พี่ชายข้างบ้าน Mga Nobela at Kwento

วิชิตพูดขึ้น เขารีบจูงมือคนรักของเขา ออกทางข้างบ้าน นี่มันบ้านพี่เขย แต่บ้านข้างๆ กันนี้ก็บ้านเขาเอง ส่วนอชิลูกชายสุดที่รักนั้นมีพี่เลี้ยงคอยดูอยู่แล้ว พ่อกับแม่หายไปสักชั่วโมงสองชั่วโมงไม่น่ามีปัญหาอะไร

ดวงตาคู่คมหลุบตามองมือบางเล็กน้อย ก่อนจะเลื่อนมือตนไปจับประสานอย่างแนบเนียน มันเป็นสิ่งที่เขาอยากทำมาตั้งแต่ในอดีตแล้ว แต่ถูกปิดกั้นด้วยคำว่า ‘น้องชายข้างบ้าน’ น้องชายข้างบ้านกับผีน่ะสิ เขาไม่เคยคิดว่าเธอเป็นพี่สาวเลย นับตั้งแต่วันที่บังเอิญเพราะหนีออกมาเล่นนอกบ้านครั้งแรก ตอนนั้นเขาน่าจะมีอายุเก้าขวบ แต่ย้อนกลับไปแล้วก็สมเพชตนเอง ดันไปร้องไห้ขี้มูกโป่งต่อหน้าเธอเสียได้

ระหว่างทางเดินไปซูเปอร์มาร์เก็ตกับร้านยา ต้องผ่านแผงของทอดของเจวนพอดี เสิ่นชิงไม่รู้จักเจวน แต่ไอ้แปดน่ะเคยเห็นมู่หรงจิ่งอุ้มเสิ่นชิงเข้าบ้านที่หน้าหมู่บ้าน แถมเมื่อกลางวันเพิ่งจะเห็นรูปเธอในมือถือมู่หรงจิ่งมาหยกๆ เลยจำได้ทันที "อ้าว พี่สะใภ้! เมียพี่จิ่งนี่นา!"

ชายหนุ่มร่างสูงยืนเปิดผ้าม่านมองไปที่บ้านฝั่งข้างๆ ที่เขาเพิ่งเจอผีมา “ไรอันโว้ย ช่วยเรียกให้เต็มด้วย ผีบ้าบออะไรมาหลอกนายวะ” เสียงปลายสายพูดอย่างไม่สบอารมณ์เมื่อเพื่อนของตัวเองเรียกชื่อย่อของเขา เพราะคำว่าไรมันฟังดูแปลกๆ คล้ายๆ จัญไรนั่นเอง

ผมเอ่ยชม ทำเอาเธออายม้วนไปอีก พอได้มาคบกัน ได้ใช้เวลาอยู่ด้วยกัน ผมถึงรู้ว่าน้องดาน่ารัก บางครั้งก็ห้าวไม่แพ้ผู้ชายสักเท่าไหร่ เข้ากันเป็นปี่เป็นขลุ่ยกับน้องสาวผมยังกับอะไรดี สมแล้วที่เป็นเพื่อนสนิทกัน “เอาเป็นว่า บ่ายๆ พี่ไปรับนะครับ เราไปกินข้าวบ้านเปรมกัน เพราะมันออกไปไหนไม่ สะดวก พอดีเมียมันท้องแก่ใกล้คลอดแล้วน่ะ”

“ที่บ้านครับ” “เดี๋ยวนะคะ เจอกันที่บ้าน แล้วทำไมยาไม่เคยเจอพี่วินเลย” “พี่มาทีไร ยาก็ไม่อยู่ทุกทีเลยครับ” “เหรอคะ ไม่อย่างนั้นเราก็คงได้เจอกันแล้วใช่ไหมคะ”

เธอบ่นเพราะตั้งแต่เช้าพี่ชายก็ยุ่งแต่กับงานตลอด “แล้วจะกลับยังไงรออีกนิดได้ไหมเดี๋ยวพี่ไปส่ง” “ไม่เป็นไรพี่ต้นเดี๋ยวชาเรียกรถไปเอง” ระหว่างที่กำลังคุยกันอยู่เสียงออดหน้าบ้านก็ดังขึ้นพอดี “พี่ต้นนัดใครมาที่บ้านหรือเปล่า”

พี่เลย์เอ่ย “มีสิคะ ก็พี่สองคนไง” ย้อนไปตอนเด็กฉันน่าจะเจ็ดแปดขวบค่ะจำแทบไม่ได้ว่าตอนนั้นมีอะไรเกิดขึ้นกับตัวเองบ้าง แม้กระทั่งพี่ชายข้างบ้านที่ชอบแอบมาเล่นกับฉันอยู่บ่อย ๆ ฉันยังลืมเลย ทั้งที่มันเป็นความทรงจำเดียวที่ฉันไม่ควรลืมด้วยซ้ำ

เรื่อง You’re my neighbor รักลับ ๆ กับพี่ชายข้างบ้าน ตอนที่ 1 นักเขียนผู้พ่ายแพ้ให้กับนิยายอีโรติก

ดาราจึงหันไปคว้าตัวลูกชายวัยสามขวบเข้ามาไว้ในอ้อมกอดและนอนต่อ อมรก้มลงจูบหน้าผากเมียหอมแก้มลูกเสร็จก็เดินออกไปดูเจ้าเพื่อนตัวดีที่มาโวยวายที่หน้าบ้านของเขา บ้านพักของมันเขาก็จัดไว้ให้ต่างหากแล้ว บ้านหลังนั้นอมรซื้อไว้เพื่อเอาไว้สำหรับรับแขก และเอาไว้ให้ญาติพี่น้องรวมทั้ งเพื่อนฝูงพักโดยเฉพาะ ห่างกันไม่กี่หลังคาเรือน อยู่ในหมู่บ้านจัดสรรโครงการหรูที่สุดในตัวจังหวัดอุดรธานี "อะไรวะ?" พูดพร้อมกับเปิดประตูรั้วเพื่อให้เจ้าเพื่อนตัวดีเข้ามาในบ้าน "ข้าโดนเด็กในร้านเอ็งตบ" เข้มเมื่อเข้ามาในบ้านได้แล้วก็ไม่รอช้าเปิดประเด็นทันที