คู่รักในวัยเด็ก 소설 & 이야기

คุ้นเคยกันดีจริง ๆ เพราะครอบครัวทั้งสองของพวกเขามีภูมิหลังที่คล้ายคลึงกัน และพวกเขาก็ยังเป็นคู่รักในวัยเด็กด้วย

โดยพี่น้องสองคนนี้เป็นเด็กชายทั้งคู่อายุราว ๑๓-๑๔ ปีซึ่งเป็นเด็กโตที่สุด ณ ที่แห่งนั้น ในทีแรกว่าจะรับเลี้ยงเด็กที่อายุน้อยกว่าทว่าน้องแผนก็ใจอ่อนเมื่อเห็นเด็กสองคนนี้วิ่งเข้ามาทักทายเป็นคนแรก ๆ แม้พวกเขาจะไม่สามารถยื่นเอกสารขอรับเลี้ยงในนามสามีภรรยาหรือคู่ชี

เขาพูดไปยิ้มไป “แต่หนูเพิ่งจะอายุสิบแปดค่ะ” ตอกย้ำสักนิดว่าอายุฉันกับเขาน่ะห่างเป็นสิบๆ ปี “ครับ คนจะรักจะชอบกันมันไม่เกี่ยวกับอายุ”

เขาเหมือนคนแก่ที่เจอของเล่นไม่ถูกใจถึงได้กำลังทำตัวเหมือนเด็ก จริงๆก็ไม่ใช่ว่าไม่ชอบแฟนของลูกสาวหรอกนะ แต่คนเป็นพ่อก็เป็นเสียอย่างนี้ การมีแฟนอายุเยอะกว่าไม่ใช่ว่ามันไม่ดี แต่ช่องว่างระหว่างวัยมันก็สำคัญสำหรับวัยรุ่นยุคนี้ไม่ใช่หรือไง “โอ๊ะ…เรื่องนั้นเองหรอคะ น้องว่าไม ่มีปัญหาหรอกค่ะ เด็กๆเขาก็ดูรักกันดี” “ก็แรกๆใครๆก็รักกันทั้งนั้นแหละ”

“ไม่มั่วนะ จูบเหมือนเด็กอนุบาลเลย” “มันก็แค่การแสดง อายุขนาดนี้แล้วเรื่องจูบมันธรรมดาใครๆ ก็เคยจูบกันทั้งนั้นแหละ”

วายุมองเมียเด็กของเขาที่กไำลังมีความสุขดับของกินตรงหน้าด้วยสายตาเเห่งความสุข เเต่บทจะดื้อก็ดื้อสุดๆ บทจะน่ารักก็น่ารักจนเขาหลงโงหัวเเทบไม่ขึ้นขนาดนี้ เห็นมากันตั้งเเต่เด็ก ไม่เคยคิดเลยว่าจะต้องมาใช้ชีวิตคู่ด้วยกัน เขาเองก็เพิ่งวันรุ้นน้องเองก็เพิ่งจะสิบเเปดปีเอง เเ ต่เขารักเธอไปเเล้ว เเละก็รักมากๆด้วย ยิ่งอยู่ด้วยกันบนเตียงเเล้วเธออ้อนเขาให้เอาเเรงๆ เขายิ่งรัก . "พี่วายุยิ้มอะไรคะ ? หน้าหนูเลอะรึเปล่า .."

ซูสกล่าว “แต่เด็กเกินไปรึเปล่า ทำไมไม่หาแฟนที่อายุมากกว่านี้หน่อย อายุสิบแปดเด็กเกินไป สักยี่สิบสองกำลังดี”

ศิลาที่ได้ยินเช่นนั้นปากหนาจึงระบายยิ้มกว้างกว่าเดิมด้วยความที่ใจเป็นที่สุด แล้วช้อนอุ้มร่างเล็กขึ้นมานั่งบนตักแกร่ง กอดเอวบางไว้หลวมๆ แล้วเอ่ยพูดกับเด็กสาวไปน้ำเสียงอ่อนโยน "น่ารักที่สุดเลยน้องเซียของอา" ฟอดๆๆๆๆ~ พูดจบเขาก็หอมแก้มนุ่มซ้ำๆสลับกันไปมาทั้งสอ งข้างอย่างชื่นใจ จากนั้นทั้งคู่ก็หยอกเย้าและพูดคุยกระหนุงกระหนิงกันต่อตามประสาคู่รักข้าวใหม่ปลามันที่อายุห่างกันถึงสิบหกปี ทว่าเรื่องอายุไม่ได้เป็นอุปสรรคแก่ความรักของทั้งคู่เลยแม้แต่น้อย...

ที่จริงก็ไม่เกี่ยวกับอายุหรอก แต่มันไม่มีอะไรจริง ๆ " เด็ก ๆ นี่แหละเติมไฟให้ชีวิตสุด ๆ พี่บอกเลย " จิมมี่ว่าอย่างมีเลศนัย

ระหว่างที่เด็กๆ วิ่งเล่นเสียงหัวเราะยังคงดังก้องในลานกว้าง ซูหว่านและเซิ่นเหยี่ยนอยู่ในช่วงเวลานั้น พวกเขามีโลกทั้งใบอยู่ในมือ แต่โลกที่มีความรัก มีครอบครัวและความสุขที่ไม่มีสิ่งใดมาทำลายได้ 17 ปีผ่านไป