การกลั่นแกล้งในโรงเรียน Novels & Stories

เธอเป็นฝ่ายเมินพวกเขาก่อนแล้วตอนนี้จะมาหวังอะไรล่ะ. สุดท้ายแล้วฉันก็เป็นฝ่ายที่ทนความอึดอัดใจไม่ไหวและขอแม่ย้ายโรงเรียนโดยให้เหตุผลว่าถูกรุ่นพี่กลั่นแกล้งจนไม่อยากไปโรงเรียนแล้ว แม่เลยไม่ได้คัดค้านอะไรเพราะมันคือเรื่องจริงที่ฉันถูกแกล้งอยู่บ่อยครั้งแม่เองก็เคยต้อง ไปโรงเรียนเพราะเรื่องนั้น

อาจารย์แคทเธอรีนเอ่ยด้วยน้ำเสียงเคร่งเครียด “มันไม่ใช่แค่การก่อกวนสนามสอบ แต่มีคนตั้งใจชักนำ ‘คลื่นอสูร’ ให้บุกเข้ามาในเขตโรงเรียนโดยเฉพาะ ตอนนี้ระลอกแรกหยุดลงแล้ว แต่มันกำลังเตรียมการสำหรับระลอกที่สอง... และมันอาจจะรุนแรงกว่าเดิมหลายเท่า!” ความโกลาหลเริ่มก่อตัวขึ้นใน หมู่ทหารและนักเรียน “แล้วเราจะทำยังไงต่อครับอาจารย์!” หัวหน้าหน่วยถาม

ย้อนกลับไปเมื่อตอนนั้น หลังโรงเรียน เอริกส์ที่ผอมแห้งแรงน้อยเป็นเพียงแค่ผู้ชายที่น่ากลั่นแกล้งคนหนึ่ง ทุกครั้งที่ฉันเห็นเขา ฉันอดไม่ได้ที่จะทำให้เขาเจ็บปวดหรือไม่ก็ ให้เขาระลึกไว้เสมอว่าใครใหญ่

เด็กผู้ชายอ้วนคนนี้เป็นนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 5 เป็นเด็กเกเร ชอบกลั่นแกล้งคนอื่นเป็นประจำ “ชะเอมไปทำอะไรให้ ทำไมต้องแกล้งชะเอม” “ไม่ได้ทำ แต่แกล้งเธอแล้วสนุกดี ยัยขี้แย ร้องไห้ขี้มูกโป่งไปฟ้องครู”

เพราะแต่ละวันวนเวียนอยู่เช่นนี้ หลังผ่านมาสามวัน ในที่สุดอาจูก็อดมองในเชิงลบไม่ได้ นี่มันการกลั่นแกล้งกัน. คนรู้สึกคล้ายโดนรังแกอยากจะร้องไห้ แต่ไม่อาจปล่อยให้น้ำตารินไหลออกมาขัดภาพลักษณ์ลูกศิษย์สาวใจซื่อผู้มีจิตใจมั่นคงและมีความมุมานะพยายาม ต้องใช่แน่ๆ นี่มันการกล ั่นแกล้งกัน...

ดี จึงมีการทำข้อตกลง บังคับให้เคทำตามที่เขาบอกเป็นบางครั้งคราว คือการสั่งให้เค ไปรังแกคนที่เขาไม่ชอบหน้า ซึ่งบ่อยครั้งเป็นเด็กรุ่นน้องที่มาใหม่ ด้วยเพราะความเข้ามาเรียนใหม่จึงไม่รู้จักวีรกรรมของโย เข้ามาขัดขวางและก่อกวนให้เขาลำคาญใจอยู่เสมอ ด้วยความบังเอิญนั้น ท ำให้คนในโรงเรียนเข้าใจผิดคิดว่าเป้าหมาย จะเป็นการรังแกเด็กไหม

“ลูกสาวของคุณกลั่นแกล้งคนของผมสารพัด และครั้งสุดท้ายที่ผมทนไม่ได้คือการที่ลูกสาวคุณขังคนของผมไว้ในห้องน้ำโรงเรียนจนมืด ถ้าผมไม่ออกตามหา ถ้าผมไม่พยายามตามหาจนเจอ คุณคิดว่าเด็กสาวคนหนึ่งจะต้องจมอยู่กับความทรงจำที่เลวร้ายไปนานแค่ไหน ต้องมาโดนคนที่เรียกว่าเพื่อนแกล้งให้กลัวจ นหมดสติ” “อืม ถ้าแก้มใสโดนแบบนี้ ฉันคงจับพวกมันทั้งครอบครัวไปโยนเข้ากองเพลิงให้มันโดนไฟคลอกตายอย่างทรมานแล้ว”

"เคยได้ยินเรื่องกลั่นแกล้งในโรงเรียนหรือเปล่า ฉันอยากรู้ว่าคนพวกนี้เป็นคนร้ายไหม" ปิงปิงไม่ได้บอกเรื่องจริงทั้งหมด แต่เรื่องกลั่นแกล้งกันในโรงเรียนมันมีอยู่จริง และพวกเธอก็เคยเห็นมาแล้วด้วย "เคยสิ ก็ฉันกับเธอไงที่ไปแกล้งคนอื่น"

สิ่งที่ปรากฏคือวิดีโอมากมาย จากบัญชีที่มีผู้ติดตามนับล้าน ซึ่งพูดถึงเหตุการณ์การกลั่นแกล้งในโรงเรียนศิลปะถานจิงอย่างละเอียด เนื้อหานั้นเหมือนกับข่าวรายงาน แต่กระชับและเข้าใจง่ายกว่า [ช็อก! โรงเรียนศิลปะแห่งหนึ่งถูกเปิดโปง เหตุการณ์กลั่นแกล้งจนมีผู้เสียชีวิตเมื่อหลา

ฉินเสี่ยวหรานพยักหน้าบอกลาพ่อแม่เล็กน้อยก่อนเดินเข้าโรงเรียนไปพร้อมน้องสาว คนที่นี่ส่วนใหญ่เป็นลูกหลานนายทหาร แต่ละคนจึงไม่มีความเกรงกลัวกัน ต่างจากในอำเภอ ที่พอรู้ว่าสองพี่น้องเป็นลูกของทหาร จากที่เคยกลั่นแกล้งก็หนีหาย รู้สึกถึงสายตาที่มองมาและเสียงนินทา แต่ไม่ได้ทำให้ ฉินเสี่ยวหรานหวาดกลัว หากให้นับกันตามจริง เธอมีชีวิตมาสามสิบกว่าปีแล้ว เรียนตั้งแต่ห้าปีจนกระทั่งได้มาที่นี่ การกลั่นแกล้งในโรงเรียนเกิดขึ้นได้ตลอด ถึงไม่ปกติแต่คนที่โดนก็มองว่าคุ้นชินไปแล้ว หลังจากเข้าโรงเรียนก็พาน้องสาวไปส่งที่ห้องเรียนก่อนจะไปห้องของตนเอง