ทะลุมิติ Novels & Stories

ความเจ็บปวดแล่นเข้ากลางหน้าผากจนนางต้องหลับตาแน่น มือบางกำผ้าห่มจนยับเยิน ก่อนจะทันได้เปร่งเสียงร้อง มิติก็ปรากฏขึ้นในห้วงคำนึง “ครบสูตรการทะลุมิติทีเดียว มาขนาดนี้น่าจะพอช่วยได้บ้างแหละ” นางสำรวจมิติเงียบๆ แต่ปริมานของด้านในมันเยอะจนคล้ายกับว่าเป็นโรงงานโรงงานหนึ่ ง แม้ของแต่ละอย่างจะมีแค่อย่างละชิ้นก็ตาม แต่พอนางหยิบมันขึ้นมาก็พบว่ามันมีอันใหม่มาแทนที่…คล้ายกับว่า มีไม่จบไม่สิ้นอย่างไรอย่างนั้น!!

ต้าเหล่ยพึมพำด้วยความตระหนก "ข้ามาอยู่ที่นี่ได้ยังไง!" "ที่นี่คือมิติที่ไร้ขีดจำกัด เป็นพื้นที่ว่างที่สามารถเดินทางจากภพหนึ่งไปอีกภพหนึ่งได้ แต่ละภพภูมิมีเวลาต่างกันนับพันปี หรืออาจจะมากกว่านั้น... หรือหากพูดให้เข้าใจง่าย ๆ ห้วงมิตินี้จะพาผู้ที่ถูกเลือกข้ามไปยังกาลเวลาที่ต่า งกัน ขึ้นอยู่กับว่าแต่ละคนจะถูกส่งไปที่ไหน"

ตอนที่จือหลินกำลังจะปิดตู้ยา นางก็พบความผิดปกติ เมื่อชั้นวางขวดยาที่ว่างลงกลับมีจำนวนขวดยาปรากฏขึ้นมาจนเต็มเท่านั้น จือหลินเบิกตากว้างอย่างไม่อยากเชื่อ แต่จะมีเรื่องใดที่ทำให้นางเชื่อไม่ลงอีกในเมื่อนางสามารถทะลุมิติมาในภพนี้ได้

่งซ้ายเป็นที่พักแรมของผู้คุม หากท่านจะปล่อยให้พวกมันตายก็ไม่ต้องไปปลดประตู แต่หากอยากช่วยก็ปลดไว้เถอะใครรอดก็รอด ใครไม่รอดก็แล้วแต่บุญแต่กรรม” ในมือนางถือถังน้ำใบใหญ่ในนั้นมีน้ำมันที่นางเอามาออกจากมิติพิเศษเทราดลงบนผ้าที่นางนำมาตัดและมัดต่อเป็นเส้นยาวยาวราดน้ ำมันลงไปจนชุ่ม

โรสถามกวนกลับ พลางขมวดคิ้วเรียวสวยเป็นปม 【 หากโฮสต์ทำพลาดจนเนื้อเรื่องดำเนินไปสู่จุดจบเดิม หรือโดนเป้าหมายคนใดคนหนึ่งฆ่าตาย วิญญาณของโฮสต์จะถูกฉีกกระชากตามกฎของมิติและโฮสต์จะตายจริง ๆ โดยไม่มีสิทธิ์ฟื้นคืนชีพในโลกใดอีกเลย 】

เธอรีบกลับขึ้นรถทันที แม้จะนิ่งแค่ไหน ผ่านเหตุการณ์ต่างๆมาตั้งมากมาย ครั้งนี้เธอยอมรับว่าเธอตกใจกับสิ่งที่เกิดขึ้นจริงๆ เธอทดลองเรียกข้าวผัดเข้าออกอีกหลายครั้ง เธอลองเอาสิ่งของต่างๆรอบตัวที่พอจะหาได้ใส่เข้าไปปรากฎว่ามันเข้าไปได้และออกมาได้จริงๆตามที่เธอนึก เ มื่อถึงคอนโดเธอทบทวนคำพูดของคุณยายเจ้าของกำไล ที่บอกว่าเธอมีเวลาแค่สามวัน เธอจะต้องตายหรือทะลุมิติตามพล็อตนิยายที่เคยอ่าน แม้จะไม่มีเวลาว่างจนอ่านนิยายเหมือนคนทั่วไปแต่ก็ยังมีนิยายพวกนี้ติดห้องไว้

โจตื่นเต้นกับบ้านเมืองทันสมัย ไปไหนด้วย ยานแห่งการหายตัว เข้าไปในยานแล้วมันจะหายไปชั่วพริบตาไปโผล่อีกทีหนึ่ง “มันคือยานขับเคลื่อนด้วยระบบควอนตัม มิติกาลเวลาในโลกหน้านี้รวดเร็วขณะเปลี่ยนสถานที่ (space shift) ดังนั้นเวลาของคนในโลกแห่งอนาคตนี้จะเหลือเฟือจนกลายเป็นเชื่องช้ากว่าจะ หมด 24 ชั่วโมงในแต่ละวัน” เธออธิบายจนเขาตื่นเต้นไม่หยุด

คิดเรื่องไร้สาระที่ทำให้อารมณ์คงที่ขึ้นมา “คุณรู้ไหมว่าเกิดอะไรขึ้น?” วารินเอ่ยถาม บอดี้การ์ดของเราพยักหน้า “สิ่งที่เกิดขึ้นอาจจะเป็นเพราะพลังพิเศษอย่างหนึ่ง ถ้าฉันเข้าใจไม่ผิดมันคือพลังสร้างมิติซ้อนทับ มันคือการสร้างมิติแยกออกมาซ้อนทับโลกความเป็นจริงหรือจะเรียกว่าโลกคู่ขน านก็ได้” ดรีมอธิบาย

“มิติคู่ขนาน คืออะไร หมายถึงประตูสวรรค์ ประตูปรโลกอย่างนั้นหรือไม่” “ไม่ใช่ค่ะ มิติคู่ขนานคือการที่เรามีตัวตนอีกคนที่เหมือนเราทุกอย่าง ทั้งหน้าตาและชื่อ แต่ใช้ชีวิตอยู่คนละช่วงเวลากัน” คำอธิบายนั้นทำให้เขาพอนึกภาพออก แต่ก็ยังคงประหลาดใจอยู่ดี

งยอดเซลส์สาว กลับแผลงฤทธิ์อย่างบ้าคลั่งและไร้เหตุผลยิ่งกว่าเดิม ทันทีที่มืออันหยาบกร้านของทหารยามคนที่สองยื่นออกมาหมายจะกระชากแขนเสื้อของไป๋ลี่ถิง ร่างของเขาก็เกิดอาการ 'บั๊ก' หรือความผิดพลาดของระบบมิติเวลาอย่างรุนแรง ภาพการเคลื่อนไหวของเขากระตุกยึกยักไปมาประดุจภาพวา ดที่ถูกฉีกขาดและนำมาต่อกันใหม่ผิดรูปทรง ก่อนที่เขาจะลื่นไถลไปบนพื้นหินชนวนที่แห้งสนิทราวกับกำลังเหยียบอยู่บนลานน้ำแข็ง ร่างของเขากลิ้งหลุนๆ ไปชนเข้ากับเสาหินหน้าจวนเสียงดังอั้กใหญ่ สลบเหมือดไปในทันที