คนรักที่อ่อนแอของแม่ทัพทำลายภาพลักษณ์อีกแล้ว Novels & Stories

“อ๊ายยยย! แกมันร้ายอย่าบอกนะว่าที่ผ่านมาแกมันแค่แสร้งทำเป็นอ่อนแอที่แท้ก็มารยานี่เอง เรื่องแกมีชู้คงเป็นเรื่องจริงสินะ” “ใช่ค่ะ ที่ผ่านมาฉันอ่อนแอและมองโลกในแง่ดีเกินไป ฉันคิดว่าความดีจะทำให้คุณแม่เปลี่ยนไป แต่เปล่าเลยเพราะจิตใจที่มืดบอดไร้จริยธรรมของคุณแม่มันทำให้ฉันเป

ศึกน้ำลายนี้ก็ไม่มีทางจบสิ้นโดยง่ายหรอก เพียงแค่พวกเขาไม่ตะคอกเสียงลั่นจวนหรือขว้างปาข้าวของใส่กันก็นับว่าเป็นเรื่องดีมากแล้ว --------------------------- ท่านแม่ทัพเริ่มกำราบเมียแล้ว🥹🤣

พูดจบหวงหยางหมิงก็ขึ้นรถม้าเพื่อกลับจวนตนเองทันที ทิ้งไว้แต่จางชิงและองครักษ์คนอื่น ๆ ที่ยังอึ้งอยู่กับคำสั่งจากนายตนเอง เพราะพวกเขาไม่อยากเชื่อหูเลยสักนิด ว่าคำพูดที่ออกจากปากท่านแม่ทัพหวงหยางหมิงคือเรื่องจริง “หรือว่าเพราะความอ่อนโยนจากฮูหยินที่ถ่ายทอดมาให้ท่านแม ่ทัพ ทำให้คนโหดเหี้ยมอย่างท่านแม่ทัพกลายเป็นคนมีเมตตาได้ถึงเพียงนี้” “เขาเรียกว่าพลังแห่งความรักต่างหาก”

แม่ทัพหยางหัวเราะหึหึ “ ข้าคิดไว้อยู่แล้ว ว่าหญิงแพศยาเช่นเจ้าคงจะคิดใช้มารยาจับสหายสนิทของข้า ทำทีเป็นแกล้งเบื่อหน่ายอยากจะไปเที่ยวเล่น เจ้าแผนการณ์ตื้นๆ เช่นนี้ คิดว่าผู้อื่นเขาไม่รู้เท่าทันหรือไร เสแสร้งทำเป็นอ่อนแอ ที่แท้ก็หญิงเจ้ามารยาแพศยาดีๆนี่เอง ” แม่ทัพหนุ่มท ี่อดไม่ไหวเอ่ยวาจาเสียดสีนางอย่างไม่ไว้หน้า “ อ๊ายย เจ้าบ้า เจ้าปากเสีย ปากสามหาว มาว่าข้าเช่นนี้ได้อย่างไร ” ซูลี่กระทืบเท้าต่อหน้าเขา แม่ทัพหนุ่มเหยียดยิ้มหยันนาง “ คนที่เจ้าเสแสร้งทำเป็นอ่อนแอต่อหน้าเขาก็ไม่อยู่ดูแล้ว ตอนนี้ก็ออกงิ้วได้เต็มที่ไม่ต้องทำมารยาอีกต่อไป ”

"ข้าไม่ได้กล่าวอันใดผิด ผู้เป็นแม่ทัพต้องเข้มแข็งและห้าวหาญ หาใช่ใจอ่อนเช่นนี้" "อ้อ...ข้าเพิ่งรู้ว่าแม่ทัพเช่นท่านช่างไร้ความเมตตานัก ท่านทนเห็นลูกหลานผู้อื่นออกมาตายได้ แล้วไยไม่เอาลูกท่านมาเป็นทหารด้วยเล่า"

ตัวนางเองก็ไม่ต่างกัน เมื่อพูดถึงฮูหยินรองแม่ทัพก็ต้องมีคนพูดถึงฮูหยินเอกแม่ทัพ คนพวกนั้นบอกว่านางเป็นสตรีอ่อนแอ ปล่อยให้ฮูหยินรองเหยียบหัว ช่างไร้ศักดิ์ศรียิ่งนัก แต่นางก็ไม่ได้ออกไปตอบโต้อะไร เพราะความจริงเป็นเช่นไรนั้นนางรู้ดี

“พะยะคะ ตอนนี้ท่านแม่ทัพได้สิ้นแล้วทั้งครอบครัวและทหารที่ติดตาม” ทุกคนที่เข้าประชุมต่างเริ่มมีเสียงขึ้นมาอีกครั้ง ต่างถกเถียงกันเรื่องท่านแม่ทัพใหญ่ ทุกคนในที่นี้ต่างก็รู้กันดีว่าท่านแม่ทัพภักดีแค่ไหน แต่เพราะมีหลายคนที่ขัดผลประโยชน์กับเค้าทำให้เกิดเรื่องเช่นนี้ขึ้น ‘ขุนนางกังฉินและฮ่องเต้ทรราช’

ภูมิพูดด้วยน้ำเสียงที่อ่อนลงกว่าเดิม “แต่แม่... ท่านยึดติดกับสิ่งที่ท่านสร้างมามากเกินไป ท่านมองความรักแบบมึงเป็นความอ่อนแอมาตั้งแต่ไหนแต่ไรแล้ว” “ใช่... ท่านมองความรักเป็นแค่สินค้าที่สามารถนำมาต่อรองได้เสมอ... ท่านมองว่าปิ่นเป็นแค่ผู้หญิงที่ด้อยค่า ไม่คู่ควรกับสถานะของกู”

“หากท่านยังเป็นคนเดิม ผู้ลำเอียง โปรดปรานเพียงลูกที่มีพรสวรรค์ แล้วทอดทิ้งคนที่อ่อนแอ... ข้าคงปล่อยให้ท่านจมอยู่ในสภาพนี้จนสิ้นลมหายใจ” แม่ทัพนิ่งเงียบ น้ำตาไหลซึมด้วยความละอายหญิงสาวหลุบตาลงเล็กน้อย ก่อนเอ่ยต่อเสียงอ่อนลง

มีอย่างที่ไหนกัน เข้าบ้านวันแรกก็ก่อเรื่องเสียแล้ว เสียทีเป็นถึงแม่ทัพใหญ่ กลับถูกสตรีทำให้หลงใหล หลงลืมภรรยาที่อยู่เฝ้าจวน ดูแลพ่อแม่สามีเป็นอย่างดี บ้านเรือนก็จัดการให้อย่างดีเยี่ยม ท่านแม่ทัพมีตาแต่หามีแววไม่ “ท่านแม่ทัพเจ็บมากหรือไม่เจ้าคะ” ม่านชิงนึกไม่ถึงว่าฮูหยินของท่า นแม่ทัพจะร้ายกาจถึงเพียงนี้ และเจ้าเด็กเหลือขอนั่นอีกกล้าดีอย่างไรมาต่อว่านาง “พี่สาวก็กระไร บิดาสั่งสอนลูกนั้นถูกแล้ว นางให้ท้ายเช่นนี้สักวัน”