Romans & histoires ความรักผสมความเกลียดชัง

ยิ้มไปกับผ้าปูเตียงสีเข้ม ไม่ใช่แค่ครั้งเดียวจริงๆ สำหรับคนที่บอกว่าเกลียดเธอจับใจ ไม่อยากเข้าใกล้ ไม่อยากแต่งงานและรับเธอมาเป็นเมีย ร่างกายของเธอยังโยกคลอนอยู่ใต้ร่างหนานานนับชั่วโมง กว่าที่เธอจะคลานหนีลงมาจากเตียงได้เป็นผลสำเร็จ เมื่อเขาเผลอเธอก็รวบเสื้อผ้ามาสวมใส ่ด้วยมืออันสั่นเทา พอวิ่งออกมาด้านนอกก็ต้องอุทานสุดเสียงเมื่อเจอเข้ากับคุณพิมพ์แก้ว

บัดนี้นางไม่รู้ว่าตัวเองเป็นอะไรกันแน่ เมื่อความรู้สึกในใจปะปนกันไปหมด ทั้งเกลียดชัง หวาดกลัว สงสาร และยังมีความรู้สึกลึกๆ ซ่อนอยู่ข้างในที่นางไม่อาจยอมรับ

การได้หลอมรวมเป็นหนึ่งกับบุรุษที่เธอรัก สร้างความรู้สึกดื่มด่ำซาบซึ้งใจแก่ชิงเถียนไม่น้อยเลย มันผสมผสานระหว่างความรักความอ่อนโยนที่มีให้กัน ร่วมไปกับความเร่าร้อนรุนแรง เปี่ยมล้นด้วยอารมณ์ปรารถนาของทั้งเขาและเธอ ก่อเกิดเป็นความสุขสมได้อย่างน่าเหลือเชื่อ

ลมราตรีพัดผ่านเยือกเย็น สายฝนโปรยปราย ซ่งหานซั่วยกจอกสุราขึ้นจรดริมฝีปากนับครั้งไม่ถ้วน หวนคิดถึงเรื่องอดีตที่พ้นผ่านอย่างขมขื่น 'ครั้งหนึ่งเคยชิงชังเกลียดนัก ต้องการเข่นฆ่าพรากลมหายใจ สร้างบาดแผลตราตรึง ครั้งนี้ข้ากับรักนางหมดหัวใจ อย่างไร้ซึ่งเหตุผล' ชั่ วชีวิตถูกผนึกประทับไว้ด้วยความรักและเกลียดชัง

“เธอบอกว่าพวกเขาคือครอบครัวเธอ แล้วฉันล่ะ ฉันเป็นใครในชีวิตเธอ” เมเซลมองดวงตามากเสน่ห์ของเจ้าชีวิต คนอื่นอาจมองว่าเขาปีศาจร้าย ซึ่งมันก็ใช่ เขาใจร้าย ใจดำ และอำมหิตกับเธอมาก ทว่าหัวใจดวงนี้กลับไม่เคยโกรธแค้น ไม่เคยอาฆาตเรื่องที่เขากระทำ อาจเป็นเพราะเมเซลรู้ เหตุผลของความเกลียดชังนั้น แล้วยังมีอีกความรู้สึกหนึ่งมอบให้เขาด้วย ความรุ้สึกที่เรียกว่ารัก “คุณคือ...” เมเชลปากสั่น ไม่กล้าเอ่ยคำต่อไป

“เห็นแก่ที่ท่านอายุมากจึงไม่อยากให้เหนื่อยเกินไปนัก เรื่องความรู้สึกของเสวียนซือชิงเดิมทีข้าไม่ควรพูด แต่ท่านเป็นคนฉลาด อีกไม่นานก็คงรู้ว่านางยังรักท่านอย่างมาก เรื่องการปลอมตัวทำงานหนักข้าจึงคิดว่าไม่จำเป็น ขอเพียงท่านอธิบายต่อนางให้เข้าใจ ทุกอย่างจะต้องออกมาราบรื่นอย่างแน่ นอน” “ชิงชิงยังรักข้าอยู่เช่นนั้นหรือ” “รัก แต่แน่นอนว่ายังมีโกรธเกลียดปะปนอยู่ด้วย”

เขาไม่เคยแยแสความรู้สึกของเธอ เขามาทำดีและก็ไป มาดีด้วยและก็ร้ายใส่ ทำเหมือนรักทั้งที่เธอรู้เสมอว่ามันคือความเกลียด ความชิงชัง เธอมันไม่เคยมีความหมายอะไรในสายตาเขา หัวใจมันขาดอีกแล้ว และมันจะขาดซ้ำ ๆ เจ็บปวดซ้ำ ๆ แบบนี้ได้ขนาดไหนกัน! #ห้างXXXX

ย่างเดียว อาจมีฟกช้ำดำเขียวหรือไม่ก็เกิดอาการบวมซ้ำ เพชรหอมสับสนในความรู้สึกของตัวเอง...ความรู้สึกที่มีทั้งรักและเกลียด ทั้งไม่อยากใส่ใจสนใจและเป็นห่วง เป็นความรู้สึกที่แยกแทบไม่ได้ว่า อย่างใดมีมากกว่ากัน แต่ที่แน่ๆ ที่หล่อนรับรู้ได้ก็คือความรักที่หล่อนมีให้ราซิเอลโล ่

เจ็บแปลบไปทั้งหัวใจกับความเงียบที่แทนคำตอบของนาง “ข้านึกว่าเจ้าจะอภัยให้ข้า จะเข้าใจข้าดีแล้วเสียอีก แต่แท้ที่จริงแล้วไม่เลยสักนิด ในใจเจ้าคงเต็มไปด้วยความจงเกลียดจงชังข้าแล้วสินะ” เฟิ่งต้าชวี่รีบยันตัวลุกขึ้นนั่ง “ใช่!” สะบัดเสียงใส่สามีไม่ดังนัก แต่ก็เต็มไปด้วยความโกร� �แค้นในใจ “ข้าเกลียดท่านพอ ๆ กับที่ยังรู้สึกว่ารักท่านนั่นแหละ และเพราะยังรู้สึกรักท่านมากนี่แหละข้าจึงเกลียดตัวเองไปด้วย”

เขาในวัยยี่สิบเจ็ดปีนั้นกลับไม่ใช่ผู้ชายคนเดิมที่เธอเคยรู้จักเสียแล้ว ความรักของเขาได้แปรเปลี่ยนเป็นยาพิษและความเกลียดชัง ความเกลียดชังที่ทำให้เธอกระอักเลือดเจียนตาย. ความฝันอันขมขื่นจากรักที่ทรมานทำให้เธอไม่อยากหายใจสักวินาที แต่ความรักอันขมขื่นเช่นกันที่เยียวยาหัวใจเ� �อและปลุกพลังชีวิตของเธอให้ตื่นขึ้นจากความหลับใหล ความรักอันขมขื่นที่ทิ้งพันธะไว้ในวิญญาณ เลือดเนื้อเชื้อไขอันก่อเกิดจากความรักของเธอแต่เพียงผู้เดียว