Novel & Cerita น้องสาว

หนึ่งหนุ่มในกลุ่มเพื่อนได้เอ่ยขึ้นมา "หวงไง เลยไม่เคยบอกใครว่ามีน้องสาวที่สวยมาก และที่สำคัญแม่งเรียนที่มอเดียวกับพวกเราด้วยนะ ห่างกับไอ้น็อตแค่ปีแล้ว แต่อยู่กันคนละคณะกับพวกเรา" ไอ้ยูคนที่สนิทกับไอ้น็อตอีกคนเอ่ยมา ไม่ใช่แค่ริกที่อึ้งและตกใจกับสิ่งที่ได้ยิน ริวและอรัณ เองก็อึ้งไม่ต่างจากเขา แต่มีเพียงเรียวตะเท่านั้นที่พอจะทราบเรื่องอยู่แล้วเลยไม่ได้มีสีหน้าหรือตกใจอะไร นินิวเนี้ยนะเป็นน้องสาวของไอ้น๊อต ให้ตายเถอะ ที่ผ่านมาเขาทำอะไรลงไป

เขายื่นข้อเสนอให้น้องสาว “ค่อยคุยง่ายหน่อย ได้ข่าวว่าเพื่อนรักของพี่ชื่อเตชินท์กำลังตามจีบน้องพายอยู่รู้แค่นี้”

ซานหนิวผู้ไม่เห็นน้องชายอีกคนเอ่ยถาม “ไปกับท่านพ่อเจ้าค่ะ ข้าอยากได้ตลับไม้ อ่ะ!” น้องสาวตอบก่อนที่นางจะนึกถึงสิ่งของบางอย่างได้ “เจ้าเป็นอะไรน้องเล็ก” ฉินอู๋เอ่ยถามน้องด้วยความเป็นห่วง

“ไม่อ่ะ...” “อ่าว...พี่วินท์ ก็จบนะ แกไม่ไป พี่วินท์จะไม่*นอยด์เหรอ แกเป็นน้องสาวพี่เขานะ ไปหน่อยสิ ถ้าแกไม่ไปน่าเกลียดตายเลย”

ไม่นานนัก ความรักของพวกเขาก็ผลิดอกออกผล เอมี่ให้กำเนิดลูกสองคน ลูกชายคนโตชื่อ จิน และลูกสาวคนเล็กชื่อ จัสมิน ครอบครัวเล็ก ๆ นี้เต็มไปด้วยเสียงหัวเราะและความอบอุ่น ทุกวันคือการเริ่มต้นใหม่ที่สดใสสำหรับเอมี่ แม้ภาพลักษณ์ของเธอจะเปลี่ยนไป แต่เธอกลับรู้สึกถึงตัวต นที่แท้จริงของตัวเองมากขึ้นกว่าเดิม บทส่งท้าย ในบ่ายวันหนึ่งภายใต้แสงแดดอ่อน ๆ เอมี่ในวัยสามสิบกว่า นั่งพักผ่อนอยู่ในสวนหน้าบ้าน เธอสวมเสื้อกล้ามสีขาวเรียบ ๆ และกางเกงขาสั้น รอยสักมังกรบนแผ่นหลังและแขนซ้ายดูโดดเด่นในยามต้องแสงแดด

นายเหมืองหน้าเหี้ยมประชดน้องสาวกลายๆ “หนูเล็กไม่ได้เล่นนะเฮีย หนูเล็กเอาจริง” คนเป็นน้องค้านเสียงดังฟังชัด คนเป็นพี่เบะปากหมั่นไส้ในความรักบ้าๆ บอๆ ของน้องสาว “ระวังจะโดนเขี่ยทิ้งไม่รู้ตัว” ชายหนุ่มซ้ำอีกรอบ

ด้วยความพยายามอย่างหนักและความกระตือรือร้นของจางเฟินเยว่ บุตรสาวที่ทุกคนต่างเฝ้ารอคอยจึงได้กำเนิดออกมาในวันที่วสันตฤดูมาเยือน ชื่อของนางเป็นเหวินมู่เฉินตั้งให้ เด็กชายในวัยเจ็ดหนาวที่เริ่มเรียนรู้ตัวอักษรได้ตั้งชื่อน้องสาวว่า ‘เหวินอ้ายเยว่’ ที่หมายความว่าดวงจันทร์แห่งคว ามสุข เด็กน้อยเหวินมู่เฉินดีใจนัก ในที่สุดตอนนี้เขาก็ได้มีน้องสาวแล้ว เด็กชายสัญญาเอาไว้ว่าเขาที่เป็นพี่ชายจะดูแลน้อง ๆ ทุกคนเป็นอย่างดี โดยเฉพาะน้องสาวที่เขาเฝ้ารอคอยมานาน

ฮาญาหันไปมองค้อนใส่พี่ชาย ก่อนที่เธอจะเอ่ยบอกกับเขาออกมาด้วยน้ำเสียงที่หนักแน่น “พี่เข้าใจแล้วค่ะ” “...” “น้องสาวของพี่โตขึ้นแล้วสินะ” ‘คำก็น้องสาว สองคำก็น้องสาว เฮ่อออออ!!!’ ณ คฤหาสน์ฮันเตอร์

เฟรย่านั่งเงียบไปต่อไม่ถูกเมื่อเจอคำถามของน้องสาว "หน้าขึ้นสีเเดงเลย อิๆ" คนขี้เล่นขำเบา ๆ คนเดียว "น้องควีนมั่ว" "ควีนเเค่เเซวเล่นนะคะพี่เฟร"

เค้กแอบมองนิคกี้อยู่ครู่หนึ่ง ในตอนที่เธอเผลอตัว จู่ๆ นิคกี้ก็หันมาสบตาเธอ เขายกมุมปากขึ้นเล็กน้อย ก่อนเดินเข้ามาหา “เหนื่อยไหมครับ น้องสาว?” คำว่า ‘น้องสาว’ ทำให้เค้กลมหายใจสะดุด “อย่าเรียกแบบนั้นได้ไหม?” “ทำไม?” “มันแปลก” “แต่เธอก็กลายมาเป็นน้องสาวของฉันจริงๆ แล้ว นี่”