พี่ชายสามีคนนี้รักข้าหนักยิ่งกว่าสามี Novels & Stories

สามีไม่รักข้า และไม่สนใจแม้กระทั่งบุตรชายที่ข้าเอาชีวิตเข้าแลกเบ่งคลอดออกมา เพื่อหลบหน้าข้า เขาจึงอาสาออกรบอย่างไม่ลังเล ต่อมาเขากลับมาจากสนามรบ พร้อมกับพาสตรีในดวงใจที่เฝ้าคะนึงหากลับมาด้วย เพื่อจะได้ตบแต่งนางเข้าจวน สามีถึงกับวางกู่ลืมเศร้าใส่ข้า ก่อนถึงวันมงคลสมรส บุรุษที่เย็นชามาตลอดยิ้มแย้มพลางอุ้มบุตรชายไว้ในอ้อมแขน บุตรชายวิ่งกลับมาหาข้าด้วยความปีติ “ท่านแม่ ท่านพ่อเป็นอะไรไปหรือขอรับ?” ข้าย่อตัวลงรวบบุตรชายวัยห้าขวบมากอดไว้ในอก นัยน์ตาเปี่ยมด้วยความร้าวราน “ท่านแม่ทัพเซียวจะแต่งงานแล้ว เพื่อไม่ให้เป็นภาระของเขา พวกเราต้องไปแล้วล่ะ”

หลินเยียนมัวแต่สนใจหม้อไฟตรงหน้า หล่อนไม่ได้สนใจสามีในนามที่อยู่ข้างกายอีกเลย นั้นยิ่งสร้างความแปลกใจให้เจ้าเย่เข้าไปใหญ่ เขาพึ่งมารู้ว่าภรรยาในนามคนนี้ชอบกินหม้อไฟมาก ขนาดเขาคนที่เธอไม่ชอบหน้ามานั่งอยู่ใกล้ ๆ เจ้าหล่อนยังไม่สนใจเลย เห็นหม้อไฟดีกว่าเขาเสียอีก

"แล้วยังมีพี่สาวของข้า พี่หญิงใหญ่ พี่หญิงรอง ด้วยเจ้าค่ะ" "ได้" "สามีดีที่สุดเลยเจ้าค่ะ" ฟางลี่อินยกนิ้วโป้งถูกใจส่งให้ชายหนุ่ม เขาเพียงยกยิ้มจนถึงดวงตา ทอดมองร่างของภรรยาด้วยสายตาอ่อนโยน

“ฉงหลง… ไม่ว่าเจ้าจะรักข้ามากหรือน้อย ข้าก็จะรักเจ้าไปจนกว่าลมหายใจสุดท้าย” ในอ้อมกอดที่แน่นหนานั้น หลิงฉงหลงขยับเล็กน้อย ราวกับรับรู้ถึงความไม่สบายใจของสามี มือเล็กยกขึ้นจับชายเสื้อเขาไว้แน่นโดยไม่รู้ตัว

“พี่เอกขา ควยลุงชัชสุดยอด..... เมษ์รักควยลุงค่ะ แต่ก็รักพี่นะคะ... ความรักของเมษ์ที่มีต่อพี่... มันมากขึ้นเป็นสิบเท่าเลยค่ะ” เธอกอดสามีไว้แน่น เป็นการยืนยันความรักในรูปแบบใหม่ที่วรินท์ต้องการ

ฝ่ามือหนากระชับร่างบอบบางให้เข้าแนบแผงอกของตนเอง คนตัวเล็กนอนซุกอยู่ในอ้อมกอดของชายหนุ่ม สามีผู้ที่รักภรรยายิ่งกว่าสิ่งใด เขาตามใจนางทุกอย่างไม่ว่าจะประสงค์สิ่งใด “ก้อนเนื้อข้างในนี้ของพี่มีเพียงแค่เจ้าเท่านั้นคนดี ลมหายใจของพี่มีเพียงแค่เจ้า”

พายน์เปิดไปที่หน้าสุดท้าย ใช้ปลายปากกาไล่ตามลายเซ็นของเขาอย่างเย้ยหยัน ภาพในความทรงจำก็แล่นเข้ามาในหัวทันที ​ในวันนั้นที่เขาขอเธอแต่งงาน... คำพูดเยาะเย้ยของแม่สามีที่ว่าผู้ชายทุกคนไม่มีทางรักแค่คนเดียวเสมอไป... และความมั่นใจของเธอในตอนนั้นที่เชื่อว่าสามีตัวเองแตกต่าง จากคนอื่น ​“หึ ที่แท้ก็ไม่ได้แตกต่างกันเลย”

ฉู่อวี่หนิงร้อนใจราวกับเป็นเรื่องของตนเอง “ไม่เลยสามีข้าหาได้สนใจนางไม่ ตั้งแต่รับนางมาก็ไม่เคยไปหานางเลยสักวัน เขาอยู่กับข้าตลอด” พูดถึงเรื่องนี้ก็เผยรอยยิ้มที่เศร้า ๆ ออกมาอย่างน้อยสามีก็ยังแสดงออกอย่างชัดเจนว่าให้ความสำคัญแก่นางมากกว่า

“สามีจะอ่อนโยนต่ออนุเหยียน” น้ำเสียงเขา และมือใหญ่ที่ลูบไล้ร่างกายสาว บอกให้รู้ว่าเขาไม่ได้โกหก เขาสัมผัสนางด้วยความทะนุถนอม และจุมพิตไปตามส่วนต่างๆ อย่างรักใคร่ หาได้มีความหยาบคายสักนิด

อัณณาเองก็พูดเสียงเบาให้ได้ยินกันแค่เพียงสองคน “ก็สามีรักขนาดนี้ไง” “เขารักลูกเขาหรือเปล่า เกี่ยวอะไรกับฉัน” ถึงแม้ปากจะพูดออกไปอย่างนั้น และไม่อยากหวังอะไรไกลเกินตัว แต่ก็อดที่จะเขินอายและใจเต้นแรงไม่ได้