พี่ชายข้างบ้าน Novels & Stories

เรื่อง You’re my neighbor รักลับ ๆ กับพี่ชายข้างบ้าน ตอนที่ 1 นักเขียนผู้พ่ายแพ้ให้กับนิยายอีโรติก

MANU PART บ้านของเวกัส ผมอมยิ้มตั้งแต่เดินออกจากบ้าน จนกระทั่งเดินมาถึงบ้านอีกหลัง ผมมองกลับไปที่บ้านของตัวเองเพียงนิด เห็นแม็กซ์เวลล์พี่ชายที่อายุห่างกันไม่กี่ปีมองมาที่ผมโดยที่หัวคิ้วคมเข้มผูกเข้ากันจนสังเกตได้ ผมโบกไม้โบกมือกลับไปพร้อมกับการหลุดเสียงหัวเราะออกมา แม้ผมจะไปใช้ชีว ิตที่เมืองนอกตั้งหลายปี แต่ผมไม่เคยที่จะละเลยคนที่บ้าน ผมรับรู้ในทุกๆ วันว่ามารดาอันเป็นที่รักสบายดีหรือไม่ หลานสาวคนสวยวัยห้าขวบเป็นอย่างไร แล้วพี่ชายคนเดียววางกรอบชีวิตของตัวเองไว้ในรูปแบบไหน ไม่มีอะไรหลุดรอดสายตาของผมไปได้เลย

#บ้านหลังใหญ่ ฉันกับพี่เนยนั่งมองลูกๆ กำลังวิ่งเล่นด้วยกันที่สนามหญ้ากว้างใหญ่ในบ้านของพ่อกับแม่คุณเวคิน วันนี้เป็นวันรวมตัวครอบครัวของเรา ที่บ้านก็เลยคึกคักเป็นพิเศษ ส่วนหนุ่มๆ ก็ไปช่วยกันยืนเตรียมของกิน ปิ้งย่างให้เด็กๆ ฉันพี่เนยและพี่สาวของคุณเวคินก็เลยไม่ต้องท ำอะไร นอกจากนั่งดูเฉยๆ

เหม่ยลี่จดจำได้เพราะเมิ่งเหยาเพื่อนของเธอชอบเล่าให้เธอฟังเรื่องพี่ชายข้างบ้านอยู่บ่อยครั้ง “ใช่แล้วล่ะ” “แบบนี้เธอกับพี่ชายข้างบ้านนั่นก็.. ไปถึงไหนกันแล้วล่ะ” เหม่ยลี่เอ่ยถาม พร้อมเย้าแหย่เพื่อนทันที

เย่ตงเหมยพูดไปพลางสูดน้ำมูกไปพลาง เหมือนกำลังจะร้องไห้ "แต่จะบอกว่าแม่ไม่ห่วงเลยก็เป็นไปไม่ได้หรอกนะ จะวางใจได้ยังไงล่ะ แต่อย่างน้อยก็รู้ว่าแกมีคนอยู่ข้างๆ ถ้าวันหนึ่งแม่ไม่อยู่แล้วจะได้มีคนดูแลแกต่อ แม่จะได้ตายตาหลับ ตาจิ่งน่ะตัวคนเดียว ไม่มีปัญหาแม่ผัวลูกสะใภ้ ให้แกกวนใจ แต่มันก็มีข้อเสียตรงที่ไม่มีแม่ย่าคอยช่วยเหลือเนี่ยแหละ"

ชายหนุ่มร่างสูงยืนเปิดผ้าม่านมองไปที่บ้านฝั่งข้างๆ ที่เขาเพิ่งเจอผีมา “ไรอันโว้ย ช่วยเรียกให้เต็มด้วย ผีบ้าบออะไรมาหลอกนายวะ” เสียงปลายสายพูดอย่างไม่สบอารมณ์เมื่อเพื่อนของตัวเองเรียกชื่อย่อของเขา เพราะคำว่าไรมันฟังดูแปลกๆ คล้ายๆ จัญไรนั่นเอง

ผมเอ่ยชม ทำเอาเธออายม้วนไปอีก พอได้มาคบกัน ได้ใช้เวลาอยู่ด้วยกัน ผมถึงรู้ว่าน้องดาน่ารัก บางครั้งก็ห้าวไม่แพ้ผู้ชายสักเท่าไหร่ เข้ากันเป็นปี่เป็นขลุ่ยกับน้องสาวผมยังกับอะไรดี สมแล้วที่เป็นเพื่อนสนิทกัน “เอาเป็นว่า บ่ายๆ พี่ไปรับนะครับ เราไปกินข้าวบ้านเปรมกัน เพราะมันออกไปไหนไม่ สะดวก พอดีเมียมันท้องแก่ใกล้คลอดแล้วน่ะ”

'Happy birthday to you 'พี่กันที่ถือเค้กเข้ามาในบ้านให้กับฉันโดยมีเพื่อนๆที่มาร่วมด้วยพร้อมกับอาศรที่ยืนอยู่ข้างๆด้วยรอยยิ้ม "อธิฐานสิคะ"

พี่เลย์เอ่ย “มีสิคะ ก็พี่สองคนไง” ย้อนไปตอนเด็กฉันน่าจะเจ็ดแปดขวบค่ะจำแทบไม่ได้ว่าตอนนั้นมีอะไรเกิดขึ้นกับตัวเองบ้าง แม้กระทั่งพี่ชายข้างบ้านที่ชอบแอบมาเล่นกับฉันอยู่บ่อย ๆ ฉันยังลืมเลย ทั้งที่มันเป็นความทรงจำเดียวที่ฉันไม่ควรลืมด้วยซ้ำ

ก็เจ้าแม่นิยายรัก แต่กลับถูกนักอ่านสาป บอกว่า บทรักเร่าร้อนน่ะ ทามไมมันเหมือนกันทุกเรื่อง อ่านแล้วเซ็งไม่ได้อารมณ์ ก็จาให้ได้อารมณ์ยางไงละ ในเมื่อตั้งแต่เกิดมายางไม่เคยมีความรักกับใครเลย”