การฝึกฝนร่างกาย Novels & Stories

ลิลลี่ชื่นชอบการออกกำลังกายอย่างมากโดยเฉพาะการบริหารร่างกายซึ่งเน้นการเคลื่อนไหวร่วมกับกาย จิตใจ และจิตวิญญาณให้สอดผสานรวมกันเป็นหนึ่งเดียว การฝึกฝนจึงเป็นกระบวนการสำหรับฝึกกาย ฝึกการหายใจ และฝึกจิตให้มีความจดจ่อกับเรื่องลมหายใจเข้าออกอันจะนำไปสู่การมีสมาธิที่ดี

การฝึกนั้นนอกจากท่าทางที่แข็งแกร่งและสวยงามแล้ว ยังเน้นฝึกร่างกายและประสาทสัมผัสการรับรู้ไปด้วยในตัว รวมถึงการฝึกสมาธิเพื่อขัดเกลาจิตใจให้สงบนิ่ง นอกจากสองพี่น้องแล้ว ในลานฝึกยังมีลูกหลานของคนในตระกูลและเครือข่ายหอการค้ามาร่วมฝึกด้วย

พลิกตัว หมุนร่างและเตะอากาศราวกับท้าทายแรงโน้มถ่วง อวัยวะทุกส่วนของร่างกายทำงานพร้อมกัน กล้ามเนื้อเกร็งตัว พลังที่ไหลเวียนอยู่ในร่างกายหมุนวนราวกับแม่น้ำแห่งพลัง เธอดึงพลังนั้นมาใช้กับร่างกาย ฝึกความแข็งแรงและความยืดหยุ่นไปพร้อมกัน เธอยังฝึก ความว่องไว จังหวะการเ คลื่อนไหวทุกครั้งรวดเร็วและแม่นยำเหมือนกับเงา พลังยุทธ์และร่างกายของเธอสอดประสานกันอย่างลงตัว เสมือนทั้งสองเป็นหนึ่งเดียว จากนั้นเธอจึงโฟกัสไปที่ การควบคุมพลังภายใน

ห้าวันแห่งการหล่อหลอมกายา การฝึกฝนเริ่มต้นขึ้นทันทีในพื้นที่ว่างของห้องใต้ดิน โดยมีป้าซาเอะควบคุมการฝึกฝนด้านพลังอาคม และเคชิคอยดูแลด้านกายภาพและความว่องไว วันที่ 1: การฝึกฝนความทนทานและความสมดุล (Endurance and Balance) หลักสูตร: การฝึกเพื่อเพิ่มขีดจำกัดความทนทานของร่างกายและการท รงตัวภายใต้สภาวะกดดัน

/วิ่งจนกว่าระบบจะยุติ/ เมื่อเสียงระบบดังขึ้น เครื่องก็เริ่มทำงาน สายพานเริ่มจากความเร็วช้า ให้ผมวิ่งเหยาะๆ แล้วจึงๆค่อยๆเพิ่มความเร็วขึ้นเรื่อย ๆ การจะวิวัฒนาการร่างกาย ไม่ใช่เเค่เพียงใช้ยาแล้วจะแข็งแกร่งขึ้นได้ มันต้องใช้ความอดทน ความพยายาม ความมุมานะอุตสาหะ และต้องใช้ระยะเวลาที่เหมาะสม

หมอนี่มีคุณสมบัติที่ดีมากก็จริง แต่น่าเสียดายที่เขาฝึกฝนวิชาไร้สาระพวกนั้นไปซะมาก เสียร่างกายเปล่าประโยชน์จริง ๆ จากสภาพร่างกายของเขาวิชาชิงหลงที่เป็นวิชาใช้ฝึกร่างกายและจิตใจ เป็นวิธีฝึกพลังที่เหมาะสมที่สุดสำหรับเขา

มันมิได้อยากให้เยี่ยนอิงเร่งเดินลมปราณมากเพียงนั้น นางยังมีเวลาอีกมากค่อยๆ ฝึกฝนไปก็ยังได้ “อืม...ร่างกายของข้าเบาสบายนัก” เยี่ยนอิงรู้สึกว่าร่างกายของนางเองก็เปลี่ยนแปลงไปไม่น้อยเลย

คือการรีดเร้นไขมันและน้ำส่วนเกินออกจากรูขุมขนผ่านการเดินลมปราณ โดยที่ผู้ฝึก 'ไม่ต้องขยับตัวแม้แต่ปลายนิ้ว'! "หึ... คิดว่ารูปโฉมของข้าจะพังทลายง่ายๆ งั้นรึ! ความงามของข้า ย่อมต้องอยู่คู่กับความเกียจคร้านอย่างสมบูรณ์แบบ!"

แม้ความจริงกินมากกินน้อยไม่ได้บอกถึงพละกำลังในร่างกาย แต่หญิงสาวก็ยอมรับ “เช่นนั้นเจ้าก็ต้องฝึกฝนร่างกายให้มาก จะได้แข็งแรง” เขารู้ว่านางเป็นผู้ฝึกยุทธ์ “พระองค์อยากให้หม่อมฉันฝึกฝนร่างกาย?”

การขึ้นยอดเขาสูงในครั้งนี้ทุกคนต่างกลับมาอย่างทุลักทุเล หลังจากนั้นกลุ่มคนเหล่านี้จึงฝึกฝนร่างกายกันมากขึ้นเพราะรู้แล้วว่าพวกเขายังมีฝีมืออ่อนด้อยเพียงใด หลังฝึกวรยุทธเสร็จพวกเขาก็ใช้ร่างกายไปทำงานที่โรงงานหลอมเหล็กของโจวจวิน ทำให้ร่างกายของทุกคนต่างแข็งแ รงกันมากขึ้น ในขณะที่โจวจื่อหยาก็เริ่มเติบโตขึ้นและมีความงดงามเพิ่มขึ้นทุกวันด้วยเช่นกัน