Novel & Cerita น้องสาว

"มึงว่าน้องสาวมึงชื่ออะไรนะ?" "แพร แพรชมพู" ___________________

“เทียร์มีน้องสาวอยู่คนหนึ่งชื่อเทย่า เป็นน้องเล็กและผู้หญิงคนเดียวในกลุ่มอายุห่างจากพวกเราแค่สามปีเอง” ขณะที่เล่า น้ำเสียงสั่นเครือจนช้องนางชำเลืองมองดวงตาปนความเศร้าอย่างเห็นได้ชัดจึงอดเป็นห่วงไม่ได้

เจ้าตัวเล็กพยายามเอามือปิดน้องของตน “น้องสาว! เสี่ยวเฉินน้องสาวชื่ออะไร” ซ่งเจียหาวถามอย่างกระตือรือร้นเนื่องจากเขาเป็นบุตรชายคนเดียว “อ้ายอ้าย ฮับ” เด็กชายตอบตามตรง

ปานประดับรู้สึกได้ว่าเชาวน์ชลิตแผ่นหลังเกร็งเครียดทันทีที่ผู้หญิงคนนั้นเดินเข้ามาใกล้ แถมยังรีบตอบจนตะกุกตะกัก ปานประดับลอบพินิจพิเคราะห์พี่ชายของเธอทันที เชาวน์ชลิตที่ขึ้นชื่อว่าคาสโนวาตัวพ่อ แต่กลับรีบร้อนที่จะแนะนำตัวน้องสาวต่างพ่อให้ผู้หญิงตรงหน้าให้รู้จัก เธอมอ งคนทั้งสองไม่วางตา “นี่น้องสาวพี่ชื่อปาน ปานประดับ” “น้องจริง ๆ เหรอคะ” “น้องสาวพี่ที่รับรองอย่างถูกต้องตามกฎหมาย” เชาวน์ชลิตตอบพร้อมกับสายตาหลอกแหลก ดูยังไงก็มีพิรุธ!

วามเกลียดชังในที่สุด ‘น้องเกลียดมันที่สุด!’ คำประกาศกร้าวทำให้คนเป็นพี่สาวถึงกับตกใจระคนเห็นใจ แต่ก็พยายามปลุกปลอบและให้กำลังใจน้องสาวคนเล็กเสมอๆ ทว่าดูเหมือนไม่ได้ผลนัก เพราะจากวันนั้นมาน้องสาวของเธอก็มักตั้งตัวเป็นศัตรู และคอยแก่งแย่งแข่งขันกับสาวน้อยผู้อาศัยที่ไม่ รู้อิโหน่อิเหน่ด้วยอย่างไม่ลดละ ทั้งเรื่องการเรียน เรื่องกิจกรรม ดนตรี กีฬาไม่ว่าจะแข่งขันอะไร ก็ดูเหมือนคุณพราวพิไลจะแพ้พ่ายให้กับอีกฝ่ายทุกคราวไป ต่อให้พยายามเท่าไหร่ น้องสาวของเธอก็มักเป็นรองเสมอ ไม่เว้นแม้แต่เรื่อง... ความรัก

ธารน้ำร้องไห้อย่างดีใจ “หึ ขี้แยจริง ๆ เลยเรา” เพลิงโยกหัวน้องสาวอย่างเอ็นดู ก่อนจะเข้าไปกอดน้องสาวอีกคน

เจ้าแฝดส่งเสียงใสแจ๋วด้วยความตื่นเต้นและดีใจ กงเยียนซูลูบศีรษะน้อยๆ ของพวกเขา “ใช่แล้ว นางก็คือน้องสาวของพวกเจ้า…น่ารักน่าชังยิ่งนัก” “น่ารักน่าชัง” เป่าเอ๋อร์ทวนคำของกงเยียนซู “แล้ว น้องสาว…น้องสาวชื่ออะไรหรือ” เฉิงเอ๋อร์เงยหน้าถาม ลู่ซินฟางยิ้มจางๆ ก่อนจะบอกด้ วยน้ำเสียงแผ่วเบา

ธนกิจยื่นมือไปโอบไหล่น้องสาวไว้ "คนนี้คือลลิตาเป็นน้องสาวฝาแฝดของดาริกา" "มันจะเป็นไปได้ยังไง ทำไมผมไม่รู้มาก่อนว่าน้องดามีฝาแฝด" ศรัณย์ส่ายหน้าไม่อยากเชื่อในสิ่งที่ได้ยินเท่าไรนัก แววตาที่มองหน้าคนทั้งสองเต็มไปด้วยความสับสนงุนงง และคำถามมากมาย

"น้องสาวของซีลชื่ออะไรครับบบ?!" คราวนี้ซีลลุกจากเก้าอี้แล้ววิ่งดุ๊กดิ๊กมาที่บรรดาดอกกุหลาบสีแดง ก่อนจะใช้มือป้อมเล็กป้องปาก แล้วตะโกนกลับขึ้นมาสุดเสียง "น้องสาวของซีล ชื่อซานิคร้าบบบ"

ชายหนุ่มชี้นิ้วสั่นระริก ด้วยความกรุ่นโกรธ ไปยังพี่สาวต่างบิดา ทว่าสิ่งที่เขาเห็นในสายตาตอนนี้ คือรอยยิ้มหยันเท่านั้น “อย่ามาแสร้งทำเป็นบุตรชายที่ดี เพราะถ้าเจ้ายังไม่เคยผ่านความชิงชัง ที่นางมีให้เช่นข้า ทั้งที่ตัวเจ้าไร้ความผิด เจ้าจะไม่คิดเอ่ยคำเหล่านี้ออกมาแม้เพียงน้อยนิ ด”