คู่รักในวัยเด็ก 소설 & 이야기

"ก็น่าจะใช่นะ ตอนนั้นเอรินอยู่อนุบาล พี่ภูอยู่ป.2" "ไม่อยากจะเชื่อเลยว่าเอรินกับพี่ภูจะรักกันมาตั้งแต่เด็ก เด็กมากด้วย" แพรวพูด "รักแท้สินะ ทั้งคู่เกิดมาเพื่อเป็นคู่กันโดยแท้เลย" ผิงพูด

“หาใหม่ไง ง่าย ๆ เลย” “เหอะ เหอะ..” ฉันได้แต่ส่ายหัวให้กับความคิดตื้น ๆ ของเพื่อน ใช่สิ คนอย่างยัยแพรวที่รู้จักคำว่ารักมานานและมีรักแรก แถมรักแรกที่ก็กำลังตามต้อย ๆ มันขนาดนั้นก็พูดได้ดิ ในขณะที่ฉันเพิ่งจะรู้สึกรักใครตอนอายุ 27 ปี มันต่างกันเว้ย มันเหมือนจุดเริ่มต้นที่ คาดหวังมากกว่าคำว่า Puppy Love ความรักแรกแย้มในช่วงวัยเด็กไปมากนะ

เธอเคยได้ยินเพื่อนพูดกันสมัยที่ยังเรียนอยู่ที่อเมริกา เรื่องแบบนี้เด็กที่โน่นพูดกันแบบเปิดเผย ไม่มีใครอายใคร แต่เพราะถูกน้าพลอยสอนเธอจึงไม่ได้เห็นดีเห็นงามไปด้วย เพราะน้าพลอยเองก็เจ็บช้ำจากความรักมามาก เธอจึงอยากให้เมธิญารักนวลสงวนตัว อย่างน้อยก็ควรรักษาไว้รอ ถึงช่วงอายุที่เหมาะสม ผู้หญิงอย่างเรามีเพศสัมพันธ์ตั้งแต่เด็กไม่ดี อย่างน้อยก็ควรจะสัก 20 ปี ขึ้นไปถึงจะเหมาะ

หญิงสาวถามเสียงราบเรียบ “นั่นไม่ใช่แฟนพี่ แต่เป็นแฟนเพื่อน มีลูกแล้ว” หญิงสาวมองหน้าชายหนุ่มเหมือนไม่เชื่อที่เขาพูด แฟนเพื่อน แต่ทำไมเขาดูสนิทกันจัง เป็นประโยคคำถามที่เธอคิดแต่ไม่กล้าถาม

เสียงใสดังก้องซึ่งกำลังสนุกสนานกับบางอย่างของเด็กน้อยชายเเละหญิงมันดังเข้ามากระทบโสตประสาทของคนที่กำลังจะร่วมรักกัน ทว่าตอนนี้ทุกอย่างกลับต้องสะดุดเอาไว้เพียงเท่านี้เมื่อเสียงใสๆของเด็กน้อยทั้งสองคนนั้นมันคือเสียงของเจ้าเเฝดตัวเเสบของทั้งคู่นั่นเองซึ่งตอนนี้ควินตันกับ ควีนนี่อายุได้สามขวบเเล้วเเถมยังโคตรดื้อโคตรซนจนบิดามารดาจะเครซี่ไม่เว้นเเต่ละวันไม่ได้พักผ่อนสมอง

นับเป็นเรื่องไร้สาระและฉาบฉวย ชีวิตคู่ที่ไม่จีรังยั่งยืนของบิดามารดาก็เป็นตัวอย่างให้เห็น ใครต่อใครต่างเล่าให้ฟังว่า ก่อนแต่งงานบิดามารดาของเขาถูกมองว่าเป็นคู่ที่เหมาะสมกันราวกับกิ่งทองใบหยก มีแต่คนมองด้วยความชื่นชมและอิจฉา ทว่าความรักของทั้งคู่ก็หวานชื่นอยู่ได้เพ ียงแค่สิบปี ซึ่งเป็นสิบปีที่เขามีความสุขที่สุด ต่อจากนั้นก็อยู่กันอย่างลุ่มๆ ดอนๆ ทะเลาะเบาะแว้งกันไม่เว้นแต่ละวัน สร้างปมให้เกิดในใจเขา ซึ่งตอนนั้นกำลังอยู่ในช่วงวัยรุ่น กระทั่งเขาอายุสิบห้าปีทั้งคู่จึงหย่าขาดจากกัน

ฉันหย่อนคำถามปลายเปิดลงไปเผื่อจะพอรู้ถึงความสัมพันธ์ของคนทั้งสอง “อา ใช่ๆ สองคนนั้นอยู่บ้านเดียวกันตั้งแต่เด็กๆ แล้ว” ...ความสนิทสนมที่มีมาแต่เด็กหรอ? “งั้นพวกเขา ...คบกันนานแล้วสินะ?” “หา? เรื่องนั้นเราไม่รู้หรอก ก็คบเป็นเพื่อนกันมาตั้งแต่เด็กแล้ว เราไม่เคยถามเรื่องนั้ น”

"จะไปเครียดทำไมคะไม่ต้องไปเครียดหรอก เรื่องของเด็กๆ ก็ปล่อยให้พวกแกคิดตัดสินใจเองเถอะค่ะเราเป็นพ่อกับแม่เราแค่คอยดูอยู่ห่างๆ ก็พอถ้าเกิดแกมีปัญหาเราก็ค่อยให้คำปรึกษา "ที่รักคิดแบบนั้นจริงๆ เหรอ" "อื้มมม" "แล้วที่รักไม่กลัวไอ้ซีมันมาถอนหงอกเราสองคนเหรอ ที่รักอย่าล ืมว่าน้องปลายทางกับไรเฟิลเค้าเป็นคู่หมั้นกันน่ะลูกเราไปขอจองลูกมันตั้งแต่ปลายทางอายุแค่ขวบเดียวเอง"

ฉันพูดออกไปอย่างจริงจัง ถือว่าได้ข้อมูลชั้นดีเลยล่ะ ไอ้ที่เขาบอกว่ายังไม่ถึงเวลาจะมีเรื่องนี้เป็นส่วนหนึ่งด้วยหรือเปล่านะ พวกเราก็ยังเด็กความรักแบบผู้ใหญ่เป็นยังไงยังไม่รู้เลย ถ้าความรักแบบเด็ก ๆ ก็เข้าใจอยู่แอบชอบแอบมองแต่ไม่อยากครอบครอง มีความสุขได้แม้จินตนาการ “ มึงยังคุยกับไอ้ต้นอยู่ไหม”

กลับมาคบกันครั้งนี้ บอกได้เลยว่าความสัมพันธ์ของเราสองเป็นผู้ใหญ่ขึ้น มีแต่กิจกรรมที่ผู้ใหญ่ทำ ไม่มีกิจกรรมเด็กเลย “นางแบบสาวพบรักกับไฮโซคนดัง” ฉันอ่านข่าวแล้วก็ไม่ได้รู้สึกอย่างไร เรื่องราวของพวกเราจบลงไปนานแล้ว