ความคิดร้ายกาจ Novels & Stories

ใบหน้าซีดขาวยกยิ้มเจือดๆ "ข้ารู้ แต่มีแค่วิธีนี้ ที่สามารถหยุดราชาปีศาจได้ พวกเจ้าไม่ต้องกังวล ข้าเต็มใจ และต่อจากนี้ราชาปีศาจจะถูกผนึกตลอดไป"

เขาทำหน้ายียวนกวนประสาท "คุณเกลียดฉันแล้วคุณจะมาทำแบบนี้กับฉันทำไม" "เกลียดก็ส่วนเกลียดอยากเอาก็ส่วนอยากเอา"

___________ 💀💀💀💀💀💀💀💀💀 ล่ารักมิติร้าย [เล่มพี่] ร้ายพ่ายรัก [เล่มน้อง] W a r n i n g นิยายเรื่องนี้มีเนื้อหาความรุนแรง เพศ และการใช้ภาษาค่อนข้างรุนแรง เหมาะสำหรับผู้อ่านที่มีอายุ 20 ปีขึ้นไป หากมีการคัดลอกหรือนำไปดัดแปลง หากพบเจอจะ ดำเนินคดีตามกฎหมาย! ทันที

รสจูบที่หอมหวานปนกลิ่นคาวเลือด ความนุ่มละมุนของเรือนร่างที่เบียดชิด กลิ่นน้ำหอมวานิลลาที่ยั่วยวน ทุกสิ่งทุกอย่างมันยังคงชัดเจนอยู่ในโสตประสาทของเขา ราวกับถูกสลักลึกลงไปในจิตวิญญาณ เพลิงเกลียดปารมี เกลียดผู้หญิงที่ใช้เงินฟาดหัวคนอื่น เกลียดคนที่เหยียบย่ำศักดิ์ศรีข องเขาจนย่อยยับ แต่สิ่งที่เขาสมเพชที่สุด... คือไอ้ร่างกายบ้าๆ ของเขาที่มันทรยศ มันตอบสนองต่อการกระทำของเธอ มันโหยหาอยากจะขย้ำเธอให้แหลกคามือ มันปรารถนาที่จะกดทับและครอบครองเธออย่างป่าเถื่อน

ความหงุดหงิดและความโกรธทำให้ สติหายไป แผนการที่วางเอาไว้หลายปี กำลังจะถูกเร่งให้เร็วขึ้น "สวัสดีครับ คุณทนาย บอกคุณตำรวจได้เลยว่า ผมไฟเขียวแล้ว " เจคอบ หรือ เจ ลูกชายคนเดียวของครอบครัว ที่เกิดมาในครอบครัวที่มีฐานะปานกลาง ชีวิตที่ไม่ได้ลำบาก แต่ก็ไม่ได้หรูหรา ทำใ ห้พ่อกับแม่ ตัดสินใจ ลงทุนในธุรกิจ

ไม่มีความหวังใดๆ หลงเหลืออยู่อีกเลย เธอไม่สามารถยืนหยัดอยู่อย่างเข้มแข็งต่อไปได้ เมื่อความคิดหนึ่งที่อยากจะหลุดพ้นผุดขึ้นมาในหัว ร่างบางจึงลุกขึ้นแล้วเดินเข้าไปในห้องน้ำ ดวงตาที่มีร่องรอยบวมช้ำแดงก่ำมองไปยังแจกันดอกไม้ประดับที่ทำจากแก้วคริสตัล ความคิดชั่ววูบทำให ้เธอยื่นมือไปมันขึ้นมา มองอยู่เพียงชั่วอึดใจก่อนจะทุ่มมันลงตกกระแทกกับพื้นจนแตกออกจากกันเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อยกระจายเกลื่อนพื้นกลายเป็นเศษแหลมคมพร้อมที่จะเป็นอาวุธได้ทันที

“แต่วันนี้ แกแพ้แล้ว แกแพ้ทุกอย่างที่คิดว่าควบคุมได้ และฉันสาบานเลยว่า ถ้าแกทำร้ายใครอีก ฉันจะไม่เงียบอีก และฉันจะเป็นคนแรกที่ยืนขึ้นและลากแกลงนรกไปด้วยมือของฉันเอง” เธอกล่าวทิ้งท้ายด้วยเสียงเฉียบคม แล้วหันหลังให้เขาทันทีโดยไม่รอคำตอบ ทศตะโกนตามหลังเสียงขุ่น “พัช พัชชา อย่าคิดว่าแกดีกว่าฉันนักเลย”

ซินดี้วุ่นคิด "ทำไม มีอะไรหรือเปล่า"แฟรงค์ถามหญิงสาวตรงหน้าด้วยความไม่เข้าใจ "ก็นีน่าเขารักแดเนียลจะตาย ยอมง่ายๆ แบบนี้มันไม่ใช่นีน่าเลย"ซินดี้แอบรู้สึกผิดตัวเธอคงมีส่วนในการตัดสินใจของนีน่าในครั้งนี้ด้วย

‘มนุษย์นี่ช่างน่ารังเกียจ… และสวยงามไปพร้อมกัน’ ความคิดเรียบง่ายของดันเต้ผุดขึ้นในสมองที่ขาดความซับซ้อน เมื่ออยากลองคิดอะไรไปไกลกว่าเดิมสักหน่อย สายป่านแห่งความตระหนักรู้ก็จะขาดผึงกลางอากาศ อาการแบบนี้ดันเต้เรียกมันว่า ‘ความโง่เขลา’ เขาไม่สามารถจินตนาการอะไรได้ไกลหรือกว้างเท่า มนุษย์ ‘วันนี้หมอนั่นจะมาวิ่งไหมนะ? หรือจะลงตราปีศาจใส่เจ้ามนุษย์หน้าตาซื่อบื้อคนนั้นดีหรือเปล่า?’ ดันเต้วนถามตัวเองซ้ำไปซ้ำมาทุกห้านาทีโดยไม่รู้จักเบื่อ