นางเอกห้าว の小説・ストーリー

บทที่ 7 อาเอิน องค์หญิงห้าเสวียนหนิงเชียน โฉมสะคราญแห่งราชวงศ์ องค์หญิงห้าแม้จะไม่ใช่พระราชธิดาในองค์ไท่โฮ่วแต่ก็ได้รับความโปรดปรานสูงสุด การมีไท่โฮ่วหนุนหลังทำให้นางสูงส่งยิ่งกว่าองค์หญิงองค์ใด แต่ตัวนางเองรู้ดีว่าแท้จริงแล้วตัวนางนั้นโดดเดี่ยวไร้� �ึ่งที่พึ่งพา เสด็จแม่ปกป้องนางแต่นางก็ไม่อยากนำพาความเดือดร้อนมาสู่เสด็จแม่ เสวียนจวินหวงตี้ขึ้นครองราชย์ ผ่านไปไม่กี่ปีบัลลังก์ของเขาก็มั่นคงยิ่ง เหล่าขุนนางแม่ทัพที่มีอำนาจในมือมากเกินไปก็กำจัดทิ้งจนหมดสิ้น ได้เวลาที่พระองค์จะได้ผ่อนคลายลงเสียที

สียงซันร้องอย่างคนสิ้นหวัง ร่างของทั้งห้าคนวิ่งลงทุ่งนาผ่าสวนดอกดาวเรืองไปไกลจนลิบตา เธอหมดปัญญาจะหยุดทุกคนแล้วจริง ๆ "เฮ้อ~~~งั้นเอาเลย ห้ามไม่ฟังสักคน"หมิวได้แต่ส่ายหน้าอย่างคนเหนื่อยหน่ายระคนปลงตก "หมิวเอ็งท้องจริงเรอะ?"

เจียงจ้านกล่าวขึ้น “อ๋องห้า...หน้าฉากเจ้าสำราญ แต่เบื้องหลังกลับเลี้ยงชาวยุทธไว้จำนวนมาก ที่สำคัญคือมารดาของอ๋องห้าก็เป็นองค์หญิงแคว้นเป่ย” “อืม...จับตาดูไว้ให้ดี” ชินอ๋องเอ่ยเสียงเรียบๆ “การชิงตัวพระชายาในวันนี้อาจจะมีเบื้องหลังซับซ้อนซ่อนอยู่”

นางเอก: มะปราง ชื่อจริง-นามสกุล: นลินนิภา พิชญเดชากูลดีย์ ( แซ่บ สวย ใจเด็ดใจดำ ) บุคลิก: ภายนอกดูเป็นลูกคุณหนูผู้อ่อนหวาน แต่ลึกๆ มีความเด็ดเดี่ยวและเก็บกดจากการถูกบังคับโดยพ่อแม่เลี้ยง เธอพยายามสร้างกำแพงกั้นบาสไว้เพราะกลัวความดิบเถื่อนของเขา แต่เหตุการณ์ท ี่ทะเลกลับพังทลายทุกอย่างลง

เป็น หรง อวี้หาว พี่ชายต่างมารดาของนาง แม้จะพยายามแต่งตัวมิดชิดแค่ไหนก็ไม่รอดสายตาของนางที่เคยอยู่ในยุคดาราปลอมตัวมาแล้วได้ เขาทำทีเดินปะปนไปกับฝูงชน มือใหญ่กลับกุมมือสาวงามผู้หนึ่งไว้แน่น หญิงสาวนั้นมิใช่ใคร หากคือ เหมยฮวา ดอกไม้ประจำหอคณิกา ผู้ลือเลื่องไปทั่ว ทั้งเมือง

เสียงของห่าว อี้เหมิงขัดจังหวะเขาให้ตื่นจากภวังค์ เขาดึงสติตัวเองกลับมาและมองไปที่ใบหน้าอันงดงามที่อยู่ตรงหน้า ซึ่งแตกต่างจากใบหน้าของหลิง อี้หรานอย่างสิ้นเชิง ผู้หญิงคนนี้เป็นดาราหนังและนักสังคมสงเคราะห์ที่มีชื่อเสียงในเมือง เธอเป็นเทพธิดาในใจของผู้ชายหลายคน ในอนาคตเธอจะได้รับมรดกทั้งหมดของตระกูล ห่าว ไม่มีผู้หญิงไหนเหมาะที่จะเป็นภรรยาของเขามากไปกว่าผู้หญิงคนนี้อีกแล้ว

หวางหลิงฟางยืดตัวขึ้นตรง ไม่แสดงความอ่อนแอให้ใครเห็น องค์หญิงสิบเอ็ดชื่อจริงของนางคือเซวียนฮุ่ยเฟิน เดิมทีเป็นคนอารมณ์ร้อนอยู่แล้ว พอถูกยั่วยุเข้าหน่อย ก็อดทนอดกลั้นไม่ไหว

เชอรี่อธิบายแบบละล่ำละลัก รัญดาคิดสงสัยอยู่ในใจ แต่แล้วเธอก็คิดได้ว่า มิวนิคอาจจะไม่ชอบผู้หญิงคนนี้เช่นเดียวกับเธอถึงปลดนางแบบคนนี้ออกจากชุดว่ายน้ำ คงคิดว่าไม่มีใครใส่สวยเหมาะสมเท่ามาร์กี้อีกแล้ว แต่ถึงสั่งห้ามยังไง เธอก็จะให้ใส่อยู่ดี พอเมื่อมีข้อเปรียบเทีย บมาร์กี้จะได้ดูสวยเด่นขึ้นไปอีก

คาซานดรายิ้มละมุน “แต่งตัวกันเสร็จหมดหรือยังล่ะแม่พวกสาวๆ เรายังต้องรีบส่งตัวเจ้าสาวไปที่โบสถ์อีกนะจ๊ะ” คลอรีสผู้มีศักดิ์เป็นป้าของเจ้าสาวหันไปถามบรรดาหญิงสาวน้อยใหญ่ที่กำลังวุ่นวายกับเสื้อผ้าและทรงผมของตัวเอง มืออวบอูมทั้งสองข้างก็ตบเป็นสัญญาณเร่งเร้า สร้าง ความโกลาหลยิ่งขึ้นจนเธอต้องส่ายหน้าและร้องกำกับ “ดาเมีย เอเลนอร์ พากลุ่มเพื่อนเจ้าสาวไปขึ้นรถได้แล้ว... อิเล็กตรา เลิกยุ่งกับกองขยะแล้วปล่อยให้เป็นหน้าที่ของพวกสาวใช้ คนอื่นๆ ก็ทยอยกันลงไปเร็วๆ เข้า ถ้าขืนชักช้า ฉันจะสั่งคนรถให้ทิ้งเอาไว้ที่นี่แหละ”