Novel & Cerita ความรักต้องห้าม/ความรักระหว่างพี่น้อง

ผมรีบโบกมือ คิดเคืองและคิดค้านในใจว่า อะไรคือความเหมาะสมวะ อะไรคือรักกันไม่ได้ ก็ไม่ใช่พี่น้องกันจริงๆ สักกะหน่อย ดีเอ็นเอคนล่ะแบบด้วย ไอ้คมยังคงติดใจเกี่ยวกับเรื่องที่ผมอาจจะไปหลงรักพี่แหวนเข้า มันเลยร่ายยาวว่ามันจะชุลมุนไม่เหมาะสมยังไง ​“ถ้าเกิดพ่อมึงกับแม่เค้า มีลูกด้วย กันไปอีกล่ะ แล้วมึงกับเค้าเกิดรักกันอีก คิดดูถึงความยุ่งของการลำดับญาติสิ ไหนจะสายตาคนนอกอีก เรื่องแบบนี้คนไทยเค้าถือนะ พี่น้องจะมารักกันเองแบบนี้ มันไม่ได้ ไม่เหมาะ”

เขามองหน้าน้องสาวตัวเองอย่างเหนื่อยใจ เพราะรู้จักนิสัยของเธอดี ว่าเป็นคนไม่ยอมแพ้อะไรง่ายๆ ทันใดนั้น แฟร์รี่ก็พูดขึ้นเสียงเรียบ “ความรักมันห้ามกันได้ที่ไหนล่ะ” อีกฝ่ายนิ่งไปครู่หนึ่ง พลางถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่อย่างจำยอม ก่อนจะพูดด้วยน้ำเสียงหนักแน่น

ทั้งสองยืนเงียบ เสียงน้ำกระเพื่อมเบาๆ แดดบ่ายยังส่องแรง แต่ไม่มีใครขยับ ความรู้สึกแปลกๆค่อยๆก่อตัว ไม่ใช่ความโกรธ ไม่ใช่ความใคร่ แต่มันคือเส้นบางๆ ระหว่างสิ่งที่ควร…กับสิ่งที่หัวใจเริ่มเรียกร้อง และไม่มีใครกล้าข้ามมัน อย่างน้อย…ก็ยังไม่ใช่ตอนนี้

“แม่โกหก แม่บอกว่าแม่รักพ่อ ถ้าแม่รักผมห้ามบอกรักพ่อเด็ดขาด” “โอเค ๆ คนดีฟังแม่นะคะ ความรักที่แม่มีให้ต้นคือความรักของแม่ลูก ความรักที่แม่มีให้แก่พ่อ คือความรักระหว่างสามีภรรยา มันไม่เหมือนกันนะคะ” “แม่รักต้นก็ไม่ต้องรักคนอื่นมากกว่าต้นสิ”

ษาว่า "พี่ษาคะ..เรื่องของความรู้สึกมันห้ามกันไม่ได้หรอกนะคะ..พี่ษาชอบพี่พีทมันก็เป็นเรื่องของพี่ษา..พี่พีทชอบเดียร์มันก็เป็นเรื่องของพี่พีท..ความรู้สึกชอบกันมันเป็นความรู้สึกของคนสองคน..ไม่ใช่คนๆเดียว..พี่ษาจะเอาความรู้สึกของพี่ษามาบังคับให้พี่พีทชอบพี่ษาไม่ได้หรอกค่ะ"

บทนำ รักต้องห้ามที่ไม่อาจเกิดขึ้นได้ แม้ไม่ได้ครองแต่จะขอภักดีตลอดกาล

"เห้อ ทำไมวีไม่เข้าใจ..ความรักนะวี มันไม่ใช่แค่ฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งที่รัก..มันคือคนสองคนที่รู้สึกตรงกัน เชื่อพี่เถอะ วีไม่ได้รักพี่หรอก วีแค่รู้สึกว่ามันควรจะเป็นพี่เพราะผู้ใหญ่คอยแต่บอกว่าเราทั้งคู่เหมาะสมกัน" "วีอายุยังน้อยยังมีโอกาสเจอผู้ชายดีๆ อีกเยอะ ไม่จำเป็นต้องมาจมปลั กกับพี่เลย"

คิดได้ไงวะเนี่ย “แต่ต้องทำกับพี่คนเดียวนะ ห้ามทำกับคนอื่นเด็ดขาด กับนายพีทก็ไม่เว้น ห้าม!” “พี่น้องกัน”

พวกนางไม่ใช่พี่น้องที่รักใคร่กันเท่าใดนัก ไปหากันตอนนี้นับเป็นเรื่องแปลก “อ้อ.....เจ้าค่ะ” นางถูกผู้เป็นพี่ชายห้ามเอาไว้ จะดึงดันไปหาอีกก็ใช่เรื่อง “เหยาเหยาเข้าใจแล้ว”

ความรักที่ฉันมีให้เขาตอนนี้นั้น มันไม่ใช่ความรักระหว่างพี่กับน้องที่มีให้กันมาตลอดอีกแล้ว แต่มันคือ ความรักที่ฉันมีให้กับผู้ชายคนหนึ่งเท่านั้น และไม่ว่าอนาคตเราจะต้องเจอกับอุปสรรคหนักหนาแค่ไหน ขอแค่มีพี่เคนอยู่ข้างกายฉัน คอยจับมือกันและก้าวผ่านไปด้วยกันแค่นี้ ฉันก็พอใจแล้ว...