คนพาลโรงเรียน Novelas e Histórias

……………………………………………………… ขนมปังกับใบเฟิร์นเดินออกมาที่ร้านเจ้าประจำหน้าโรงเรียน สองสาวนั่งลงที่โต๊ะริมร้าน ซึ่งใกล้พัดลม วันนี้เปิดเรียนวันแรกยังไม่มีการเรียนการสอน ส่วนใหญ่จะเป็นวันที่เพื่อน ๆ ที่ไม่ได้เจอกันช่วงปิดเทอมกลับมาเจอและทักทายกันเสียเป็นส่วนใหญ่มากกว่า “หนมปังนี่ก็ร้ายไม่ใช่เล่นเล ยนะ เห็นหงิม ๆอย่างนี้ กล้าว่าคิมหันต์ชายหนุ่มสุดฮอตของโรงเรียนเสียด้วย”

เวลาผ่านไปครึ่งชั่วโมง หยุนซินรู้สึกว่าขาเริ่มเมื่อย เธอจึงพาเจ้าแฝดไปหาอะไรกินรองท้อง แผงขายของเล็ก ๆ ใกล้โรงเรียนเต็มไปด้วยผู้คน เด็ก ๆ ได้กินซาลาเปาอุ่น ๆ ส่วนหยุนซินแทบไม่รู้รสชาติอะไรเลย ใจทั้งหมดจดจ่ออยู่กับคนที่กำลังนั่งสอบอยู่ด้านใน หลังจากนั้น ทั้งสามก็กลับมายืนรอที่หน้าโรงเรียนอีกครั้ง แดดเริ่มแรงขึ้น อากาศร้อนอบอ้าว เหงื่อไหลตามไรผม แต่…หยุนซินกลับไม่รู้สึกร้อนเลย ความกังวลในใจกลบทุกความรู้สึกทางกายไปหมด เธอยืนมองประตูโรงเรียนไม่กะพริบตา ราวกับกลัวว่าหากละสายตาไปเพียงครู่เดียว จะพลาดอะไรสำคัญไป

ทั้งสองยืนอยู่หน้าป้ายมหาลัยตรงทางม้าลายยืนมองรถแล่นผ่านหลายคัน ธาราจับมือไออุ่นแน่นราวกับว่าเธอจะหายไป " นึกถึงวันนั้นเนอะที่เราจูงมือกันเข้าโรงเรียนครั้งแรกแต่มันดันเป็นวันจบการศึกษาของพี่พอดี แล้วเบ๊บก็หายไป "

ผมฟังแล้วรู้สึกเจ็บจี๊ดๆ ถึงไม่เลิกแต่กูเนี่ยแหละจะทำให้มึงเลิกกันเอง ตอนนี้แพรวเป็นของกูใครหน้าไหนก็ไม่มีสิทธิ์มายุ่งทั้งนั้น ผมพาลูกแพรวเดินทางออกมาจากโรงเรียนสกุลวาณิชของเจ๊เมษาเจ้าของโรงเรียนแรดปานนั้นวันๆ ไม่เคยเข้ามาเอาแต่เที่ยวไล่ตามบอดี้การ์ดของ

เมื่อเธอเข้าโรงเรียนครั้งแรก เธอดูไม่สะดุดตาเป็นพิเศษ ภายในไม่กี่วัน คนพาลในโรงเรียนก็เริ่มสร้างปัญหาให้เธอ เธอถูกกันไม่ให้ออกจากห้องน้ำระหว่างชั้นเรียน และการแกล้งทุกรูปแบบก็เล่นงานเธอ คุณปู่ไม่ต้องการให้เธอใช้ประโยชน์จากเบื้องหลังของครอบครัวกลั่นแกล้งผู้อื่น แ ละต้องการให้เธอสามารถที่จะจัดการกับคนพาลด้วยตัวเอง

ช่วงบ่ายเด็กๆในโรงเรียนพากันแบ่งกลุ่ม ทำการฝึกซ้อมกีฬาตามสถานที่ต่างๆ สี่โมงเย็นเตชินก็มาถึงโรงเรียนแล้วเดินดุ่มเข้าไปหาพิมที่ห้อง ป๊อบนั่งดูเตชินในห้องผ่านกล้องวงจรปิด เผลอกำมือแน่นอย่างไม่รู้ตัว ด้วยความรู้สึกอิจฉาและไม่พอใจที่เตชินมาแสดงตัวถึงโรงเรียนแบบนี้

โรงเรียนค่ายผู้อพยพ “พวกเจ้าดูนี่นะนี่ไม้สำหรับบวกเลขที่สอนไปวันก่อน ทีนี้ข้าจะให้แต่ละคนเดินมาและลองบวกกันดู หากว่าใครตอบได้ถูกก็จะได้ไปกินขนมก่อนเพื่อน แต่หากยังตอบไม่ถูก ก็ต้องไปเข้าแถวมาตอบใหม่ตกลงหรือไม่”

“โรงเรียนไม่ควรเคอร์ฟิวแค่นักเรียนคลาสอื่นแล้วยกเว้นคลาสเอสอย่างพวกนายเอาไว้เลย เห็นได้ชัดว่าพวกนายไม่ได้ออกไปทำอะไรที่เป็นประโยชน์เลยสักนิด นอกจากไปนั่งมั่วสาว” “นี่...ฉันว่าทักษะการต่อรองของเธอต่ำมากเลยนะ เธอคิดว่าพูดแบบนี้แล้วฉันจะยอมพาเธอกลับเข้าโรงเรียนไปด้วย หรือไง”

แพมแพมยักไหล่ทั้งสองข้างพร้อมหันหน้าไปเตรียมตัวเรียน เพราะอาจารย์กำลังเข้ามาแล้ว หลังจากเลิกเรียนคาบเช้า ฉัน แพมแพม ภพ และภามก็เดินไปกินข้าวที่โรงอาหารกันตามปกติ แต่ที่ไม่ปกติก็คือสายตาคนนับพันคนกำลังจ้องมามองทางฉันพร้อมกระซิบกระซาบกันยกใหญ่ ฉันที่ตอนนี้ไม่รู้จะทำตัวยังไงก็ไ ด้แต่ก้มหน้าก้มตาเดินไปเฉยๆ

ตอนพิเศษ 3 พ่อมารับ บรรยากาศช่วงเลิกเรียนที่โรงเรียนประถมเต็มไปด้วยความครึกครื้น เด็ก ๆ ที่เรียนหนักมาทั้งวันต่างก็อยากลับไปพักผ่อนที่บ้านเต็มที บางคนที่ผู้ปกครองมารับก็เดินไปพบกับผู้ปกครองที่รออยู่แล้ว ส่วนเด็กที่โตหน่อยจะกลับบ้านเองก็พากันทยอยเดินออกจากประตูโรงเรีย นไป จางเสวียอี้เองก็รอคนมารับตามปกติ