-piraso. Binuklat ko ang isang pahina at nabasa ang isang pangungusap na matagal ko nang sinulat: “Darating ang araw na pipiliin kong maging tapat sa sarili ko.” Napangiti ako nang mapait. Kailan nga ba darating ang araw na iyon?