Novel & Cerita ย้อนกลับ

หลังกลับจากทริปที่ภูเขาอาลัยกับรูมเมต ฉันก็ได้รับข้อความเสียงจากแม่ "ลูกรัก บอกแม่หน่อยสิว่าลูกอยู่ที่ไหน แม่จะช่วยลูกออกมาให้ได้!" "ไม่ต้องกลัวนะ แม่จะขึ้นเขาไปตามหาลูกเดี๋ยวนี้เลย" เดิมฉันนึกว่าแม่โดนมิจฉาชีพหลอก กำลังจะโทรกลับไปหา แต่พอหันกลับไป รูมเมตทั้งสามคนก็มองมาที่ฉันอย่างพร้อมเพียง จู่ๆ หัวหน้าหอก็โน้มตัวมาข้างหน้าเล็กน้อย "แปลกจัง…" ขนฉันลุกไปหมด "อะไรแปลก?" เธอทำหน้าประหลาดใจ "เซี่ยอี้ แม่เธอส่งข้อความเสียงมาหาเธอเหรอ?" "ใช่ ทำไมเหรอ?" "แต่ว่า...แม่เธอไม่ได้เสียไปตอนทำการสำรวจภูเขาอาลัยเมื่อสามปีก่อนแล้วเหรอ?" …

ตอนที่ลู่เยี่ยนฉือนอกใจ ฉันไม่ได้ร้องไห้ ไม่ได้โวยวาย แกล้งทำเป็นไม่รับรู้อะไร ตอนที่เขาแอบเลี้ยงกู้อีฝูไว้นอกบ้าน ฉันก็ได้แต่กดความเจ็บปวดในใจเอาไว้และอดทนกล้ำกลืนมันลงไป เพราะฉันกับลู่เยี่ยนฉือมีลูกชายที่น่ารักคนหนึ่ง เขารักฉันมาก ฉันจึงอยากมอบครอบครัวที่สมบูรณ์ให้เขา จนกระทั่งฉันรู้ว่าลูกชายของฉัน ลู่ซีเจ๋อ เป็นฝ่ายตามลู่เยี่ยนฉือไปอยู่บ้านอีกหลังด้วยตัวเอง แถมยังเรียกกู้อีฝูอย่างสนิทสนมว่า “พี่สาว” ตอนนั้นเองฉันถึงได้ไม่อยากทนอีกต่อไป ฉันบอกเพื่อนสมัยเด็กที่เติบโตมาด้วยกันว่าฉันอยากหย่า เขามองฉันลึก ๆ ก่อนพูดว่า “เสิ่นทิงหลาน ลู่เยี่ยนฉือรักเธอแทบขาดใจ คนทั้งนาโปลีต่างก็รู้กันดี อิทธิพลของเขาแผ่ไปทั่วทั้งนาโปลี ถ้าเธออยากจากไป มันไม่ใช่เรื่องง่ายขนาดนั้น” แต่ฉันพูดออกไปอย่างด้านชาว

จู่ ๆ แฟนออนไลน์ของฉันก็ส่งรูปมื้อเที่ยงมาให้ ในรูปคือสเต๊กเนื้อที่เพิ่งทำเสร็จใหม่ ๆ และยังคงมีควันร้อนลอยกรุ่นอยู่ [ที่รัก ผมกินมื้อเที่ยงอย่างว่าง่ายแล้วนะ ขอคำชมหน่อยสิ~] ฉันกำลังเตรียมจะตอบกลับไปว่า "เก่งมาก" แต่สายตากลับเหลือบไปเห็นตัวหนังสือสีแดงสะดุดตาสองสามบรรทัดพิมพ์อยู่ตรงขอบจานเข้าเสียก่อน— ไมค์เทคโนโลยี ภายในใจของฉันก็กระตุกวูบขึ้นมาทันที มันช่างบังเอิญจนน่าเหลือเชื่อเพราะบริษัทที่ฉันทำงานอยู่ก็ใช้ชื่อนี้เหมือนกัน ฉันอึ้งอยู่กับที่ สมองขาวโพลนไปหมด ไม่จริงน่า แฟนออนไลน์ที่ฉันคบมาปีกว่าดันอยู่ข้าง ๆ ฉันงั้นเหรอ

เลขาสาวผู้เย็นชาของสามียุ่งจนไม่มีเวลากินข้าว เพื่อที่จะเซ็นสัญญามูลค่าหลายร้อยล้านให้สำเร็จ สามีจึงช่วยแกะกุ้งให้เธอไปสามตัว หลังจากที่ฉันมาเห็นเข้า ฉันก็ต่อสายหาทนายต่อหน้าเขาทันที “ทนายจ้าวคะ ช่วยร่างหนังสือสัญญาหย่าให้ฉันที ฉันจะหย่า” สามีที่ยุ่งกับการเซ็นสัญญาใหญ่จนไม่ได้หลับไม่ได้นอนมาหลายวันมองฉันด้วยสีหน้าเหลือเชื่อ“แค่เพราะผมแกะกุ้งให้ตู้เสวี่ยสามตัว คุณถึงขั้นจะหย่ากับผมเลยเหรอ?” “ใช่”

สามีของฉันเป็นนักศึกษาแพทย์ปริญญาเอก เขาเป็นคนยุติธรรมไม่ลำเอียง นิสัยจิตใจดี กระทั่งอยู่มาวันหนึ่ง ผู้หญิงที่เขารักเสมอมาขับรถชนคนตาย เพื่อช่วยเหลือผู้หญิงที่เขารักให้พ้นผิด เขาจึงใช้ความรู้ทางการแพทย์ทั้งหมดที่มี นำร่างไร้วิญญาณไปทำเป็นหุ่นจำลอง แล้วตั้งไว้ในห้องทดลอง ขณะที่กำลังจัดการร่างไร้วิญญาณอยู่นั้น เขาก็เห็นว่าภายในท้องนั้นตั้งครรภ์เด็กทารกคนหนึ่งอยู่ เขาที่สุขุมเยือกเย็นมาตลอด ถึงกับใจเต้นไม่เป็นส่ำ ที่เขาไม่รู้ก็คือ เจ้าของร่างไร้วิญญาณนี้ก็คือฉันเอง และทารกในครรภ์ก็คือลูกของเขา...

ฉันมองดูผู้ชายที่หน้าตาเหมือนสามีทุกประการตรงหน้าฉัน หวาดกลัวอย่างหาที่เปรียบไม่ได้ เพราะฉันได้รับข้อความฉบับหนึ่ง "เขาไม่ใช่สามีคุณ!" ที่แปลกยิ่งกว่านั้นคือชื่อผู้ส่งข้อความที่แสดงในโทรศัพท์มือถือคือ "สามี"! ฉันควรจะเชื่อใครดี?

คู่รักในวัยเด็กที่เคยสัญญาว่าทันทีที่ถึงวัยอันสมควรก็จะแต่งงานกับฉัน กลับสวมแหวนให้สวี่จือเซี่ยพี่สาวต่างสายเลือดของฉันต่อหน้าสาธารณชนในวันแต่งงานของเรา ฉู่หยุนเซินทายาทมาเฟียที่ทุกคนต้องยำเกรงคือผู้ที่ก้าวออกมาและประกาศว่าฉันคือคนที่เขาแอบรักมานานหลายปี หลังแต่งงานห้าปี ทุกความปรารถนาที่ฉันเอ่ยออกมาอย่างไม่ตั้งใจเขาได้เปลี่ยนมันให้กลายเป็นความจริง จนฉันคิดว่าตัวเองคือศูนย์กลางของโลกเขา จนกระทั่งฉันจัดชั้นหนังสือและทำเอกสารลับที่ซ่อนอยู่ในชั้นหนังสือที่ลึกที่สุดของฉู่หยุนเซินตกลงมาโดยไม่ตั้งใจ หน้าแรกคือแฟ้มประวัติของสวี่จือเซี่ย พร้อมลายมือของฉู่หยุนเซินที่เขียนด้วยหมึกสีแดงเข้มและขีดเส้นใต้เน้นย้ำว่า: "ต้องปกป้อง เหนือสิ่งอื่นใด" จากนั้นคือบันทึกภารกิจที่ฉันคุ้นเคยและหวาดกลัวเป็นที่สุ

ฉันชื่อบีเสี่ยวนวล อายุ 29 ปี แต่งงานมาสามปี อาศัยอยู่กับสามีชื่อเฉินเจ๋อหยานในคอนโดมิเนียมระดับไฮเอนด์เขตใจกลางเมือง ซึ่งมีสภาพแวดล้อมเงียบสงบ

ยุคทศวรรษ 80 หนึ่งสัปดาห์ก่อนวันแต่งงาน คู่หมั้นของฉันปิดบังเรื่องที่ตัวเองสอบติดงานลับ เขารีบเข้าประจำการอย่างเร่งด่วน ทิ้งไว้เพียงคำพูดเบาหวิวประโยคเดียวให้ฉันรอเขา ฉันได้ยินแล้วก็เฝ้ารอเขาด้วยหัวใจทั้งหมดที่มี แต่ตลอดสามปีที่ผ่านมา วันเยี่ยมญาติประจำเดือนของเขากลับถูกยกให้คนอื่นทุกครั้ง แม้กระทั่งตอนแม่ป่วยหนักและขาดเงิน ฉันร้องไห้จนแทบขาดใจ เพียงอยากเจอเขาสักครั้ง โทรหาเขาให้ติดสักสาย หลังจากยามแจ้งเรื่องให้แล้ว ก็ได้แต่บอกฉันอย่างจนปัญญา “วันเยี่ยมญาติของหัวหน้ากู้ถูกใช้ไปแล้ว รอเดือนหน้าเถอะ” ฉันหดหู่ใจ เตรียมจะจากไป แต่ในวินาทีถัดมา เพื่อนสนิทวัยเด็กของคู่หมั้นกลับเดินผ่านประตูเข้าไปได้อย่างง่ายดาย “หัวหน้ากู้กำชับไว้เป็นพิเศษแล้ว ให้คุณไปหาเขาที่ห้องทำงานได้เลย เขาดีกับคุณจริ

หลังจากฉันปฏิเสธไม่ยอมบริจาคหัวใจให้พี่สาว พ่อแม่ก็ส่งฉันขึ้นเตียงของคุณชายใหญ่แห่งเซี่ยงไฮ้ ใคร ๆ ต่างพูดกันว่าคุณชายใหญ่เป็นคนที่ห้ามเข้าใกล้ และในใจของเขามีผู้หญิงในฝันอยู่คนหนึ่งมาโดยตลอด ทุกคนต่างรอดูจุดจบของฉัน แต่กลับไม่คาดคิดว่าเขาจะทะนุถนอมฉันราวกับยกขึ้นหิ้ง แต่งงานกันมาสามปี เขามักชอบพันพัวกับฉันในสถานที่ต่าง ๆ แม้แต่ตอนฉันไปเข้าห้องน้ำ เขายังตามมา แล้วกดฉันไว้บนเคาน์เตอร์ล้างมือ พวกเราไม่เคยป้องกัน แต่กลับไม่เคยตั้งครรภ์เลย จนกระทั่งวันที่ฉันคิดว่าตัวเองท้องและไปโรงพยาบาลเพื่อตรวจ ถึงได้บังเอิญได้ยินบทสนทนาระหว่างเขากับหมอ “เหยียนหนาน เมื่อสามปีก่อนคุณให้ผมแอบเอาหัวใจของเวินซู่ว่านไปปลูกถ่ายให้พี่สาวของเธอ ตอนนี้ยังให้ผมหลอกเธอว่าเป็นหมันแต่กำเนิดอีก คุณทำร้ายผู้หญิงที่รัก