Romans & histoires ความรักผสมความเกลียดชัง

แต่ยิ่งใกล้ชิดเธอมากเท่าไหร่ความรู้สึกที่เขาพยายามเก็บซ่อนในวันวาน พลันค่อย ๆ แจ่มชัดในความรู้สึก แต่ความเกลียดความแค้นก็ยังฝังลึกอยู่ทุกอณูรูขุมขน ************************************************ รักแท้ย่อมมีอุปสรรค ยิ่งยากเย็นยิ่งโหยหา ยิ่งห้ามใจยิ่งหวั่นไหน และบางครั้งก็ยากจะบอกได้ว่าสิ่งที่เป ็นอยู่ตอนนี้เรียกว่าพรมลิขิต หรือชีวิตกำลังชดใช้กรรมกันแน่

หยางหมิงอวี้หัวเราะเบาๆ ในลำคอ จูบไซร้คอไล่เรื่อยมาสูดความหอมจากแก้ม “อารมณ์แบบนี้มีทั้งข้อดีและข้อเสีย มันควบคู่กันระหว่างทั้งรักทั้งเกลียด ที่ถูกขับเคลื่อนด้วยความโกรธ เราคงไม่ได้ลองแบบนี้บ่อยๆ หรอก ข้าไม่ชอบการทะเลาะเบาะแว้ง”

ไม่แปลกหากองค์จักรพรรดิรุ่นพ่อจะทรงโปรดปราน และไม่แปลกหากนางจักโปรยเสน่ห์ใส่องค์ชายเจ้าสำราญผู้นี้ ให้เข้ามาเป็นพวกเดียวกันได้อย่างง่ายดาย ความแค้นความชิงชังที่เกิดขึ้นหลังจากถูกตัดรอนความรักอย่างไร้ซึ่งเยื่อใย เป็นส่วนหนึ่งที่ทำให้ชิงจิ้งเกลียดหมิงเฉิง แ ละต้องการฆ่ากันให้ตายตก

ความรักของคนทั้งคู่เริ่มต้นมาจากความเกลียดชังซึ่งใครจะคิดว่าการที่หนึ่งคนเกลียด แต่อีกหนึ่งคนรัก มันจะจบลงด้วยความสุขแบบนี้ เมื่อไหร่ที่เราเชื่อว่าเราทำดี เมื่อนั้นผลที่ตามมาย่อมสวยงามเสมอ ❤️❤️❤️THE END❤️❤️❤️

ศ เป็นปมด้อยของอุรวี...ที่เธอเองก็พยายามจะขจัดมันออกไป แต่ดูเหมือนว่าจะยากเย็นเหลือกำลังของเธอ อุรวีเกลียดพ่อ เกลียดคุณนพมาศ แม้จะไม่แสดงออกเปิดเผย แต่ก็เป็นที่รับรู้ แต่ความเกลียดชังไม่ได้ทำให้อุรวีวิ่งหนีออกมาห่าง แต่กลับวิ่งเข้าใกล้ จนเธอเองก็ยังอดคิดไม่ได้ว่า ทุกว ันนี้เหมือนอุรวีกำลังเรียนรู้ และริจะก้าววัดรอยเท้าของคุณอาร์มอย่างกระชั้นชิด

“ถ้ากล้าก็ลองดู ถ้ากล้าเอาตัวไปแผ่ให้คนอื่นเอาก็ลองดู แต่กูจะบอกอะไรให้นะ กูจะจัดการมึงกับชู้ให้ย่อยยับเลย!!” อารมณ์ที่พลุ่งพล่านของเพทายทำให้เขากระแทกเข้าไปรุนแรงกว่าทุกครั้ง มันมีทั้งความเกลียดชัง ความรักและความหึงหวงผสมปนเปกันไปหมด

น้ำตาแห่งความอัดอั้นไหลรินมาอาบแก้มทั้งสองอย่างหนักจนสายตาพร่าไปด้วยม่านน้ำตา ทำไมฉันถึงต้องมาเจอคนแบบนี้ซ้ำแล้วซ้ำอีก รักแรกที่ไปโดยไม่ให้คำตอบ ไม่มีแม้แต่คำลา รักที่สองที่ทำให้ฉันเจอกับคนที่ไม่ควรเจอ....ชีวิตบ้าบออะไรวะ "แต่พี่....รักมิ้นนะ"

ลี่ถังพึมพำ ดวงตาหม่นแสง มือที่กำแน่นสั่นสะท้าน นางอยากจะเกลียดเขา เกลียดให้สุดหัวใจ แต่นางกลับยังทำไม่ได้อย่างที่ลั่นวาจาออกไป ทุกครั้งที่คิดจะผลักเขาออกไปจากความคิด ภาพในอดีตก็ไหลบ่าเข้ามาแทนที่ น้ำเสียงของเขาเมื่อครั้งยังรักกัน รอยยิ้มอบอุ่นที่เคยเป็นของนางแต่เพียงผ ู้เดียว ทุกอย่างกลายเป็นบาดแผลที่ทิ่มแทงนางซ้ำ ๆ ทั้งรัก…ทั้งเกลียด

“คุณจีคะ นาไม่ได้…” “เธอดูมีความสุขดีนะ ไม่เหมือนอย่างที่ฉันคิดเอาไว้เลย!” แม้จะไม่ได้โกรธเกลียดอะไรในตัวของอดีตคนรักที่ก็ตกเป็นผู้เสียหายพอๆ กัน แต่สำหรับเด็กคนนี้นั้นความรู้สึกเดียวที่เธอมีให้ต่ออีกฝ่ายนั้น มันยังคงเป็นความเกลียดชังจับใจเหมือนเดิมไม่เปลี่ยน เธอจำไม ่ได้ด้วยซ้ำว่าเคยไปทำอะไรให้ เหตุใดถึงต้องมาพังความรักของเธอกับคนรักด้วยการกระทำไร้หัวคิดแบบนั้นด้วย

พี่พี แต่เป็นความรักที่มีสิ่งเจือปน ไม่เหมือนความรักที่พริมมีให้คุณแม่หรือพี่พีเลย มันทั้งรัก ฮึก ทั้งเกลียด พริมไม่รู้ว่าความรู้สึกนี้เรียกว่าอะไร มันซับซ้อนไปหมด พริม ฮึก พริม” “โอ๋ ๆ ไม่เป็นไรนะครับคนดี ไม่เป็นไรน้า ไม่ต้องพูดแล้วครับ ไม่ต้องพูดแล้ว ใครจะรักพริมหร ือไม่รักก็ไม่เป็นไรเนอะ แต่ขอให้