ยัวฮันนี่ Novels & Stories

เสือถาม “มันเป็นเมียกู” "มึงพูดใหม่อีกทีซิ" เจย์เดนยืนกำหมัดจ้องมายังซันที่ยืนอยู่ ด้วยสายตายากเกินจะคาดเดาได้ แต่ซันก็ตอบกลับเช่นเดิม เพราะเขามั่นใจแล้วว่าต้องการจะบอกทุกคนให้รับรู้เสียที "หมิวมันเป็นเมียกู ไม่ใช่เพื่อน"

“โอ้ววววว” เธอสูดปากสูดคออย่างสาสมในรสใคร่อันแสนซ่านสะท้านสยิว ท่อนลำขนาดเขื่องสุดร้อนแรงอหังการ์ในทุกการขับเคลื่อน พละกำลังมหาศาลอาจมาจากอำนาจของลายสักมังกรที่บรรจงลงบนลำเนื้อ สลักความยิ่งใหญ่เอาไว้ในจิตวิญญาณ

“ค่ะพี่ใหญ่ ฉันเข็ดแล้วจริง ๆ ค่ะ” การกินข้าวกับญาติจบลงอย่างไม่สวยงามนัก แต่ทุกคนก็ยอมรับสิ่งที่ประมุขของมามิยะตัดสินใจ เพราะต่างก็รู้ดีว่าบริษัทยักษ์ใหญ่แห่งนี้เติบโตขึ้นมาก ล้วนมาจากความสามารถระดับซูเปอร์คอมพิวเตอร์ของชายหนุ่มที่ชื่อไค เขาคือท่อน้ำเลี้ยงสำคั� �ที่สุดของบริษัท เป็นคนที่ทำให้หุ้นส่วนทุกคนยิ้มหน้าบานเวลารายงานผลกำไรประจำไตรมาส

2 เสม็ด ฉันกำลังคิดว่าฉันมาอยู่จุดนี้ได้ยังไง ตอนนี้ฉันนั่งอยู่ในรถของโซ่ เขาเป็นคนขับส่วนฉันนั่งข้างๆด้านหลังมีเพื่อนเขาอีกสามคน ซึ่งแต่ละคนก็หล่อเหมือนไอดอลเกาหลีไม่มีผิด คนนิ่งๆเงียบๆดูหยิ่งๆมีชื่อว่าบอส ตั้งแต่ขึ้นรถมาฉันยังไม่ได้ยินเขาพูดอะไรเลยสักคำ

เลโอไม่ตอบในทันที เขาเพียงเดินเข้าไปใกล้จนระยะห่างระหว่างกันเหลือเพียงไม่กี่ก้าว แค่กลิ่นเครื่องแกงก็พอเดาออกว่าเป็นเมนูอะไร “ แกงเขียวหวาน ” “ไม่รู้จะถูกปากพี่หรือเปล่า” “ขอชิมหน่อย” เขาเอ่ยสั้น ๆ

ขนมพูดยิ้ม ๆ “ขอบคุณนะครับพี่ขนม ขอบคุณนะครับพี่ทัน” เจ้าจันทร์ที่ถือถุงขนมของฝากไว้เต็มมือยืนส่งยิ้มให้กับทั้งสองคนที่กำลังเดินไปขึ้นรถ วันนี้เป็นวันที่เข้ามีความสุขที่สุดในช่วงเดือนสองเดือนนี้เลยทีเดียว

นางเอ่ย “หลานหรือยายเตยกันคะที่ชอบชาบู” “ก็แม่ชอบแหละ ถ้าคลอดมาจะผู้ชายหรือผู้หญิงแม่จะให้ชื่อชาบู”

นานี่ 🔥🔥🔥🔥🔥🔥🔥🔥🔥🔥🔥

เฉินโม่เหยียนเอ่ยถามพร้อมกับจ้องตาชายหนุ่มตรงหน้าที่สมควรจะเอ่ยวาจาเช่นไร “ข้ามีนามว่าเย่หยุนเหอ ทำงานอยู่ที่หอเซียง ข้าดื่มสุราจนเมามายและได้กลิ่นหอมโชยมาตามลมจึงได้เดินเข้ามาอย่างไม่รู้สติ ตื่นขึ้นมาก็เป็นเช่นนี้ไปแล้วขอรับ” เย่หยุนเหอได้กล่าวตามที่ได้เตี๊ยมกันมา ค รั้งนี้เขาได้เงินมากถึงหนึ่งหมื่นตำลึง งานง่ายๆได้เสพสุขกับสตรีที่งดงามและยังได้เงินทองใยจะไม่รับเล่า เขาจะกลับบ้านไม่ทำงานเช่นนี้อีก หาสตรีที่ดีสักคนมาแต่งงาน ชีวิตนี้ก็มีความสุขแล้ว และเรื่องนี้ต้องตายไปพร้อมกับเขาถ้ามีผู้ใดล่วงรู้ชีวิตนี้คงได้จบสิ้นแล้ว

หาญตรงเข้าไปรั้งแขนสุทธิดาเอาไว้ “ปล่อยนะ ฉันจะบอกให้เอาบุญ จดหมายนั่นฉันไม่ได้เป็นคนเขียนตอบพี่หรอก คนที่ตอบจดหมายคือนังพี่หนึ่งต่างหากเล่า แต่งงานกับมันสิ แต่ฉันไม่แต่งกับคนกระจอกแบบพี่หรอกนะ” “สอง...” หาญมีท่าทีตกตะลึง หันไปมองคนที่ยืนหน้าซีดอยู่ไม่ไกลกันนัก