ปีศาจยั่วยวนกินนาย? พลิกสถานการณ์เลี้ยงจนกลายเป็นเทวทูตสิบสองปีก! Novels & Stories

สีหน้าของทุกคนเปลี่ยนไป เพราะไม่เคยเจอเหตุการณ์เช่นนี้มาก่อน กู้หว่านเยว่หัวเราะสะใจ “นังปีศาจและนกปีศาจอย่างนั้นหรือ? เหอะ ๆ ข้ามาที่นี่ก็เพื่อเรียกร้องความยุติธรรมแทนสวรรค์ เปลวเพลิงกลุ่มนี้เป็นแค่อาหารเรียกน้ำย่อยเท่านั้น หลังจากนี้พวกเจ้าจะได้ลิ้มลองสิ่งที่ร้ายกาจยิ ่งกว่านี้”

าจถ้าเป็นเจ้านายของพวกเขาแต่อีกด้านหนึ่งของข้าเป็นจองปีศาจเจ้าปีศาจที่ดุดันถ้าเป็นนกเหยี่ยวเป็นนกแร้งนกเหยี่ยวคอยจัดติดผู้คนล้วนกันเป็นอาหารแต่ถ้าผู้เป็นนายไม่เคยทำร้ายเหล่ามนุษย์ใดๆทั้งสิ้นไม่เคยกัดกินเหล่ามนุษย์ใดๆทั้งสิ้นถ้าจะเป็นเหยี่ยวจะเป็นแล้งแต่ถ้าก็มีจิตใจ

เวลานี้สำนักต่างเต็มไปด้วยปีศาจร้ายแฝงตัว ยามที่มันจวนตัวจะถูกจัดการก็จะเปลี่ยนนิสัยท่าทางให้เหมือนเจ้าของร่างเดิม แล้วทำตัวสงบเสงี่ยม หลังตะวันลับฟ้าไป พลังปีศาจของพวกมันจะแกร่งกล้าขึ้น แต่ยังคงรอคอยเวลาเหมาะสม ฉุดผู้ที่มีพลังอ่อนแออย่างทาสรับใช้ไปกินเล่นเป็นอาหารว่า ง

“ตำนานแปลก ๆ มีไว้หลอกจิ้งจอกน้อยไม่ให้ออกไปเที่ยวเล่น จนกว่าพวกเขาจะมีร่างเป็นบุรุษสตรีเต็มกาย มีพลังปีศาจมากพอปกป้องตนเองและเอาชนะปีศาจตนอื่นได้” ฟาหยางสะบัดมือ เรียกภาพในวันวานของเด็กน้อยล้อมวงขับร้องบทเพลง น้องจิ้งจอกอีกตนฉีกยิ้มแยกเขี้ยวทำหน้าตาน่ากลัว “ปีศา จมรณางั้นหรือ... ข้าว่าเจ้าคงหมายถึงหัวหน้าเผ่ายมทูต?”

เขาทำเช่นนี้เพื่อสูบกินเลือดและปราณมากว่า 1 หมื่นปี จนตอนนี้เขาเองก็เลื่อนขั้นกลายเป็นปีศาจระดับ 16(เทียบเท่าระดับ 7 เจินเสินขั้นปลาย)แล้ว ในขณะที่ร่างนางปีศาจจิ้งจอก 9 หางถูกแช่แข็งด้วยไฟเย็นไว้ "น่าจะพอแล้ว เวลาจะไม่มีแล้ว ดาวดวงนี้ใกล้พินาศแล้ว"

"เจ้าใช้วิชามารอันใด เจ้าใช้มนต์ดำบทไหนมาปั่นหัวคนของข้าให้กลายเป็นกบฏเช่นนี้ ข้าเลี้ยงดูพวกมันมาเป็นสิบปี ให้ข้าวให้น้ำ พวกมันไม่เคยคิดคดทรยศ ทว่าเพียงแค่เจ้าปรากฏตัว เจ้ากลับใช้คาถาอาคมหลอกลวงพวกมันให้แปรพักตร์ เจ้ามันเป็นตัวกาลกิณีที่สมควรถูกเผาทั้งเป็นกลางลานกว้างแห

จิ้งจอกหูลู่ลง เขาน้อยเนื้อต่ำใจยิ่งนัก หากเขาเป็นสัตว์เทพก็จะมีวาสนาที่จะเหินหาวเป็นสัตว์เทวะได้ เมื่อเป็นสัตว์เทวะย่อมเป็นกำลังสำคัญให้เจ้านาย หรือบางทีด้วยพลังระดับเทพสวรรค์พวกเขาทั้งสองอาจจะกบดานอยู่บนยอดเขาหนันซานไปตลอดกาลได้แบบม่านหนิงอันและเหลยเทียนอวิ๋น

ย้อนไปเมื่ออดีตก่อนตอนนางยังเป็นองค์หญิงสิบเอ็ดแห่งเผ่าปีศาจ นางมีสหายเซียนที่สนิทสนมที่ชอบร่วมดื่มสุราด้วยกันอยู่หนึ่งคน วันหนึ่งด้วยความเมานางจึงเผลอพูดหยอกเซียนผู้นั้นเล่น ๆ ว่าอยากเห็นต้นไม้พันปีบนโลกมนุษย์สักครั้ง เจ้าเซียนโง่นั่นไม่รอช้าเดินทางไปที่โล กมนุษย์เพื่อถอนต้นไม้พันปีมาส่งให้ถึงที่ แต่เพราะเหตุการณ์นั้นเขาก็กลับถูกบิดาที่เป็นเทพลงโทษให้เอาต้นไม้เซียนมาปลูกแทนและต้องอยู่เฝ้าต้นไม้นั้นถึงพันปีเต็ม! เมื่อนึกถึงใบหน้าเซียนหนุ่มผู้นั้น อันหรานก็แทบจะถอนหายใจออกมาอย่างอ่อนใจ

เพราะพลังจากเลือดบริสุทธิ์ บัดนี้หลี่เย่กลายร่างเป็นปีศาจพญางูชั้นสูง เหล่าปีศาจตนอื่นต่างหลบหลีกมิกล้ามายุ่งเกี่ยวกับเขา เขาหลบลี้หนีหายเข้าไปซ่อนเร้นกายในหุบเขา ไห่ฝู่เองก็ไม่กล้าตามไปเพราะรู้ดีว่ายามนี้หลี่เย่ไม่ใช่คู่ต่อสู้ของตนอีกต่อไป 1400 ปีต่อมา "นายท่านขอ รับ ใกล้เทศกาลบูชาขอฝนของชาวบ้านเมืองหางโจวแล้วขอรับ"

รัชทายาทปีศาจย้ำทวนประโยคดังกล่าวเพื่อความแน่ใจ “ถูกต้อง! ยิ่งได้ดูดญาณตบะของปีศาจที่มีตบะหลายพันปีจนถึงหลายหมื่นปีแล้วไซร้ ก็จะยิ่งทำให้ญาณตบะแก่กล้ามีพลังอำนาจมากยิ่งขึ้น และจะบรรลุเป็นจอมมารได้ทันทีหากสามารถสูบชีพผู้ที่เกิดในเวลาตกฟากของดาวปีศาจ เพร าะนั่นหมายถึงร่างนั้นคืออาหารทิพย์ จะทำให้ได้รับญาณตบะแก่กล้าเพิ่มอีกหลายแสนปีเลยทีเดียว”นางปีศาจงูอธิบายให้บุตรของตนฟังอย่างละเอียด