ความคิดร้ายกาจ Novels & Stories

สุดแค้นแสนพิศวาส ผู้เขียน : กาสะลอง นิยายเรื่องนี้เป็นเพียงเรื่องที่สมมติขึ้น ไม่เกี่ยวข้องกับเรื่องจริงแต่อย่างใด ชื่อบุคคล และสถานที่ที่ปรากฏในเนื้อเรื่อง ไม่มีเจตนา อ้างอิงหรือก่อให้เกิดความเสียหายใดๆ ………. นิยายเรื่องนี้… ไม่มีแก่นสารสารัตถะอะไรนักหนา

รอยยิ้มร่าเริงประดับบนดวงหน้าสวยหมดจด ดวงตากลมโตสีน้ำตาลทองเปี่ยมไปด้วยความสุข วันนี้เป็นวันที่หมวยลินมีแต่ความรู้สึกดีเต็มไปหมด เพราะเธอได้สารภาพความในใจออกไปโดยไม่ต้องกลัวอะไรอีกแล้ว เราสองคนรู้สึกเหมือนกันแต่ยัง...พัฒนาความสัมพันธ์ต่อไม่ได้ เพราะหมวยเองก็กลั วว่าตัวเองจะไม่เหมาะสมกับเขา """

“ไอ้ชั่ว! ถ้ามึงทำอะไรแฟนกู กูไม่เอามึงไว้แน่!!” “จุ๊ๆ อย่าเพิ่งอารมณ์เสียสิ ก็แค่สนุกกันนิดหน่อยเอง” “ไอ้โรคจิต!” “ไอ้ฆาตกร! ด่าสิ ไอ้ฆาตรกร! ฮ่าๆๆๆ” “แกมันก็แค่สัตว์ร้ายตัวหนึ่งเท่านั้น”

ผู้พูดรู้สึกกังขา “ข้าลองถามดู เขาบอกว่าสัตว์ตัวนั้นมีหนวดยาวมากอีกทั้งยังเหนียวอีกด้วยลำตัวของมันเองก็ใหญ่หลายร้อยจั้งดวงตาเป็นสีแดง เขาพูดออกมาเพียงแค่นี้ก็เพ้อออกมาอีก” คำพูดของคนที่นั่งอยู่ในร้านน้ำชาข้างทางทำให้ไป๋เสวี่ยคิดตามและนางก็สรุปได้ว่าเจ้าตัวนั้นน่า จะเป็นหมึกยักษ์ “Kraken” เด็กสาวพึมพำด้วยความวิตก

�ออย่างแรง จ๊วบ จ๊วบ จ๊วบ แผล่บ แผล่บ "อื้ออออ แด๊ดดี้ขาาาาอย่าดูด อื้ออออย่าเลียน้องข้าวเสียว อ๊าาา เสียว ฮือออ แด๊ดดี้ขาาาา" ยิ่งได้ยินเสียงครางของเธอบางอย่างที่กำลังจะอ่อนตัวลงกลับแข็งขึ้นมาอย่างช่วยไม่ได้ยัยตัวแสบทำให้ผมกลายเป็นตาแก่บ้าตัญหาแบบนี้ผมคงต้อง ลงโทษเธอ

ร่างกายเปลือยเปล่า ยืนอาบน้ำเย็นจัด ในห้องน้ำ ภาพรอยยิ้มกว้างของยัยเด็กนั่น ทำให้เค้าคิดอะไร ขึ้นมาได้ โพนี่ แองเจิ้ล หรอ ฝันไปเถอะ อย่างยัยคนนั้น ต้องเจอ แบล็ก สกาย หรือไม่ก็ สายลม รับรองว่า ร้องไม่ออกแน่นอน คนที่เหนื่อยล้ามาตลอดคืน สวมกางเกงขาสั้นเพียงตัวเดียว ล้มต ัวนอนลงบนเตียงนอนก่อนจะหลับไป ใครจะมองว่าเค้าร้ายกาจ เกเร หรือแบดบอย แค่ไหน เค้าก็ไม่แคร์ เพราะความจริงแล้ว เค้าร้ายกาจกับคนที่ร้ายกับเค้า เท่านั้นเอง และเธอที่อยู่ข้างห้อง ก็เป็นคนร้ายกาจ ในสายตาของเค้า

คนอายุน้อยย้ำในความร้ายของปวีร์ โตเสียเปล่าแต่ไม่กลั่นกรองความคิดและความรู้สึก ใครๆ ก็แต่งงานมีครอบครัวใหม่ก็ไม่เห็นจะมีปัญหาอะไรเท่าผู้ชายคนนี้ อยู่ในจุดของตัวเอง ไม่ก้าวก่ายก็ยังถูกมองว่าเป็นคนไม่ดีอยู่วันยังค่ำ “เราไปเอาความคิดแบบนี้มาจากไหน” “หนูจะไปมองเขาใ นแง่ดีได้ยังไง ในเมื่อสิ่งที่เขามันโคตรเลว” “เอม!!”

นิลสำลักน้ำทะเลจนหน้าดำหน้าแดง ไอแค่กไอแค่กจนน้ำตาคลอเบ้า แสบตาแสบจมูกไปหมด ตวัดสายตาขุ่นเคืองใส่ต้นเหตุที่ทำให้เธอกลายสภาพเป็นลูกหมาตกน้ำ แถมยังหยาบคายกับเธอทุกครั้งที่เจอกัน แผดเสียงใส่คนหัวร้อนอย่างไม่สบอารมณ์ “แค่ก ๆ นายน่ะสิโง่ นายคิดว่าคนอย่างฉันจะฆ่าต ัวตายหรือไง ปัญญาอ่อน!” “แล้วจะเดินลงน้ำไปลึก ๆ ทำไมวะ” “ฉันแค่จะลงไปแช่น้ำเล่นย่ะ”

ทุกครั้งที่ออกศึกกับเขา ล้วนกำชัยชนะเอาไว้ได้ สองส่วนด้วยฝีมือ ที่เหลืออีกแปดส่วนคือแผนการร้าย ในการลอบวางยาพิษในค่ายศัตรู และบุกโจมตีในตอนที่พวกเขาไม่พร้อมที่จะสู้ ไม่มีผู้ใดล่วงรู้แผนการโฉดที่ไร้ซึ่งศักดิ์ศรีนี้ เพราะยาพิษนั้นไม่สามารถตรวจพบได้ ทุกศึกล้วนมี นางอยู่เบื้องหลัง สุดท้ายเขากลับถูกย้อนเกร็ด โดนพิษร้ายแรงจนกระทั่งเสียดวงตาไป นางก็ยังคงโง่งม ถึงกับยอมเสียสละดวงตาของตัวเอง แล้วให้กับคนอย่างเขาไป “ไม่คิดเลยว่า การได้มองเห็นอีกครั้ง จะเป็นเรื่องที่มหัศจรรย์เยี่ยงนี้”

คุยหารือกัน หากไปรยาคิดว่าชีวิตของตนลงตัวดี หล่อนยอมรับสิ่งที่เกิดขึ้นได้ หญิงสาวตั้งใจมองไปข้างหน้าพร้อมกับลูกชาย...แม้รู้ว่าวันหนึ่งอาณัติต้องกลับมาเคลียร์หนี้สินที่ยังคงค้าง แต่หล่อนก็ไม่นึกมาก่อนว่าสถานการณ์จะเป็นแบบนี้ สู้ให้เขาเป็นเจ้าหนี้ใจร้าย จดจ่อแต่เรื่องหนี้สินยั งดีกว่า