ทะลุมิติ Novels & Stories

คิดเรื่องไร้สาระที่ทำให้อารมณ์คงที่ขึ้นมา “คุณรู้ไหมว่าเกิดอะไรขึ้น?” วารินเอ่ยถาม บอดี้การ์ดของเราพยักหน้า “สิ่งที่เกิดขึ้นอาจจะเป็นเพราะพลังพิเศษอย่างหนึ่ง ถ้าฉันเข้าใจไม่ผิดมันคือพลังสร้างมิติซ้อนทับ มันคือการสร้างมิติแยกออกมาซ้อนทับโลกความเป็นจริงหรือจะเรียกว่าโลกคู่ขน านก็ได้” ดรีมอธิบาย

“มิติคู่ขนาน คืออะไร หมายถึงประตูสวรรค์ ประตูปรโลกอย่างนั้นหรือไม่” “ไม่ใช่ค่ะ มิติคู่ขนานคือการที่เรามีตัวตนอีกคนที่เหมือนเราทุกอย่าง ทั้งหน้าตาและชื่อ แต่ใช้ชีวิตอยู่คนละช่วงเวลากัน” คำอธิบายนั้นทำให้เขาพอนึกภาพออก แต่ก็ยังคงประหลาดใจอยู่ดี

งยอดเซลส์สาว กลับแผลงฤทธิ์อย่างบ้าคลั่งและไร้เหตุผลยิ่งกว่าเดิม ทันทีที่มืออันหยาบกร้านของทหารยามคนที่สองยื่นออกมาหมายจะกระชากแขนเสื้อของไป๋ลี่ถิง ร่างของเขาก็เกิดอาการ 'บั๊ก' หรือความผิดพลาดของระบบมิติเวลาอย่างรุนแรง ภาพการเคลื่อนไหวของเขากระตุกยึกยักไปมาประดุจภาพวา ดที่ถูกฉีกขาดและนำมาต่อกันใหม่ผิดรูปทรง ก่อนที่เขาจะลื่นไถลไปบนพื้นหินชนวนที่แห้งสนิทราวกับกำลังเหยียบอยู่บนลานน้ำแข็ง ร่างของเขากลิ้งหลุนๆ ไปชนเข้ากับเสาหินหน้าจวนเสียงดังอั้กใหญ่ สลบเหมือดไปในทันที

เคชิกล่าวอย่างช้าๆ “เมื่อประมาณสามเดือนก่อน...จู่ๆ ก็เกิดปรากฏการณ์แปลกๆ ขึ้น มี รอยแยกมิติ เล็กๆ ปรากฏขึ้นที่ ห้องน้ำรวมชั้นบนสุด” คาซิมิเบิกตากว้าง “ห้องน้ำรวม...ผ้ายันต์แห่งน้ำ!” เคชิพยักหน้า “ตอนแรกมันเป็นแค่รอยแยกเล็กๆ ที่เหมือนน้ำเน่าสีดำไหลออกมาจากโถส้วมหรืออ่าง ล้างมือ แต่แล้ว...วันหนึ่ง ประตูมิติก็เปิดออกอย่างสมบูรณ์ ที่นั่น”

คนคนนี้พูดดี ๆ ไม่เป็นเหรอ ก่อนหน้าก็ครั้งนึงแล้ว ผู้ที่เพิ่งได้รู้ว่าตนเองกำลังได้มาสัมผัสประสบการณ์สุดแสนประหลาดได้แต่ขมวดคิ้วด้วยความไม่ชอบใจ ทะลุมิติ? ทะลุมิติเนี่ยนะ!? แถมยังมาอยู่ในยุคโบราณเหมือนในซีรีส์ที่ชอบดูอีก นี่มันเกินความคาดหมายมากจริง ๆ “ท่านแม่…”

ทั้งชีวิตหนิงอี้อ่านนิยายมากมายกว่าร้อยเรื่อง ไม่มีต่ำกว่านั้นแน่ ทั้งแนวทะลุมิติ ย้อนอดีตหรือกลับมาเกิดใหม่พร้อมกับความทรงจำเดิม แต่ทั้งหมดก็เป็นเพียงถ้อยคำบรรยายที่จินตนาการขึ้นเท่านั้น และเป็นเรื่องสมมติที่ไม่เคยเกิดขึ้นจริง แล้วทำไม…ถึงเป็นเธอที่ได้ทะลุมิติเข้ามาในนิ ยายแบบนี้!? หนิงอี้ยังไม่อยากจะเชื่อสิ่งที่เกิดขึ้นต่อหน้าเธอเลย

บทที่ 13 เห็ดวิเศษ ตุบ “โอ้ย” เคราะห์ซ้ำกำซัดเมื่อกลิ้งหล่นลงมาศีรษะกระแทกเข้าที่ขอนไม้พอดีราวกับจับวาง โลหิตไหลซึมออกมาเตือนสติเด็กน้อยเอาไว้ว่าไม่ควรประมาทเลินเล่อมิเช่นนั้นจะทำให้ตนเองบาดเจ็บเช่นนี้

“ข้าให้ได้ทั้งหมด—ข้าจะมอบ ‘พลังหยุดวัย’ ให้พวกเจ้า ร่างกายจะไม่มีวันชรา ไม่มีวันโรยรา” “ประตูมิติจะอยู่ที่นี้ตลอดไป เปิดได้ตลอดเมื่อต้องการ หากพวกเจ้าอยากไปกลับก็ทำได้เสมอ”

สองหัวใจที่เคยพลัดพรากและเจ็บปวด ได้หลอมรวมเป็นหนึ่งเดียวกันอย่างสมบูรณ์แบบ เส้นทางข้างหน้าอาจจะมีอุปสรรคขวากหนามรออยู่บ้าง แต่ตราบใดที่มือของพวกเขายังกุมกันไว้แน่นแบบนี้ ก็ไม่มีอะไรที่ต้องกลัวอีกต่อไป เพราะนี่คือ... จุดเริ่มต้นของคำว่า “ตลอดไป” ของสิบทิศและน้ำอุ่น

ามยากจนที่เคยผ่านมา ทำให้เธอมีกินมีใช้เพราะความขยันแต่แล้วโชคร้ายก็เกิดกับเธอเมื่อเธอไปทำงานวันนี้ใครจะรู้ว่าจะเป็นวันสุดท้ายเพราะเธอไข้สูงชักจนหมดสติเส้นเลือดในสมองแตก ตอนนี้ลี่หลินรู้ทุกอย่างแล้วว่าตัวเองทะลุมิติมาอยู่ในร่างขื่นขมของสตรีนามว่าเมิ่งซูเหยา ในเมื่อ มีโอกาสที่มีชีวิตอยู่อีกครั้งเธอจะทำให้ดีที่สุดการพูดลักษณะท่าทางพวกนี้ไม่ยากนักที่เธอจะค่อย ๆ ปรับเปลี่ยนให้เข้ากับยุคสมัย เธอใช้มือโอบกอดเด็กทั้งสองปลอบประโลมให้เด็ก ๆ เลิกหวาดกลัว