พี่ชายข้างบ้าน Mga Nobela at Kwento

ฉันตอบสั้น ๆ แล้วขยับขาไปใกล้ ๆ พี่ชายเพื่อให้เขาทาได้สะดวก ฉันอยู่ที่บ้านกับพ่อแม่และพี่ชาย ครอบครัวฉันไม่ได้ร่ำรวยมากแค่พอมีพอกิน มีโรงงานผลิตผลไม้กระป๋องไม่ใหญ่มากขนาดกลาง ๆ ซึ่งพี่ชายฉันเป็นคนบริหารต่อจากพ่อ ส่วนฉันนะเหรอพอเรียนจบก็ไม่ได้ทำอะไร แต่มีบ้างบ างครั้งที่เข้าไปช่วยงานพี่จ้านในโรงงาน "ตกลงแกจะว่างงานแบบนี้ไปตลอด?"พี่จ้านพูดขึ้นขณะที่ยังทายาให้

วันที่ฉันถูกรับกลับบ้าน พ่อกับแม่อยู่ที่บ้านเป็นเพื่อนน้องหลินเสวี่ยซึ่งกำลังร้องไห้ มีแค่พี่ชายเท่านั้นที่เดินจับมือพาฉันกลับมาที่บ้าน และบอกฉันว่าไม่ต้องกลัว ความอบอุ่นเดียวที่ฉันได้รับในครอบครัวมาจากพี่ชาย พี่ชายที่อยู่ปลายสายชะงักไปครู่หนึ่ง

นิรินหน้าแดง แล้วรีบก้มหน้าหั่นมะเขือขื่นต่อ เสียงหัวเราะน้องชายเธอดังจากใต้ถุนตามมาอีกคน บรรยากาศครัวบ้าน ๆ กลางสวน มีไก่เดินกุ๊ก ๆ อยู่ข้างแปลงผัก มีตะหลิวเก่า ๆ วางข้างกระทะเหล็ก แต่ในใจของพี่บอย...ทุกอย่างดูใหม่หมดเขาไม่เคยอยู่บ้านแบบนี้ ไม่มีแม่ให้เรียกช่วย ไม่ม ีคนให้กวน ไม่มีคนหั่นตะไคร้ข้าง ๆ

เมื่อพ่อแม่ต้องไปงานแต่งลูกสาวเพื่อนที่ต่างจังหวัดเป็นเวลาสองวัน พี่ชายตัวดีของเธอเลยชวนเพื่อนที่วิทยาลัยมาก๊งเหล้าที่บ้านอย่างสนุกสุขสันต์ บ้านชั้นเดียวหลังสุดซอย ติดกับคลองขนาดใหญ่ แคร่ไม้ใต้ต้นไผ่ริมน้ำ กลายเป็นที่สังสรรค์สุดชิล

หยาบคายแม้กระทั่งกับพี่ชายตัวเอง “ไปบ้านข้าวค่ะเฮียไมค์ ไปด้วยกันไหมคะ” ฉันถามขึ้นทันทีเพราะเฮียไมค์เองก็เป็นพี่ชายของเถื่อน “เดี๋ยวเฮียดูก่อนนะช่วงนี้อยู่ในช่วงง้อเมีย” เฮียไมค์กลับมาทันที

เสียงของพอลลี่ชมความหล่อเหลาของน้องชายข้างบ้านของฉัน ทำให้ฉันอดหวงไม่ได้ ณภพยังเด็กอยู่เลยยายพวกนี้นิสัยไม่ดี “แก น้องชายมันหล่อมาก” เสียงพอลลี่กระซิบข้างหูใบเฟิร์น แต่ฉันยืนอยู่ไม่ไกลก็ได้ยิน

นอกจากจะเป็นรุ่นพี่แล้วเขายังเป็นพี่ชายข้างบ้านของเธออีกด้วย “บ้านพี่อยู่แถวนี้” “ลืมคิดไปเลย” อัญญาฝืนยิ้มให้เขาเธอยืนรอพ่อค้าขายโรตี รู้สึกเครียดจนทานอะไรไม่ได้เพราะไม่รู้จะจัดการปัญหาชีวิตยังไง

คนตัวเล็กตอบพี่ชายข้างบ้านที่ห่างหายกันไปนานหลายปีเสียงอ่อย “เพื่อนสนิทเราสารภาพหมดแล้ว … กลับบ้านไปในตอนที่พี่ยังพูดดีซะลูกพีช”

ในบ้านนี้ถ้าพี่ชาไม่ยอมรับความสัมพันธ์ของเขากับน้ำแม่นิดเดียวเขาก็เลิกหวังได้เลย หลังจากกินข้าวและส่งน้องเนยขึ้นนอนเรียบร้อย สามพี่น้องก็นั่งคุยกันแบบเป็นการเป็นงาน " พี่ใหญ่รู้ใช่ไหมว่าคนข้างบ้านเป็นใคร "

พี่ปีสี่คนเดิมถามพี่นายด้วยความสงสัย "ก็รู้จัก เด็กข้างบ้านกูเอง" "ฮืออ พี่นายขา พี่นายต้องจัดการให้นิ่มนะคะ สองคนนี้มันหาว่านิ่มแกล้งเดินชนแล้วผู้ชายคนนั้นก็มาว่านิ่มตอแหลด้วยค่ะ" ยัยนั่นชี้มาที่เธอกับคนข้างๆ ซึ่งไม่ต้องเดาก็รู้ว่าพี่เจ้านายจะเชื่อหรือไม่เชื่อ