Romans & histoires จักรพรรดิ/ฮ่องเต้

“เปลี่ยนราชวงศ์ เปลี่ยนฮ่องเต้ และมีจักรพรรดิเพียงไม่กี่องค์ที่มีชื่อเสียงอันดีจนได้รับการจารึกในหน้าประวัติศาสตร์สืบไป อย่าว่าแต่ฮองเฮาเลย” ในเวลาเดียวกันนั้น ในเงามืด ใบหน้าของหยิ่นเอ้อร์เปลี่ยนเป็นเย็นชา “พี่รอง ตอนนี้จะทำอย่างไรดีเล่า? พวกเราควรจะออกไปข้างนอกหรือไม่?”

จักรพรรดิ์ซูชิงพยักหน้า จากนั้นเหลือบมองนางอีกที แม้ว่าได้สวมเครื่องแบบขุนนาง แต่ไม่สามารถปกปิดความงามในตัวได้ เขานึกถึงความคิดไม่ซื่อในแต่ก่อน ใจก็เต้นแรงขึ้น จากนั้นพยายามระงับทันที เขาเป็นฮ่องเต้ ดังนั้นมีของบางอย่างที่ถูกลิขิตว่าเขาไม่สามารถเอามาครองได้ "อื ม กลับเถอะ" เขาล้มเลิกความคิดแล้วยกมือให้

รัชทายาทปีศาจรับสั่งกำชับพระมารดา สายพระเนตรทอดยาวไปไกลจนถึงตำหนักจินผิงอันเป็นที่ประทับขององค์ฮ่องเต้ “ข้านี่แหละโจวจื่อโหย่ว นอกจากจะได้ขึ้นครองบัลลังก์เป็นฮ่องเต้แห่งซีโจวและครอบครองแผ่นดินนี้ทั้งหมด ยังจะได้เป็นจอมมารปกครองเหล่าปีศาจทั้งมวลในคราเดียว กันอีกด้วย”

ผ่นดิน ตราลัญจกร และศาลบรรพชน ให้องค์ชายเจ็ด เซียวอู๋จี้ สืบทอดมหาคัมภีร์แห่งราชวงศ์ ขึ้นเถลิงถวัลยราชสมบัติเป็น 'ฮ่องเต้' องค์ต่อไป ขอเหล่าขุนนางทั้งบุ๋นบู๊จงร่วมใจกันทุ่มเทช่วยเหลือ ถวายความจงรักภักดีด้วยชีวิต ประคองแผ่นดินนี้ให้ร่มเย็นสืบไป... จบรา ชโองการ!"

พี่ชายอย่างงั้นหรอ…กูเป็นมากกว่านั้นอีก’ ธาราธรได้แต่คิดในใจอย่างหงุดหงิดคนตรงหน้า “ผมชื่อเจตน์ เจตนิพัทธ์ครับ เราเคยเจอกันแล้วครั้งนึง...ผมเป็นพี่ชายของเจนจิราเพื่อนสนิทของน้องตะวันครับ

มองดูความสับสนในแววตาของฮ่องเต้ ค่อย ๆ ถูกแทนที่ด้วยความซาบซึ้งและความไม่อยากเชื่อ ข้ารู้ว่าข้าเดิมพันไม่ผิด สามีของข้า หลัวเหวินโจว เป็นแม่ทัพองครักษ์หลวง ปกติจะติดตามฮ่องเต้แทบไม่ห่าง แต่วันนี้ยามฮ่องเต้ถูกลอบสังหาร เขากลับไม่อยู่ในที่นั้น

ขุนนางนายหนึ่งโพล่ง เดิมทีคดีได้ปิดจบไปพร้อมกับฮ่องเต้และรัชทายาทองค์ก่อนแล้ว เหตุใดจักรพรรดิของพวกเขาจำต้องรื้อฟื้นคดีเก่าที่ได้รับการสะสางเป็นที่เรียบร้อยอีกครากันเล่า

เฉาหงตี้ / ฮ่องเต้แห่งแคว้นเฉา ฮ่องเต้ผู้ทรงอำนาจ แต่มีความรักอันบิดเบี้ยวต่อโจวอวี้หลุน พระองค์ต้องการทั้งทายาท อำนาจ และการครอบครอง ชางกงกง องครักษ์คนสนิทข้างกายฮ่องเต้ ผู้ซ่อนเล่ห์เหลี่ยมและความทะเยอทะยานไว้ใต้ตำแหน่งขันที และผู้ปรนเปรอฝ่าบาท

จูมี่เอินยืนก้มตัวรอรับขบวนเสด็จ ระหว่างรอนั้นที่หางตาก็เห็นผู้ที่เดินนำมาหน้าสุด ปลายอาภรณ์ของเขาเป็นสีทองสะท้อนกับแสงแดดจนแสบตา เจิดจ้าจนนางต้องหรี่ตาลงหลบแสงสีทองรอบตัวของคนผู้นั้น นี่สินะคือฮ่องเต้ของแคว้น คนที่มีบุญธิการเหนือผู้คนนับหมื่นนับแสน สมแล้วที่มีสายเลือดมัง กร เพียงแค่เห็นปลายของฉลองพระองค์ยังทำให้ผู้คนหวั่นเกรงได้ถึงขนาดนี้

ฉินเหยี่ยนเย่ว์สงสัย พระนามของฮ่องเต้คือ ตงฟางจ้งหัว ชื่อแคว้นคือหย่งเจีย และฮ่องเต้ยังได้รับเกียรติให้เป็นจักรพรรดิแห่งหย่งเจียอีกด้วย