คนรักที่อ่อนแอของแม่ทัพทำลายภาพลักษณ์อีกแล้ว Novels & Stories

“อ่ะ! อ๊อยยย ที่รักของแม่ เบาลงหน่อยสิจ๊ะ แต่...ต้องแรงกว่าตอนแรกน้า ไหนลองทำให้แม่ดูสิ อู้ว์” คุณแม่ยังสาวบัญชาการต่อ จอมทัพจึงค่อย ๆ ลดแรงบีบลงไปเล็กน้อย แต่ยังคงความแรงเอาไว้ในระดับที่น่าจะถูกใจเธอ

เมื่อร่างบางเขนเช่นนั้นก็ยิ้มออกมาอย่างดีใจที่ตนนั้นได้แก้แค้นสำเร็จ ที่ตอนนี้แม่ทัพตกต่ำถึงขั้นนี้ ไม่มีอีกแล้วแม่ทัพใหญ่ที่ชาวบ้านต่างเคารพและสรรเสริญ ตอนนี้เหลือเพียงแม่ทัพที่ชั่วช้าทิ้งลูกของตนอย่างโหดเหี้ยม

" พ่อของลูกไม่รังแกคนที่อ่อนแอกว่าโดยเฉพาะผู้หญิง เพราะฉะนั้นลูกชายแม่ต้องเป็นเหมือนพ่อให้ได้นะครับ " " ได้ฮะ " " แล้วพ่อของลูกก็รักแม่มากๆด้วยครับ รักแม่คนเดียวด้วย " " ทัพก็จะรักผู้หญิงของทัพให้มากๆเหมือนกันฮะ "

ภาพนั้นทำให้หัวใจของเขาอ่อนโยนและเต้นแรงขึ้นอีกครั้ง ราวกับเป็นการเริ่มต้นใหม่ของความรักที่ไม่จืดจาง แม่ทัพ หยางเจี้ยนเป็นชายผู้แข็งแกร่งในสนามรบ แต่เมื่อกลับมายังจวน เขากลับกลายเป็นบุรุษที่เปี่ยมไปด้วยความอ่อนโยน ยามใดที่มีโอกาสได้ใช้เวลาร่วมกับฮูหยิน เขาจะมอ บทั้งหัวใจและความอบอุ่นให้นางเสมอ เหมือนต้องการเติมเต็มทุกวินาทีที่ขาดหายไปในยามศึกสงคราม

อดีตแม่ทัพที่ยังอยู่ในห้วงนิทราถึงกับกระตุกกายเฮือก ใบหน้าบิดเบี้ยวด้วยความเจ็บปวดที่พุ่งพล่านแม้สติจะยังไม่สมบูรณ์ "ด้วยแผลนี้... ต่อให้เจ้าตื่นขึ้นมา พลังวัตรที่สั่งสมมาทั้งชีวิตก็จะสลายไปสิ้น เจ้าจะไม่ใช่แม่ทัพผู้เกรียงไกรอีกต่อไป แต่จะเป็นเพียงคนพิการที่ไร้เรี่ยวแรงจ ะขัดขืนแม้แต่แรงมดปลวก!"

แก่นกายที่เต็มไปด้วยความปรารถนากลับอ่อนลงอย่างง่ายดาย หยางจื่อหลงผลักหญิงสาวให้ออกห่างจากกาย ก่อนจะหยิบอาภรณ์บนพื้นขึ้นมาสวม “ท่านแม่ทัพ พวกข้าผิดไปแล้วอภัยให้พวกข้าด้วยเถิด” พวกนางมีสีหน้าตื่นตกใจไม่น้อย ไม่รู้ว่าพวกนางทำสิ่งใดผิดไปหรือไม่ เหตุใดแม่ทัพเลือดจึงมีท่าท ีโกรธเช่นนี้ พวกนางรีบหมอบลงกับพื้นพร้อมทั้งสะอึกสะอื้นอย่างน่าสงสาร

ม่านม่านเสริม “ตอนที่ท่านแม่ทัพนำทัพกลับเมืองหลวง” คำพูดนั้นทำให้เธอเลิกคิ้วเล็กน้อย รักแรกพบ? เอาจริงดิ “แล้ว…” เธอถามต่อ “หลังจากนั้นล่ะ”

ทั้งหล่อและสะดุดตา! นี่คือแม่ทัพน้อยที่เธอเลี้ยงดู! ไม่เลวจริง ๆ ! เธอดูรูปภาพแล้วหัวเราะคิกคักไม่กี่เสียง

“ข้าถูกปลดเรื่องเล็ก เขาท้าทายอำนาจของแม่ทัพเรื่องใหญ่!” “หากยังปล่อยให้เขาทำตามใจโดยพลการ ศักดิ์ศรีของแม่ทัพในก่องทัพคนได้รับความเสียหายหนักแล้ว...” เหล่าคนที่ถูกปลดพากันเอ่ยปาก

สตรีเป็นเพศที่อ่อนแอ แต่เมื่อเป็นมารดาจะเข้มแข็ง เดิมทีนางก็อ่อนแอไม่ได้สติ แต่ในเวลาเป็นตายเช่นนี้ พยายามยันตัวที่เต็มไปด้วยเลือด คุกเข่าลงไป เลือดที่เปื้อนกระโปรงลากไปทั่วทุกที่ “ใต้เท้า ขอร้องท่านล่ะ...” “ขอร้องท่านล่ะ...” รองแม่ทัพเจียงเห็นภาพนี้ ในใจมีความอดทนไม่ได้เล ็กน้อย มือที่จับกระบี่ฆ่าศัตรูไปทำร้ายทารกที่ไร้เดียงสา เป็นเรื่องที่ฝ่าฝืนคุณธรรมจริง ๆ ...