Novel & Cerita ย้อนกลับ

เขายิ้มบาง ๆ “ถ้าย้อนเวลากลับไปได้ พี่อยากไปรอหน้าห้องคลอดหนูด้วยซ้ำ แต่ในเมื่อย้อนกลับไม่ได้…พี่ก็จะไม่พลาดโอกาสใหม่แม้แต่นาทีเดียว”

ตอนที่1 ย้อนกลับไปเมื่อ8ปีก่อน บ้านของ เอริ…. 07:00น. เอริ ฐิติมน…. ติ๊ดๆๆๆๆๆ

หากวันหนึ่งเขาจำทุกอย่างได้ขึ้นมาจริงๆ แล้วอย่างไรเล่า ช่วงเวลาสิบปีที่สูญเปล่าของนางจะสามารถย้อนคืนกลับมาได้หรือ…หัวใจที่แหลกละเอียดจนกลายเป็นผุยผงไปแล้วจะสามารถต่อกลับคืนมาให้งดงามดังเดิมได้จริงงั้นหรือ บางที...ต่อให้วันหน้าเขาจะจำได้ทุกลมหายใจ นางก็อาจจะเป็นภรร ยาของผู้อื่นไปแล้ว ซูหว่านชิงลดจอกชาลงก่อนจะหันไปเอ่ยกับสาวใช้

“แม่จะกลับไปหาสิ่งที่เคยฝัน” …………………………………..🫶✌️

แฟนผมเป็นคนขี้หึงขี้หวงมาก ตลอดระยะเวลาเจ็ดปีที่คบกันมา ประโยคติดปากของซูหว่านหยินก็คือ： “แฟนฉันหล่อมากเลยนะรู้ไหม？ถ้ารู้แล้วมีคนจะเข้ามายุ่งล่ะก็เจอดีแน่” “ที่รักหล่อขนาดนี้ใครเห็นก็ต้องมีหวั่นไหวบ้างแหละ แค่เห็นคนอื่นจ้องที่รัก ฉันก็หึงแล้ว” เพราะแบบนี้ เธอเลยไม่เคยให้ผมไปทำความรู้จักกับวงสังคมของเธอเลย จนกระทั่งวันที่ผมใช้บัญชีสำรองเข้าไปดูหน้าโพสต์ของเธอ สามปี รวมทั้งหมดหกร้อยกว่าโพสต์ และทุกโพสต์นั่นล้วนเต็มไปด้วยช่วงเวลาที่เธอใช้ร่วมกับผู้ชายอีกคน ภาพของเธอกับเขาที่เดินเล่นที่พระราชวังโปตาลาด้วยกัน ขอพรบนยอดภูเขาหิมะด้วยกัน จูบกันอย่างดูดดื่มกลางถนนในกรุงซิดนีย์ โพสต์ล่าสุดบนหน้าโปรไฟล์ของเธอ ภาพประกอบเป็นภาพบรรยากาศริมทะเล เธอกำลังจูบกับผู้ชายคนนั้นท่ามกลางเสียงโห่แซวและเส

อวี๋ลี่หัวผายมือให้คนมาใหม่ได้มีโอกาสพูด “เมื่ออาทิตย์ก่อนบุตรสาวข้าจู่ๆก็กลับมาที่บ้าน พร้อมเครื่องประดับหลากหลายชนิด ให้ข้าทำขึ้นมาให้เหมือนที่สุด เงินมากมายถูกใช้นำไปซื้ออัญมณีเที่ยบเท่าแต่ไม่ใช่อัญมณีสดเช่นอันเดิมเจ้าค่ะ” หญิงชรานึกถึงวันที่ลูกสาวกลับมาหา พร้อมเ งินมากมาย ทั้งยังมีเครื่องประดับฝีมือปรานีต ที่มองอย่างไรก็รู้ว่านี่คือของพ่อค้าเซี่ยแน่นอน

“พวกเรากลับแคว้นกันเถอะ” กลับแคว้นซีอวี้ กลับไปในที่ที่ควรกลับ กลับไปทำสิ่งที่ควรทำ ลืม…คนที่ควรลืม

[การส่งกลับไม่สามารถยกเลิกได้] “ข้ายังไม่อยากกลับ” [ภารกิจสิ้นสุดแล้ว] ติ๊ง! [เริ่มส่งกลับ] “เดี๋ยวก่อน!” “ซูหน่วน!”

“ก็จริง แต่ว่าเราจะกลับไปได้ยังไง” บีลีฟที่อยู่หน้าจอคอมพิวเตอร์จิ้มนิ้วรัวเพื่อหาข้อมูลการย้อนเวลากลับไปยังอดีต รวมถึงตระกูลเก่าแก่ของเมืองอิ๋นตูที่ยังเหลืออยู่

ผู้เป็นแม่เล่าด้วยน้ำเสียงเศร้าสร้อย รถลาก? ตลาด? นี่มันไม่ใช่โลกของเธอเสียแล้ว หลิน เยว่ซีเริ่มตระหนักว่าสิ่งที่เกิดขึ้นมันเหนือกว่าความเข้าใจใดๆ เธออาจจะไม่ได้แค่ความจำเสื่อม แต่เธออาจจะ... ย้อนเวลากลับมาจริงๆ