ทวงแค้นจวนโหว Novels & Stories

ิดตามเขารับรองว่าวันหน้าอนาคตสดใสแน่นอน” “ขอบพระทัยไทเฮาที่ทรงเมตตาเพคะ” “ได้ยินเรื่องของเจ้าแล้ว จวนโหวนั่นนับว่ามีตาแต่ไร้แวว เจ้าออกมาจากที่นั่นได้นับว่าเป็นโชคดี จงใจวางแผนปล้นยักยอกเสบียงนับเป็นอาญาแผ่นดิน พวกเขาไม่คู่ควรที่จะได้เจ้าเป็นสะใภ้ ไว้ข้าจะหาบุรุษดีๆ ใ ห้เจ้า รับรองพวกเขาไม่กล้ารังแกเจ้าแน่นอน”

อคิราห์ขบกรามแน่น ดวงตาแดงก่ำจ้องเขม่งไปที่ร่างของแพรขวัญ ในตอนนี้ไม่มีอะไรสามารถหยุดยั้งความโกรธของเขาได้แล้ว ผู้หญิงคนนี้เกือบจะฆ่าเมียกับลูกของเขา และเขาจะไม่ปล่อยมันไว้แน่! “ฉันขอโทษ ฮึก! ฉันผิดไปแล้ว ฮื้อๆๆ” “ไว้ไปขอโทษในคุกก็แล้วกันข้อหา…พยายามฆ่า !!”

แสนซนเอ่ยท้วง "พวกรักหนูกับแม่ที่สุดเลย" "ฉันรักเธอ... แสนรัก ฉันรักเธอ" ...... The end

เขาพูด พลางหยิบโทรศัพท์ขึ้นมา “แจ้งพาร์ตเนอร์ทุกคน ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป วินเซนต์ โรมาโน จะไม่อยู่ภายใต้การคุ้มครองของตระกูลมาร์โคนีอีก ใช่ ให้มีผลบังคับใช้ทันที” หลังจากวางสาย พ่อก็มองมาที่ฉัน "การล้างแค้นคืองานศิลปะนะอิซาเบลลา ต้องแน่ใจว่ามือของลูกจะสะอาดอย ู่เสมอ" "หนูเข้าใจค่ะคุณพ่อ"

นางพึมพำเบา ๆ เสียงสั่นพลางมองออกไปนอกหน้าต่าง ราวกับมองเห็นคู่ต่อสู้ที่กำลังรอวันตาย" ตอนนี้ เส้นทางแห่งการแก้แค้นและเกมอำนาจกำลังเริ่มต้นขึ้นทุกฝ่ายประจัญหน้ากันโดยไม่รู้ตัว ซ่างกวนหรงผู้ซ่อนตัวอยู่เบื้องหลังคือเส้นด้ายแห่งหายนะที่กำลังจะถูกดึงให้เข้ามาสู่ทุก ชีวิตในจวนแม่ทัพ

ลูคัสตะคอกลั่น ภาพรอยช้ำบนข้อมือและสีหน้าหม่นหมองของลูน่าย้อนกลับเข้ามาในหัวอีกรอบ เหมือนกับเป็นการราดน้ำมันบนกองเพลิงแห่งความแค้นอีกรอบ (กูไม่ได้ทำ) “กูไม่มีทางเชื่อคำพูดของไอ้ฆาตกรอย่างมึงหรอก” (ถ้ามึงอยากคิดแบบนั้นก็ตามใจ จะโกรธจะแค้นกูยังไงก็ได้ แต่อย่าลืมว่าเรนนี่ไม่เ กี่ยว)

โจฮันเห็นท่าไม่ดีจึงเอ่ยออกมาก่อน “ตายก็ดี ในเมื่อหนูยิ้มไม่รักกูแล้ว” วาตะพูดจบก็ยกขวดเหล้าขึ้นหวังจะกระดกเข้าปาก

มีเสียงก๊อกแก๊กและเสียงฝีเท้าแว่วในหู ใช้ไฟฉายส่องดูกลับไม่พบอะไรหรือใครทั้งนั้น ชายวัยกลางคนรีบหลับตา ซุกหน้าลงกับโต๊ะ ตราบใดที่เขาไม่เห็นผี ผีย่อมไม่เห็นเขา ปึง ปึง “พุธโธ ธัมโม สังโฆ ถ้าอยากโชว์ตัวไปรายการอวดผีเลย” คงคาทั้งสวดมนต์ขับไล่วิญญาณแล ะชี้ทางแจ้งเกิดให้สิ่งลี้ลับ

เสียงตอบนั้นเบา แต่น้ำเสียงเด็ดขาดจนเสี่ยวจูขนลุกซู่ นางไม่ใช่คุณหนูอ่อนแอที่ยอมอดข้าวนอนหนาวในเรือนอีกต่อไปแล้ว และเมื่อสายตาผู้คนเริ่มจับจ้อง เมื่อทั้งศัตรูและพันธมิตรเริ่มเผยโฉม กระดานหมากแห่งการทวงแค้น ก็เพิ่งจะเริ่มต้นเท่านั้น!

มู่หรงเซวียนเว้นจังหวะพลางเหลือบมองจ้าวลวี่ด้วยสายตาเหยียดหยาม “การที่เจ้าแต่งงานกับฮ่องเต้แคว้นจ้าวผู้นี้ ย่อมถือเป็น ‘รสรักต้องห้าม’ ที่ผิดต่อสัจจะวาจาแห่งบรรพบุรุษ! เลือดในกายของเจ้าเพรียกหาแดนเหนือ... และไม่ช้าก็เร็ว เจ้าต้องกลับไปคุกเข่าแทบเท้าจักรพรรดิซ่งอวี้เพื่อชดใช้หนี้ร ักและหนี้แค้นชั่วกัปชั่วกัลป์!” “'วาจาสามหาว หยาบคายสิ้นดี!'” จ้าวลวี่คำรามด้วยความโกรธจัด ลมปราณมังกรทองระเบิดออกจนคบเพลิงในคุกดับพรึบลงไปครึ่งหนึ่ง เขาสะบัดกระบี่ตวัดตัดใบหูของมู่หรงเซวียนขาดสะบั้นในพริบตา เสียงร้องลั่นด้วยความเจ็บปวดดังสะท้อนก้องห้องศิลา