ทะลุมิติ Novels & Stories

ชายหนุ่มพยักหน้าน้อย ๆ จากนั้นหันไปทางท้องฟ้า เหนือท้องนภาไร้ซึ่งสิ่งกีดขวาง มีเพียงก้อนเมฆสีขาวลอยละล่องไปตามทิศทางของลม แต่เมื่อฝ่ามือของบุรุษผู้หนึ่งยกขึ้นวาดเบา ๆ ครั้งหนึ่ง อากาศบนฟ้าพลันฉีกขาดก่อนช่องว่างขนาดใหญ่จะปรากฏขึ้นพร้อมเรือนับสิบลำเคลื่ อนตัวออกมา ช่องว่างมิติ คือสิ่งที่อธิบายการมีอยู่ของสิ่งนี้ได้ ช่องว่างภายในมิติขนาดใหญ่ คล้ายคลึงกับมิติของเยว่ฉี สามารถเก็บสิ่งของเข้าไปด้านในได้ ทว่าความแตกต่างของช่องว่างมิตินี้คือ เป็นเพียงพื้นที่ว่างเปล่าไร้ซึ่งสิ่งใด

เดี๋ยวนะ พอคิดถึงตรงนี้ฉันก็นึกถึงนิยายประเภทหนึ่งขึ้นมาได้ มันคือนิยายที่ตัวละครจะทะลุมิติไปโลกอื่น อย่างเช่นโลกในนิยาย โลกในหนัง หรือโลกในเกม ตัวละครที่ทะลุมิติไปจะพบเจอกับตัวละครที่ตัวเองรู้จักผ่านตัวหนังสือ จากนั้นตัวละครที่ทะลุมิติไปก็จะได้รู้ว่าต ัวละครที่ตัวเองปลื้มนั้นไม่เหมือนเดิม

อสุรกายแห่งการปลอมแปลงมิติ (The Dimension Flicker) รูปร่างและลักษณะ: ปีศาจที่ดูเหมือน รอยแยกสีดำ ในอากาศ ความสามารถ: มันสามารถ เคลื่อนย้ายตัวเอง ไปยังมิติอื่นชั่วคราว ทำให้มัน ล่องหน และปรากฏตัวที่ไหนก็ได้ * เร็น ไม่สามารถหาตำแหน่งของมันได้ เขาจึงหยุดนิ่งและฟังเสียง

ร่างของยอดอัจฉริยะในชุดกางเกงเตี่ยวนับร้อยชีวิต ปลิวละลิ่วทะลุรอยแยกมิติออกมาประดุจฝูงดาวตกสีเนื้อ! รอยเท้าเปลือยเปล่านับร้อยคู่ย่ำเหยียบลงบนโคลนตมหน้าทางเข้ามิติลับบรรพกาล เสียงฝีเท้ากระทบพื้นแฉะดังสะท้อนก้องผสานกับเสียงสะอื้นไห้ปานจะขาดใจ แสงตะวันยามบ่ายสาดส่องทะลุม่า นหมอก กระทบเข้ากับภาพเหตุการณ์อันน่าอดสูที่สุดในประวัติศาสตร์ยุทธภพและแดนเซียน

ลมหายใจถูกกระชากกลับมาอย่างรุนแรงดวงตาเปิดกว้าง หนิงอันลุกขึ้นทันที “เอ้านี่ฉันทะลุมิติมาหรือ ทำไมฉันยังไม่ตายหะ” “นี่มัน”ความทรงจำสองชุดปะทะกันในหัวโลกหนึ่ง…ทันสมัย อีกโลกหนึ่ง โหดร้าย

สิ้นคำพลังธาตุมิติมายาโผล่มาอีกครั้ง แหวกอากาศ! คล้ายฉีกมิติแต่เร็วกว่าร้อยเท่า กายเนื้อเลือนหายลื่นไหลดั่งสายน้ำ เขาตื่นตระหนกจริงๆ แล้ว

นางลืมไปได้อย่างไรว่า มิติมีความสามารถในการล่องหน ต่อให้เดินผ่านหน้าพวกเจ้าหน้าที่ พวกมันก็ไม่มีทางมองเห็น “วิธีอะไรหรือ?” อวิ๋นชิงชิงถามด้วยความสงสัยระคนร้อนรน “มิติของข้ากับจิ่นยวนมีพลังพิเศษเจ้าค่ะ ทุก ๆ ครึ่งชั่วยาม จะสามารถล่องหนได้ครึ่งชั่วยาม แม้ข้าจะพาท่านเข ้าไปในมิติไม่ได้ แต่ข้าสามารถใช้พลังคลุมร่างท่านให้ล่องหนได้เจ้าค่ะ ในช่วงครึ่งชั่วยามที่ล่องหนนี้ ไม่ว่ารอบกายจะมีคนอยู่มากเท่าไหร่ พวกเขาก็จะมองไม่เห็นท่าน”

ซูเฟยคิดในใจ จะว่าไปแล้วเธอเองก็ไม่ค่อยอยากจะเชื่อเรื่องของการทะลุมิติมาสักเท่าไร บางทีก็อดคิดไม่ได้ว่านี่อาจจะเป็นเพียงแค่ความฝัน แต่ว่าความฝันครั้งนี้เหมือนจริงมาก แม้แต่ตอนที่สัมผัสตัวเองยังรู้สึกได้ว่าเป็นการสัมผัสจริง แต่เพื่อความแน่ใจซูเฟยจึงได้ลองเอานิ้ว ดีดหน้าผากตัวเองครั้งหนึ่ง “โอ๊ย” เธอร้องอุทานออกมาเสียงเบา

"หิวมั้ย?" "ชั้นรอได้ ชั้นไถttรอ คุณทำงานต่อเหอะ" เธอไม่ได้พูดเอาใจผู้ชาย แต่เธอกำลังสนุกกับมือถือเครื่องใหม่อยู่ มือถือเครื่องนี้ฟังชั่นดีสุดๆไปเลยกล้องก็เทพ ไม่ว่าเธอจะถ่ายรูปมุมไหนแสงก็สวยแถมเธอลองซุมภาพได้ไกลถึงดวงจัทร์อีกด้วย แถมแป้นพิมพ์ยังสามารถเป็นแบ บ6มิติเพื่อให้พิมง่ายขึ้นด้วย

เมื่อลิโป้พูดจบ เจ้าปีศาจก็กลายร่างกลับเป็นแขนซ้ายเหมือนเดิม มีประตูมิติถูกเปิดขึ้นมา แขนลอยเข้าไปในประตูนั่น และเสียงของอนันดังขึ้นมา “ลิโป้ เจ้าเก่งมาก ที่รับมือเราได้ แต่คราวหน้าเจ้าไม่รอดแน่” แขนซ้ายหายเข้าไปในประตูมิติ ทุกคนตกตะลึงแม้แต่วีโต้เองก็รู้สึกต� �งเครียดไปด้วย ลิโป้ดึงทวนขึ้นมาและชูขึ้นฟ้าประกาศก้อง