พลอยแก้ว Novels & Stories

หญิงสาวได้รับเชิญจากขวัญแก้ว และพ่อเลี้ยงพงษ์ภมร ให้ขึ้นมาร่วมงานประเพณีปอยส่างลอง หรือพิธีบวชลูกแก้วของชาว ไทใหญ่ด้วยกัน ซึ่งครั้งนี้พฤกษ์บุตรชายของทั้งสอง และป๋องหลานชายของกู๋ซ่ง จะบวชเป็นสามเณรพร้อมกันด้วย “คุณบัว ทางนี้ค่ะ มาช่วยกันแต่งตัว ให้ตาพฤกษ์ กับป๋องกัน” ขวัญแก้วร้องเรียกเธอให้ก้าวเข้ามาภายในห้องโถง ซึ่งเวลานี้ฝ่ายนั้นตั้งครรภ์ลูกคนที่สองของเจ้าพงษภมรได้สามเดือนแล้ว ในขณะที่เธอ…

แม่ค้าสาวฉีกยิ้ม ลักยิ้มที่แก้มกับเขี้ยวน้อยๆ ยิ่งทำให้คนยิ้มน่าเอ็นดู คนถามมองพลอยหลากสีเม็ดเล็กเม็ดใหญ่ส่องประกายแวววาวตรงหน้าก็นิ่งอึ้งไป เพราะสินค้าที่อลิชาขายคือเพชรพลอย ราคาตั้งแต่หลักพันไปจนถึงหลักแสน ขึ้นอยู่กับขนาดและคุณภาพของอัญมณี “ไพลินสีฟ้าอ่อ นไฟสวยระยิบระยับเม็ดนี้ราคาหกพันเท่านั้นเองค่ะ ส่วนบุษราคัมเม็ดเล็กราคาสามพัน ซื้อไปเป็นพลอยร่วงไว้ชมหรือสั่งทำแหวนก็สวยมากเลยค่ะ”

กล้วยตากตาโตเท่าไข่ห่าน รีบจับปิ่นหยกมาส่องดู “เฮ้ย! นี่มันหยกแท้เนื้อแก้วชัดๆ เลยนี่หว่าแก! ขายได้ราคาแน่ แต่แกเอาขององค์รัชทายาทมาขายแบบนี้ เค้าไม่ส่งทหารมาตามล่าข้อหาลักทรัพย์ราชสำนักรึไง?”

สวบบๆๆๆๆ พิสุทธิ์เร่งจังหวะเด้าจนหน้าท้องของทั้งคู่กระแทกกันปั่บๆ ดุ้นควยตอกรูรักที่เปียกแฉะจนน้ำกามสีขาวขุ่นผสมน้ำเมือกไหลทะลักนองออกมา ปั่บๆๆๆ

โตมรถามเธอด้วยความแปลกใจ “เปล่าคะ!!ดื่มซิคะ”เธอมองไปแก้วที่วางบนโต๊ะ “น้ำแข็งละลายหมดแล้ว..ขอรบกวนพี่แพรวพราวเติมให้หน่อยได้ไหมครับ”

สาวคนหนึ่งกระแทกไหล่เพื่อนไม่ยั้งด้วยความตื่นเต้น พลางพยักพเยิดให้หันไปดูเป้าหมายที่ใส่ชุดพละ นั่งเอนพนักพิงเก้าอี้ในห้องเรียน “ชื่อแก้ว แต่ใครๆ เรียกไอ้แก้ว” “อ้าว เป็นผู้หญิงเหรอ” “เอ้า อีนี่ ผู้หญิงแน่นอน ไม่งั้นจะมาเข้าเรียนโรงเรียนหญิงล้วนได้ไง คนในตลาดบอกว่าไอ้แ ก้วกับพ่อเพิ่งย้ายมาอยู่ชุมชนหวงหลี พ่อทำงานในอู่ซ่อมรถ ส่วนไอ้แก้วทำงานในร้านสะดวกซื้อ แต่ท่าทางครอบครัวนี้แปลกๆ หลบๆ ซ่อนๆ ไม่รู้ว่าหนีหนี้มารึเปล่าเถอะ”

เจียงชั่นทำตามอย่างว่าง่าย ก่อนจะรู้สึกได้ว่าเขากำลังพลิกมือเล็กของเธอขึ้นมา พร้อมกับมีวัตถุบางอย่างวางลงในมือเธอ เมื่อลืมตาก็เห็นสร้อยคอเส้นหนึ่งวางอยู่บนมือ พลอยแซฟไฟร์จากแคว้นแคชเมียร์ที่สลักเป็นรูปดวงดาวและดวงจันทร์ร้อยอยู่บนสายโซ่ทองคำขาวเส้นเล็ก

ฮิ้วววว~ “คุณตะวันคะ เจ้าบ่าวมาแล้วค่ะคุณตะวัน” กระปุกสาวใช้พูดขึ้นด้วยความตื่นเต้นเมื่อขบวนขันหมากของเจ้าบ่าวใกล้เข้ามาแล้ว ทานตะวันรีบลุกขึ้นยืนแล้วเดินไปส่องที่หน้าต่างด้วยความตื่นเต้นเช่นเดียวกัน วันนี้ทานตะวันเจ้าสาวสุดสวยอยู่ในชุดไทยสิวาลัยสีงาช้างที่มาในโทนสีเดียวกันก ับชุดเจ้าบ่าว ซึ่งเย็บจากผ้าไหมยกดอกลำพูนที่สั่งทอเป็นพิเศษ ลักษณะทอยกไหมสลับดิ้นเหลือบเงินอ่อนเต็มผืนขึ้นลายยกดอกเล็กลวดลายวิจิตรมีมิติหรูหราและประณีตงดงามไร้ที่ติ แม้ตอนนี้เธอจะตั้งท้องเกือบจะสามเดือนได้แล้ว แต่เธอก็สวยหุ่นดีเหมือนคนที่ไม่ได้ท้องเลยสักนิด

ผายมือไปยังแก้วแรกที่เป็นสีน้ำตาลอ่อนๆ “ส่วนแก้วนี้มีชื่อว่ากำลังเสือโคร่ง กำลังช้างสาร และโด่ไม่รู้ล้มครับ”

อะไรนะครับเจ้าพ่อ มณีแก้วเก้า! “มันคือสร้อยทองคำขาว ร้อยด้วยทับทิมสีเลือดนกพิราบ เป็นสมบัติของเจ้าแก้วเก้าเนาวรัตน์ขัติยนารีศรีเวียงเชียงรุ้ง ตกทอดแก่สตรีที่เป็นชายาของเจ้าเชียงรุ้งและทายาทผู้สืบสายเลือดโดยตรงเท่านั้น” “เจ้าพ่อ! อย่าบอกนะครับว่า ที่ทำร้ายทอมมัสก็เพื่อต้องการสร้อย เส้นนั้น”