พลิกโฉมงามภรรยาอ้วนรวยวิชาของท่านโสวฝู่ Novels & Stories

ับผักต้มจึงทำให้นางสองแม่ลูกตอนนี้ผอมแห้งเหมือนคนขาดสารอาหาร ไม่สวยงามอวบอิ่มเหมือนแต่ก่อ นผิวหนังหยาบกร้านจากการทำงานหนักมาหลายปี นางในตอนนี้ไม่สวยงามน่ามองเท่าใดนัก แต่ถึงจะเปลี่ยนไปมากเพียงใดนางก็ยังคงหลงเหลือเค้าความงามเมื่อตอนยังสาวอยู่ เซวี่ยฟังเฟยได้แต่ไว้อาล ัยให้กับความขี้ขลาดของตน

ซูฉีพยักหน้าเบาๆ ด้วยความหวังที่ริบหรี่ “ใช่ค่ะ... ซูฉีเรียนจบสูง ซูฉีดูแลคุณได้ดีกว่า...” “ฟังชัดๆ นะครับคุณซูฉี” หลิวเหว่ยเว้นจังหวะ “สำหรับผม... เยว่ชิง ภรรยาของผม เธอเก่งกว่าคุณ ร้อยเท่า พันเท่า ความฉลาดของเธอเป็นของจริงที่ไม่ต้องปรุงแต่ง และเสน่ห์ของเธอคือ ความจริงใจที่คนอย่างคุณไม่มีวันจะเลียนแบบได้ ต่อให้คุณจะพยายามแต่งชุดสวยหรือปั้นหน้าอ่อนโยนแค่ไหน คุณก็เป็นได้แค่ ‘เงา’ ที่มืดมนเมื่อเทียบกับ ‘แสงสว่าง’ อย่างเธอ”

หากพินิจให้ดีจะรับรู้ได้ว่านางอวบอิ่มขึ้น งดงามมากยิ่งขึ้น คล้ายผลัดเปลี่ยนจากสาวน้อยแสนซนในวันวาน กลายเป็นหญิงสาวที่เติบใหญ่เป็นจอมนางสะคราญเต็มวัยภายในไม่กี่ราตรี บุปผาแรกแย้มกลายเป็นบุปผาบานสะพรั่งเพราะสามีโดยแท้ หลายครั้งที่จ้าวหนิงหลงนึกอยากให้สตรี ผู้นี้แต่งกายเป็นบุรุษเหมือนเมื่อก่อน

นางยัดหนังสือปกขาวไร้ตัวอักษรใส่มือให้หลินโม่ ก่อนจะยื่นหน้าเข้าไปกระซิบกระซาบด้วยรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ ตามประสาหญิงสาวที่ผ่านน้ำร้อนมาก่อน “คุณหนูเจ้าคะ... โบราณว่าไว้ ภรรยาที่ดีต้องทำให้สามีโหยหาในยามค่ำคืน และขาดไม่ได้ในเวลากลางวัน ท่านเขยสามผู้นั้นวางตัวเป็นเซียนบ ริสุทธิ์ดุจผ้าขาว บางทีเรื่องในมุ้งเขาอาจจะไม่เดียงสาเลยสักนิด หากคุณหนูไม่ศึกษาเคล็ดลับมัดใจสามีไว้บ้าง มีหรือจะสยบกระบี่เหล็กกล้าให้กลายเป็นขี้ผึ้งลนไฟได้... งานนี้คุณหนูต้องเป็นฝ่ายรุกนะเจ้าคะ”

รียบง่ายก็ไม่สามารถซ่อนรูปลักษณ์อันน่าทึ่งของนางได้เลย ฉินเหยี่ยนเย่ว์รู้สึกประหลาดใจมาก นางแทบจะจินตนาการได้เลยว่าหลังจากที่แม่นางฉยงฮวาเปลี่ยนอาภรณ์แล้วจะมีรูปร่างผอมเพรียวเช่นไร หนึ่งก้าวสามไหวเอน ไม่แปลกใจเลยที่คุณชายสกุลร่ำรวยต่างทุ่มเงินจำนวนมากเพียงเพื่อพบห น้านาง

แต่รูปหน้าเรียวเล็กเหมือนเม็ดแตงนั้นกลับซีดเซียว เส้นผมดูแห้งกรอบราวกับเป็นโรคขาดสารอาหาร นี่คือภรรยาของเจ้าของร่างเดิม หลี่ซื่อหาน เป็นสาวงามอันดับหนึ่งในเมืองฝู เป็นคนที่เจ้าของร่างเดิมไม่อาจเอื้อมแต่งงานได้ด้วยซ้ำ

ภายในงานเลี้ยงจวนเสนาบดีต้วน เสวียนเฟยหลงแทบจะสิงกายภรรยาอยู่แล้ว ความงามอันโดดเด่นที่เคยมี บัดนี้มันเพิ่มเติมเพราะการตั้งครรภ์ ทำให้ภรรยาของเขาชวนมองกว่าที่เคยขึ้นอีกหลายเท่านัก “อย่าได้ยั่วยวนบุรุษอื่นต่อหน้าสามีเช่นนี้นะ หลิวเพ่ยเพ่ย” “เช่นนั้นท่านแม่ทัพ ก็หันไปทางอื่นสิเจ้าค่ะ จะได้มิเห็น อีกอย่างข้าแค่ส่งยิ้มตามมารยาท มิได้ทำอย่างที่ท่านกล่าวหาสักนิด”

เข้ามา ไม่ใช่ชุดที่มีสีสันและแบบที่ฉูดฉาดแบบที่ฝูอิงชอบใส่ แต่ภรรยาเขาก็ทำเหมือนกับจวนตระกูลรั่วฐานะไม่ดีไปได้ จะซื้อจะหาอะไรแต่ละอย่างก็คิดแล้วคิดอีกจนเขาอดคิดไม่ได้ว่า แม้ภรรยาของเขาจะทำบัญชีเพียงแค่บางส่วน นางไม่เห็นยอดของและทรัพย์สินที่ตระกูลรั่วมีหรือเปล่า แต่ท่านแม่ก็บอกว่าให้ฝูหรงทำทั้งหมด หญิงสาวแค่เป็นคนประหยัดอย่างนั้นเอง

โจวซิ่วหลันเองก็ส่งยิ้มหวานให้เด็กหญิง พร้อมกับตักไข่อีกใบให้น้องสาวของสามี เฉินห่าวซวนหัวเราะขำแม่สาวน้อยคนงามที่ปากบอกว่าอยากจะสวยและหุ่นดีแบบพี่สะใภ้ แต่กลับเอาแต่กินจนตอนนี้อ้วนกลมจนแทบจะกลิ้งได้อยู่แล้ว "พี่ใหญ่ ผมอยากรู้ว่าพี่หลงรักพี่สะใภ้ตอนไหนหรือครับ"

หมิงหลันงดงามที่สุด นางสวยงามยิ่งกว่าหมู่มวลบุปผาที่นางปลูกเอาไว้เสียอีก แต่หลี่เจ่อเชี่ยนไม่เคยรู้มาก่อนว่าภรรยาของเขาจะงดงามได้มากเท่านี้ ริมฝีปากของนางแปรเปลี่ยนเป็นสีชมพูระเรื่อและดวงตาคู่นั้นกำลังทำท่าเหมือนจะร้องไห้ออกมา เรือนผมนุ่มสลวยกระจัดกระจายยุ่งเหยิงบนหมอ นใบใหญ่ แต่หมิงหลันที่เป็นเช่นนี้กลับเย้ายวนจนสติของเขาแทบจะขาดสะบั้นลง “อา..ภรรยาไม่ยักรู้ว่าเจ้าสามารถงดงามได้ถึงเพียงนี้ จะทำให้สามีหลงใหลเจ้าจนโงหัวไม่ขึ้นเลยหรืออย่างไร”