พี่ชายข้างบ้าน นิยาย & เรื่องราว

“เอ๊ะ! ปล่อยสิ ปล่อยนะ บัวช่วยฉันด้วย ฉันไม่อยากไปกับเขา ปล่อยสิ โอ๊ย!! มือเหนียวจังวะ” “ขนม...” ใบบัวก็ไม่รู้จะช่วยเพื่อนยังไง นั่นพี่ชายเพื่อนเลยนะ และยังเป็นมากกว่าพี่อีก

เสียงพึมพำข้างตัวดังขึ้นอีกครั้ง ฉันเหลือบมอง พี่ภูมินั่งนิ่งเหมือนเดิม แต่กรามขบแน่นจนเห็นเส้นเอ็นข้างคอ ดวงตาคมจับจ้องน้ำอุ่นไม่วาง เหมือนพร้อมมีเรื่องได้ทุกเมื่อ น้ำอุ่นชะงักไปนิด ก่อนหันมาถาม "เอ่อ...คนข้าง ๆ เป็นใครเหรอครับ" "อ๋อ..." ฉันยักไหล่สบาย ๆ "พี่ชายข้างบ้านน่ะค่ ะ ชอบบ่นไปเรื่อย ไม่ต้องสนใจ"

ส่วนบ้านนั้นเป็นบ้านเดี่ยว ถือว่าเป็นบ้านใหญ่พอสมควรแต่กัวเหม่ยอิงต้องรอดูข้างในก่อนว่าจะเป็นยังไง แต่บริเวณรอบบ้านจากที่มองดูในกำแพงแล้วน่าอยู่มาก และเสียงบ้านรอบข้างเกือบสิบหลังที่อยู่ในหมู่บ้านเดียวกันมันก็เงียบ น่าจะไม่อยู่ไม่ก็เงียบเป็นปกติ “นายนัดเวลาไหน” “ช่วงเวลานี้แห ละครับ พี่เขาอาจจะช้าหน่อย เพราะเห็นว่าช่วงนี้โรงงานของครอบครัวมีปัญหา” น้องชายสามตอบ “อืม”

ฉันนึกถึงคำพูดน้องน้าแป้งเมื่อตอนกินข้าววันก่อนขึ้นมาเลยอดที่จะถามเขาไม่ได้ เพราะดูเหมือนน้าแป้งอยากจะให้เขาคบหากับลูกสาวของเพื่อนพ่อตัวเอง พี่ธันถอนหายใจเบา ๆ ก่อนจะตอบ "ไม่ใช่แฟน" ลูกชายบ้านนี้เขาจะฮอตกันไปไหน "อ๋อ เหรอ" "ทำไม ? หึง ? " "บ้าเหรอ ! จะหึงทำไม"

พี่ชายผมตะคอกผมกับไอ้หน้าอ่อน “เฮีย!!!นี่เฮียจะเข้าข้างไอ้หน้าอ่อนนี่นะเหรอ!?” ผมมองหน้าพี่ชายตัวเองอย่างคนพาลไปทั่ว

เธอเอ่ยทักพี่ชาย "อืม เพิ่งถึงบ้านหรอไง" สิบทิศเอ่ยถามน้อง "ถึงตั้งนานแล้วจร้า พ่อคุณ ถามมากกว่าพ่ออีก" ทอตะวันบ่นพี่ชายของบ้านก่อนจะเดินขึ้นบ้านไป พี่ชายก็มองตามด้วยความหงุดหงิดที่โดนว่า

เสียงหวานของคุณแม่เอ่ยถามทันทีที่ฉันตักอาหารสูตรใหม่ของแม่เข้าปาก ตอนนี้ฉันกำลังนั่งกินข้าวกับคุณพ่อ คุณแม่ คุณอาขิม คุณอาแม็ค และพิพลอยพี่สาวฉันเอง อ้อ ฉันลืมบอกไปใช่มั้ยว่าบ้านของข้างหอมนี่อยู่ข้างฉันเลย และอยู่ในรั้วเดียวกัน บ้านฉันเป็นบ้านทรงโมเดิร์นหลังใหญ่ ที่มี

ป้าเจียงขยับเข้ามาใกล้และพูดเบาเหมือนกระซิบ “คือว่า...พวกที่อยู่ในห้องนั่นไม่ใช่ญาติอะไรหร๊อก มีญาติอยู่คนเดียวเป็นพี่ชายมาจากต่างจังหวัด ที่เหลืออีกสามคนเป็นเพื่อนป้า วันนี้เราตั้งวงกันน่ะ” “จัดเลี้ยงกันหรอป้า...อืม...น่าสนุกนะจ๊ะ” ป้าเจียงส่ายหน้า “เปล๊า...ไม่ได้ล้งไม่ได้เลี้ยงอะไร กันร๊อก แค่มาตั้งวงเล่นไพ่กัน...ชู่วว...อย่าเสียงดังไปเชียว ที่ป้ารบกวนให้หนูปั้นหยาไปซื้อผัดไทยมาเนี่ยเพราะเราสนิทกันน๊า และป้าเห็นว่าหนูเรียบร้อยน่ารัก เลยอยากจะรบกวน คิดว่าหนูปั้นหยาคงไม่เที่ยวกระโตกกระตากไปแน่ ปกติป้าให้ลุงทวีปเป็นคนออกไปซื้อให้”

ฉันเผลอยิ้มออกมาที่ในตอนนี้พวกเราได้กลับมาเป็นเหมือนเดิมแล้วพี่ชายสุดที่รักของฉันได้กลับมาดูแลน้องสาวอย่างฉันอีกครั้งหลังจากที่ฉันตบหน้าเขาและหนีเขาไป พอพูดคุยอะไรกันเสร็จพวกฉันก็ต่างพากันมาที่บ้านพักของฉันที่ได้ซื้อไว้เพื่อลูกน้อยคนนี้จะได้มาวิ่งเล่นหรือออกกำลังกายอย ่างเต็มที่

ความเดิมตอนที่แล้ว... " คิดถึงบ้านเก่าไหม ? " " คิดถึงมาก " " แล้วคิดถึงพี่ชายข้างบ้านบ้างไหม ? " " ไม่อะ คิดถึงแม่น้ำมากกว่า "