ปีศาจยั่วยวนกินนาย? พลิกสถานการณ์เลี้ยงจนกลายเป็นเทวทูตสิบสองปีก! 소설 & 이야기

่ ปลายลิ้นสอดเข้าไปในด้านในกระดกรัวในส่วนลึกที่สุดของร่องรูแคบลึกซึ่งยังบริสุทธิ์ผุดผ่อง น้ำหวานจึงหอมละมุนถูกใจจนต้องดูดกลืนให้หมดเกลี้ยงรอบแล้วรอบเล่า ในรอบปีจะได้ลิ้มชิมรสจิ้งจอกสาวเพียงครั้งหรือสองครั้งบางปีก็ไม่มีจิ้งจอกมาสังเวยร่าง ยิ่งเพิ่มความกระหา ยสวาทให้จ้าวปีศาจ จนต้องดื่มกินเครื่องสังเวยมากขึ้นกว่าเดิม จิ้งจอกหูจีโชคร้ายที่ต้องมาสังเวยร่างให้จ้าวปีศาจ เป็นตนแรกในรอบสามปีที่ผ่านมา นางไม่รู้ตัวเลยว่าจะถูกดื่มกินอย่างหนักหน่วงเป็นสามเท่า

ตอนที่สิบสอง นางคงไม่โชคร้ายเพียงนั้น ปีศาจสาวปรับเปลี่ยนไม่นานก็เปิดกิจการหวังล่อลวงชายหนุ่มสักคน แต่รอมาหลายวันกลับพบแต่ความว่างเปล่า

โง่จริงๆ ตอนนี้สถานการณ์มันเปลี่ยนไปแล้ว นังเว่ยเสี่ยวเหอมันไม่ได้เป็นม่ายที่รอวันตายเหมือนเมื่อก่อน แต่มันกลายเป็นปีศาจที่ลุกขึ้นมาตบตีพวกเราแถมยังรวยขึ้นมาผิดหูผิดตา หากปล่อยไว้วันหนึ่งมันต้องพาเจ้าเด็กอาเป่านั่นมาทวงสิทธิ์ถึงเมืองหลวงแน่ ถึงตอนนั้นพี่ชายเ จ้าจะไม่ยิ่งพินาศกว่ารึ"

“ลู่สือเยี่ยน คุณมันไร้ยางอาย!” ภายในช่วงเวลาสั้น ๆ เขากลายเป็นคนแบบนี้ไปได้ยังไง? หรือว่าเดิมทีเขาก็เป็นคนโหดเหี้ยมขนาดนี้อยู่แล้ว เพียงแต่ตลอดหนึ่งปีที่ผ่านมาเป็นเพียงภาพลวงตา?

ฮวงหลงกระตุกยิ้มที่มุมปาก “ปีศาจย่อมเป็นปีศาจ เจ้าล่อลวงมนุษย์และแม้แต่เทพก็ไม่ละเว้น หากเจ้าสำนึกผิดจงปล่อยตัวซิ่นฮวาและคลายมนตร์ดำทำให้แคว้นหานกลับคืนสภาพเดิมเดี๋ยวนี้!” เมิ่งหลานเสวี่ยนถึงกับแหงนหน้าหัวเราะ สืบเท้าเข้าไปใกล้เทพมังกรดินอย่างไร้ความหวาดกลั ว “เป็นเทพแล้วอย่างไร เป็นมารแล้วอย่างไร เป็นมนุษย์แล้วอย่างไร ท่านคิดว่าตนเองเป็นเทพอยู่เหนือผู้อื่นบงการผู้ใดก็ได้ตามใจรึ”

หยวนฟานพูดขึ้นอย่างหวาดกลัวทว่าสำหรับเต่าเทพนั้นสร่างเมาในทันใด “ไหนปีศาจ ข้าเป็นถึงสัตว์เทพรับใช้ของท่านเสวียนอู่จะมีปีศาจตัวไหนกล้ามาลองดี” เต่าตัวน้อยยืดคอของตนสำรวจซ้ายขวา

เพียงไม่นานนางก็ได้ยินเสียงหัวเราะของหวังเหว่ย "ปีศาจอย่างเจ้าหิวเป็นด้วยหรือ" คิ้วเรียวงามของเสียนเปาเริ่มขมวดเข้าหากันอย่างมิได้นัดหมาย ถ้าไม่ติดว่าอีกฝ่ายกำลังแบกนางอยู่ ป่านนี้นางคงใช้แขนรัดคอเขาให้ตายไปแล้ว ปีศาจแล้วทำไม...เป็นปีศาจก็ใช่ว่าจะหิวไม่เป็นใช่หรือไม่ ยิ่ งช่วงนี้นางใช้ชีวิตอยู่กับพวกมนุษย์ อาหารแต่ละอย่างที่พวกมนุษย์ทำขึ้นนั้นอร่อย จะไม่ให้นางติดใจได้อย่างไร

ร่างของหมาป่าตัวนั้นเมื่อลุกขึ้นได้ก็อ้าปากพ่นลมไปทางตัวอักษรต้าจวนจำนวนมากอย่างไม่ใยดี ทั้งผีซิวกับไป๋เสวี่ยต่างมองหน้ากัน มันกลายเป็นปีศาจไปแล้ว ข้ารู้ ถ้าอย่างนั้นครั้งนี้เห็นทีคงต้องทุ่มสุดตัว ไป๋เสวี่ยกล่าวพลางเรียกผู่เอ๋อร์มาเขียนยันต์แผ่นแล้วแผ่นเล่า

หย่งฟางยิ้มตอบ “ไม่เป็นไรค่ะ เทพเจ้าบอกให้พวกคุณกิน มันตั้งอยู่สองวันแล้ว ควรเปลี่ยนใหม่ ถ้าพวกคุณกินเสร็จช่วยวางจานไว้ให้ฉันด้วยนะคะ” เมื่อได้ยินแบบนั้น พวกคุณนายจึงค่อยๆ ลองกินทีละนิด กลายเป็นเหมือนการนั่งจิบน้ำชายามบ่ายไปเสียอย่างนั้น ขณะที่พวกเธอกำลังกินขนมถวาย หย ่งฟางก็ถือโอกาสดูการเผาเทียน ซึ่งถือเป็นการทำนายคำตอบจากเทพเจ้า

มีคนบอกว่าเซียนจิ้งจอกนั้นหน้าตางดงามมาก มิเช่นนั้นจะเรียกว่าปีศาจจิ้งจอกได้อย่างไร บ้างก็บอกว่าเป็นปีศาจที่ยังบำเพ็ญเพียรไม่สำเร็จ จึงต้องกินเด็กเพื่อแปลงกายเป็นมนุษย์ เสี่ยวเอ้อเล่าได้อย่างน่ากลัว ทว่าพวกของเหยียนลั่วหลีกลับไม่ได้มีท่าทีหวาดกลัวเลยแม้แต่น้อย หวังหมาจื่อ ไม่เชื่อเรื่องพวกนี้อยู่แล้ว ส่วนไป๋อีและไป๋เอ้อก็ผ่านเรื่องราวมานับไม่ถ้วน