มือที่สาม Novels & Stories

"คิมเคยรักฉันมาก รู้หรือเปล่า ถึงตอนนี้เขาก็ยังรักฉัน ฉันรู้" "โอ๊ยคุณ! มันก็ไม่ได้เกี่ยวอะไรกับฉันนี่คะ" "แต่เธอกำลังเป็นมือที่สาม"

Richy : ถ้าอ่านจากสถานการณ์ตอนนี้ กูคิดว่า มันคือ แฟนกันที่งอนกันเรื่องมือที่สาม ซึ่งอิมือที่สามที่อิเจสเข้าใจเนี่ย เขาเป็นคนที่สามจริงหรือเปล่าก็ยังฟันธงไม่ได้ Namnom : ช่ายยยย แต่เพื่อนเรามันปัง มันตัวมัม ย้ายหนีเขาเลย ไม่ถามเขาสักคำ Jazzyy : เรื่องมันผ่านมาละ กลับไปแก้อะไรไม่ทันแล้วล่ะ กู ไปทำงานต่อละ

ถึงแม้ว่าจะไม่สบายมือเท่าไหร่ แต่เมื่อมองไปที่หุ่นที่เต็มไม้เต็มมือของถูซินเยว่นั้น ถึงเวลาอาจกระตุ้นความรู้สึกอื่นขึ้นมาก็ได้ ชายคนนั้นกำลังฝันหวาน ทันใดนั้นก็เห็นถูซินเยว่ที่อยู่ตรงหน้าเอ่ยคำว่า “สาม” ออกมาเบา ๆ สาม？ สามอะไร？

“นี่คุณหึงผมเหรอ??? คุณหึงผมใช่มั้ย???” เธอหน้าเสียเหมือนโดนจับได้ “เปล่าซะหน่อย ฉันแค่..ไม่อยาก เป็นมือที่สาม ไม่สิ..ไม่อยากให้ใครเข้าใจผิด..อุ๊ปส์”

เสียงนี้ดังอยู่ในหัวเธอ แต่ไม่มีใครได้ยิน ชายคนที่สามหัวเราะในลำคอ เขาโน้มตัวลงใกล้ มือขวากอบกุมแรงขึ้น มือซ้ายเลื่อนลงต่ำไปยังกลีบกลางกาย อีกเพียงนิดเดียว… เขากำลังจะ “ล้ำ”

ว่าแล้วอาคุมุก็ดึงแขนเสื้อด้านขวาขึ้น เผยให้เห็นแต้ม B ของเขา “3k(3,000)... 3k?!!” นั่นคือสิ่งที่ทำให้ทั้งสามคนตกใจอีกครั้ง จากที่มีความมั่นใจเต็มเปี่ยมเกินกว่าจะพรรณนา ตอนนี้เริ่มลดน้อยถอยลงทีละนิด

หมัดที่สามซัดเข้าจนทัชกรผงะหงาย แม้ว่าคราวนี้เขาจะไหวตัวฉากหลบแต่ก็ไม่พ้นกำปั้นอีกข้างที่เสยเข้าจังๆตรงปลายคาง “หมัดที่สองสั่งสอนที่นายกล้าต่อปากต่อคำกับฉัน ส่วนหมัดที่สามคือคำเตือนอย่ามายุ่งกับคีตาลดาอีก”

ตอนที่ 38 มือสังหาร3 ร่างสูงของหนานหนิงเฉิงพลันนิ่งสนิทไม่ขยับเขยื้อน

นิ้วมือของเธอขยี้ชายเสื้อเบา ๆ การกระทำเล็ก ๆ นั้นเผยให้เห็นถึงความไม่สบายใจและความประหม่าในใจ ผมรับรู้ได้ถึงความตื่นเต้นของเธอ จึงค่อย ๆ กุมมือที่เย็นเฉียบและสั่นเทาของเธอเอาไว้ ทำเอาเธอสะดุ้ง

ฝ่ามือหยาบกร้านสอดเข้าใต้ชายกระโปรงนอนมานวดคลึงให้เธอมีอารมณ์ รอจนร่างกายเธอหลั่งน้ำเขาสอดนิ้วยาวเข้าไปทีละนิด นิ้วที่หนึ่งผลุบเข้าไปตามด้วยสอง และพยายามจะสอดเข้าเพิ่มแต่ตัวเธอคับแคบจนไปต่อไม่ไหว “เอ๊ะ มาร์ หรือเลขสามจะหมายถึงรหัสผ่านมือถือน้องลิตา” “อ๊ะ คนบ้า แ ล้วมานึกได้ตอนนี้เนี่ยนะ” “เป็นไปได้นะ ส่วนที่เราเจอดนุ อาจจะแค่ความบังเอิญ” “ทำให้มาร์ค้างแล้วต้องรับผิดชอบ”