ความคิดร้ายกาจ Novels & Stories

เตโซพูดขึ้นด้วยความเป็นห่วงไม่วายอดนึกถึงเรื่องของดาริกาไม่ได้และทำให้เขากลัวว่าจะมีเรื่องไม่ดีกับปิ่นอนงค์เหมือนคราดาริกาน้องสะใภ้ของเขา แค่อำนาจเงินทองทำให้คนกลายเป็นปีศาจร้าย เป็นคนร้ายที่ทำลายทุกอย่าง ทำลายแม้กระทั่งอนาคตและความสุขของคนที่รักได้ จากที่ยังมีค วามสัมพันธ์อันดีก็ต้องจบสิ้นเพียงเพราะจะต้องเอามันมาให้ได้ด้วยความโลภ

"แกกินดีอยู่ดี มีเนื้อกิน มีแป้งขาวกิน ในขณะที่ฉันต้องมาแทะรากไม้ ได้! ในเมื่อฉันไม่ได้ดีแกก็อย่าหวังจะได้อยู่อย่างสงบสุข!" ความคิดชั่วร้ายผุดขึ้นในสมอง จางลี่ยกมือขึ้นลูบแก้มที่บวมเป่ง ก่อนจะแสยะยิ้มอำมหิต ในยุคสมัยนี้ข้อหาที่ร้ายแรงที่สุดไม่ใช่การฆ่าคนหรือปล้นทรัพย์ แต่ค ือการเก็งกำไรหรือการทำตัวเป็นนายทุนน้อย การมีทรัพย์สินมากผิดปกติหรือการค้าขายในตลาดมืด ถือเป็นอาชญากรรมที่สังคมประณาม

สกายยกศีรษะขึ้น ดวงตาคมจ้องมองเธอด้วยความไม่ไว้ใจ แค่เห็นแววตาซุกซนขี้เล่นของเธอ มีหรือคนเป็นสามีแบบเขาจะไม่รู้ว่าภรรยาที่ความคิดไม่ปกติแบบเธอกำลังคิดอะไรพิเรนอยู่ ตอนเธอเป็นฝ่ายขอแต่งงานเขา ก็ว่าแปลกแล้ว แต่ขอทั้งที่ตอนนั้นเรากำลังเข้าด้ายเข้าเข็มกันอย ู่ อีกทั้งเธอยังใส่ชุดคอสเพลย์แมวสุดเซ็กซี่อีกต่างหาก เอาไปเล่าให้เพื่อนสนิททุกคนฟัง มีแต่คนอิจฉาที่เขาได้ของแรร์ไอเท็ม บอกว่าเขาน่าจะหยิบเมียได้ตัวซีเคร็ทที่หาได้ยากยิ่ง "คิดอะไรอยู่? คงไม่ใช่แบบที่กายคิดใช่ไหม"

เด็กสาวตะโกนก้อง ของใกล้มือถูกระดมเหวี่ยงเข้าใส่กระจกบานสวยนั้นจนแตก เศษกระจกกระเด็นไปทั่วห้อง น้ำตาแห่งความเจ็บแค้นไหลลงมาอาบแก้ม ความคลั่งแค้นถูกแพรวาขว้างไปใส่ผู้ชายอีกคนทันที “ไอ้เฒ่าภคิน ถ้านายไม่เข้ามายุ่งเรื่องของฉัน ชีวิตของฉันก็คงไม่ต้องเจอชะตากรรมแบบนี้หรอ ก” ดวงตากลมโตของแพรวาลุกเป็นไฟเมื่อนึกถึงความน่ารังเกียจของผู้ชายที่ตัวเองขยะแขยงคนนั้น แล้วก็อดพาลไปถึงผู้ชายที่ฝากรอยรักไว้ที่เรียวปากอิ่มของหล่อนอีกคนไม่ได้

บทที่ 34 “รู้ไหมตอนเข้าเมือง ฉันเสียเงินไปเท่าไหร่เพื่อช่วยเธอ ค่าเสียหายครั้งนี้มันมากพอตัว” “ยะ...อย่าบอกนะว่านายจะคิดบวกเรื่องนั้นด้วย แล้วให้ฉันทำงานชดใช้ให้” สมองของนาตาเซียคิดได้แค่ทางเดียวเท่านั้น ทำไมชีวิตเธอต้องมาเจอเรื่องบ้าๆ แบบนี้ด้วย “ใช่ เพราะฉันเป็นนักธุร กิจ ทำอะไรต้องได้ผลตอบแทนคืน”

ปรเมศวร์ต่อรอง “ทำไมต้องให้ฉันอาบให้ด้วย มันน่าเกลียด เขมมาเห็นเขาจะคิดยังไง” “ก็ช่างคุณเขม” “คุณมันบ้าใจร้ายใจดำที่สุด คุณกำลังคบกับยาย

เขาคิดถึงเธอ อยากได้เธอมาครอบครอง เพียงแค่จินตนาการถึงเสียงครางแผ่วหวานใต้ร่างของเขา ร่างกายก็ร้อนรุ่มขึ้นมาอย่างห้ามไม่อยู่ เสียงทุ้มต่ำกระซิบสั่งออกมาอย่างไม่ลังเล “เรียกไมร่าให้ฉันที”

หญิงสาวโต้เถียงกลับทั้งที่น้ำตายังเออท่วม “ทำไมล่ะ ทำไมให้เราคิดถึงไม่ได้หรือไง หรือต้องเป็นไอ้พาทิศคนเดียวที่มันคิดได้” จากสีหน้ายิ้มแย้มเริ่มเปลี่ยนเป็นเคร่งขรึมดูน่ากลัว

ิบแปดปีถึงจะมีความคิดร้ายกาจเพียงใดก็ยังเด็กนัก ที่มีนิสัยเสียเช่นนี้น่าจะมาจากแม่นมผู้ที่ชื่อลายานี้เป็นแน่ ผู้ที่วางแผนจะสังหารก็เป็นบ่าวผู้นี้ จะให้ไม้กลายเป็นเรือก็เป็นนาง สามารถสั่งสอนสตรีผู้หนึ่งให้โหดร้ายไร้เหตุผลและเอาแต่ใจได้ดีทีเดียว แต่จะสังหารทิ้งเสียเ ดี๋ยวนี้ก็จะเกรงว่าลุกลามบานปลาย แต่ถ้านางไปเสียชีวิตที่อื่นก็จะใม่ใช่ความผิดของใครทั้งนั้น

(หึ มึงคิดว่าทันอย่างนั้นหรือ) แต่มาเฟียที่เคยเข่นฆ่า บูชาเงินตราและอำนาจ เป็นปกติที่จะมองข้ามคุณธรรม พวกมันใช้สมองทำงาน สมองที่คิดแต่อยากได้ไม่สนใครจะเดือดร้อน ซึ่งต่างกันสิ้นเชิงกับคนที่มีความเมตตาเห็นใจผู้คนอยู่ในหัวใจแบบบุตรบุญธรรม ราล์ฟรู้ฮันนิบาลจิตใจโหด ร้าย และจุดจบสุดท้ายจะกลายเป็นเช่นนี้ แต่ก็เอาตัวเองออกมาไม่ทันแล้ว เขาถลำลึก หลงทางไปไกล