روايات وقصص ضمن ตัวประกอบปลาเค็มอย่างข้าถึงคราจนมุม

เคร้ง เคร้ง เสียงตะหลิวเคาะกระทะของฉันดังไปทั่วโรงครัวของชุมโจรเอ๊ยหมู่บ้านกลางป่าของพวกเรา ฉันกำลังง่วนอยู่กับการตักน้ำยำรสแซ่บที่เพิ่งปรุงเสร็จใหม่ๆ ทั้งพริกขี้หนูสวน มะนาว น้ำปลา และกระเทียมสับ ราดลงบนตัวปลาช่อนนึ่งเนื้อขาวอวบที่วางนอนรออยู่ในถาด กลิ่นคว ามเผ็ดเปรี้ยวหอมฉุยพวยพุ่งขึ้นมาแตะจมูก ฉันหันไปมองรอบๆ เห็นบรรดาลูกสมุนที่คอยเป็นลูกมือพากันกลืนน้ำลายลงคอดังเอื๊อก

เสิ่นเวยหลงเอ่ยเสียงนุ่ม เหอะๆ เดิมที่ข้าก็อยากใช้ชีวิตเป็นปลาเค็มไม่ยุ่งเกี่ยวกับผู้ใด ช่วยไม่ได้จริงๆ ที่สถานะการณ์บีบบังคับให้ต้องสู้ยิบตา

เธอเปรย ในถ้วยน้ำพริกลงเรือ โรยด้วยกระเทียมโทน และไข่เค็มปั้นเป็นก้อนกลม ๆ เล็ก ๆ น่าทาน ยังมีผักแนบ และปลาทูแม่กลองสด ๆ ทอดพอเหลืองสวยน่าทานวางอยู่ในจานนั้นด้วย

จินเป่าถามห่าวอู๋อวี่ "มันน่าจะเป็นเพราะไข่มุกสีม่วงที่เจ้าเอาไปไว้ในมิติแล้ว ปลาพวกนี้มันได้รับพิษ และมันคงจะเปลี่ยนพิษเหล่านั้นให้เป็นไอวิเศษที่เข้มข้นขึ้น ข้าว่านะปลาพวกนี้มันไม่สามารถที่จะเป็นสีเดิมได้หรอมันน่าจะบำเพ็ญพอถึงเวลามันก็จะเลื่อนขั้น เหมือนพวกเราแล้วมันก

“ขอบคุณที่กลับบ้านมาหาข้าทุกครั้ง” “แล้วก็ขอบคุณ...” นางเงยหน้าขึ้นมองเขา ดวงตาโค้งเป็นรอยยิ้ม “ที่ทำให้ชีวิตของปลาเค็มอย่างข้าเต็มไปด้วยความสุขถึงเพียงนี้”

เธอหมักปลาที่มู่เฉินทำเสร็จแล้วโดยบีบคั้นน้ำจากต้นหน่อไม้ฝรั่งทะเลมาเพิ่มรสชาติเค็ม ผสมกับขิง กระเทียม พริกไทยบุบพอแตกและต้นหอมหั่นคลุกเคล้าตัวปลาให้ทั่ว ก่อนนำไปย่างบนแผ่นหินร้อนซึ่งเธอใช้ก้อนไขมันเนื้อสัตว์ละเลงให้เกิดน้ำมัน หนังกับเนื้อปลาจะได้ไม่ติดแผ่นห ินทั้งยังช่วยกระจายความร้อนให้ทั่วถึงทำให้เนื้อปลามีความชุ่มฉ่ำไม่แห้ง

คำพูดของเขาทำให้ชุยชิงอียิ้มออกมาแล้วโอบกอดเขากลับ “ถ้าเช่นนี้ท่านอ๋องก็ต้องทำดีต่อหม่อมฉันให้มากเข้าไว้นะเพคะ” “เจ้าวางใจเถิด ข้าจะทำดีต่อเจ้าตลอดไป อย่างที่ข้าเคยบอกเอาไว้ว่าในเมื่อเจ้าปรารถนาอยากจะใช้ชีวิตแบบปลาเค็ม ข้าก็จะทำให้เจ้ากลายเป็นปลาเค็มสมใจ อีกทั้งยังจะ เป็นปลาเค็มที่เต็มไปด้วยความสุขอีกด้วย” คำพูดของเขาเต็มไปด้วยความมั่นอกมั่นใจและชุยชิงอีก็รู้ว่าเขาสามารถทำได้อย่างที่พูด

ใส่น้ำปลาเยอะเป็นเหตุสังเกตได้! "อย่าทานเค็มให้มันมาก...ตัวถึงได้บวมแบบนี้ไง!" ฉันก้มหน้านิ่งไม่กล้าเถียงอะไร