Pilipino Poem นิยาย & เรื่องราว

Noted Pagnainlove ka, Wag masyadong magpakatanga, Kasi hindi porket nag I LOVE YOU siya, May lovestory na kayong dalawa. Yeyy kung sino man ang may gusto magpagawa ng poem diyan? PakiPM po ako. Thanks for subaybay 😂

He was waiting for his girlfriend and he won't give a shit to other people, lalo na sa mga taong mapanghusga. "Welcome to the Philippines," wika na lamang niya. Wala namang bago sa bansa na ito. Kaya hindi ito umaangat dahil sa mga Pilipino na walang ibang kayang gawin kun'di ang husgahan ang iba. Sa Pilipinas ka lang makakakita na pati pagdala ng lalaki ng payong ay gagawing isyu. Bakla raw ang gumagawa noon.

"Dahil ang bawat araw na kasama kita ay isang milagro. Gusto kong ipagsigawan sa buong mundo—o kahit sa islang ito lang—na ikaw ang aking reyna, hindi dahil sa dugo mo, kundi dahil sa puso mo." Nang sumikat ang araw, natanaw na nila ang pampang ng isang maliit at tago na cove sa Zamboanga. Ang buhangin ay puting-puti at ang tubig ay malinaw na parang kristal. Isa-isa silang bumaba mula sa bangka. Nang tumapak ang mga paa ni Ryella sa malambot na buhangin, nakaramdam siya ng isang kakaibang kuryente. Ito na ang Pilipinas. Ito na ang lupang pinagmulan ng lahat.

Kota na talaga ako sa ganito ah? Pero mukhang mapagbiro nga talaga ang tadhana at mundo, sobrang lawak naman ng Pilipinas pero bakit lagi nalang kaming nagkakatagpo ni Zadiel? Kung pinaparusahan man ako dahil sa isang gabing nangyari sa amin, napaka OA naman. Madami naman taong gumagawa no'n ah? Minsan nga inuulit pa nila! Bakit ba sa lahat na lang ng pagkakataon lagi kaming nagkakatagpo? Iisipin ko na talagang sinusundan niya ako!

Did he think na pagpapantasyahan ko ang katulad niyang mahangin? “In your dreams pogo, in your dreams.” Umiiling-iling pa ako at inubos na ang pagkain ko. “I searched what pogo is, there's no word such as pogo but there is pugo. A bird, it is a quail bird. Why are you calling me like that?” I want to laugh so hard. I actually don't know that it is a quail bird, ginawa ko lang naman pogo ang pogi. I find his confused face hella funny.

"MAY ganitong lugar pa pala sa Pilipinas?” “Kung gusto mo nang umuwi at mag-bathtub, feel free to go home. At saan kaba nakatirang abnoy ka? Likas sa yaman ang Pilipinas.” “Seneryoso mo naman kaagad. Ouch!” Napamura si Raziel nang tumama sa mukha niya ang sanga ng punong kahoy.

Sambit ko sa kaniya bumuntong hininga naman siya. Natahimik na kami ng dumating na si Sir Lopez teacher namin sa history na isa ring terror. Naglesson pa siya at maya maya ay nagtatanong na. “What is the original name of the Philippines?!” tumuro naman siya ng isang estudyante at tumayo ito. “L-Las Islas F-Filipinas po S-Sir.” Utal niyang sagot. “Good! You stand up!” tumayo ang tinawag niyang estudyante.

Or it was just her imagination? Siya naman ay parang biglang nagising. Nakakapagtagalog naman pala ito ay bakit paenglish-english pa ito sa Pilipinas. Sumakit tuloy ang ulo niya. “Sabihin na nating mali ang ginawa niya sa iyo pero hindi tamang suntukin mo siya. Hindi mo ba nakikita? Bata itong pinapatulan mo. Mahiya ka naman.”

ngiting nagsasabing ako iyon. "Tama iyan, sir. Hindi pa naman huli ang lahat para yakapin ang sariling atin. Dahil sa pamamagitan niyan ay parang niyayakap mo na rin ang sarili mo. Ikaw at ang wika natin ay iisa. Wika natin ang magpapakilala sa iyo na ikaw ay isang Pilipino. Isa ito sa pagkakakilanlan natin bilang isang Pilipino." Nakikinig lang ako sa kanilang dalawa. Napapahanga ako ni Mang Driel. Para akong nakikinig sa Filipino teacher ko. Nang tumapak ako sa bangkang ito, ni minsan ay hindi ko naisip na mapag-uusapan ito. "Tama ho. Magsisikap pa ho ako lalo na laging gamitin ang wikang atin."

"Papatulan mo talaga iyon? Sigurado ka?" I close my eyes tightly and sighed. Lahat sila ay ganoon ang nagiging tanong sa akin. Hindi ko alam kung paano nila nasasabi iyon sa isang tao. Iyon tayong mga Pilipino, e, panay ang buka ng bibig kahit hindi pinagiisipan ang mga sinasabi, kahit walang katuturan at alam na makakasakit ng tao.