Novel & Cerita ระบบ

หลี่เมิ่งเหยาย้อนเวลามาอยู่ในร่าง ของเด็กสาววัยสิบสองปี ในวันที่มารดาอนุผู้โง่เขลา ถูกขับไล่ออกจากจวน โชคยังดีที่ตอนตาย นางสวมกำไลหยกโลกันตร์เอาไว้ มันจึงติดตามนางมาที่นี่ด้วย

"ห้าสิบปีแห่งความสงบสุขลวงตา... บัดนี้ พันธสัญญาดิจิทัลกำลังถูกทำลาย" ณ มหานครที่ไม่มีวันหลับใหลอย่างนีโอ-กรุงเทพฯ ตำนานเก่าแก่เรื่องยักษ์ปักหลั่นได้กลายเป็นเพียงนิทานที่ถูกลบเลือนไปจากฐานข้อมูล แต่เมื่อไวรัสประหลาดเริ่มกัดกินจิตสำนึกของผู้คนผ่านโครงข่ายประสาทเทียม มีเพียงเด็กหนุ่มจากย่านคลองเตยคนเดียวเท่านั้นที่ถือ 'กุญแจ' สำคัญไว้ในมือ ร่วมเดินทางไปกับก้องภพและเหล่าอดีตแฮกเกอร์ในตำนาน ในภารกิจสุดอันตรายเพื่อหลอมรวมยันต์เก้าโลกาขึ้นมาใหม่ ก่อนที่เงามืดจากอดีตจะกลืนกินกรุงเทพฯ ไปตลอดกาล

ฉันคือนางเอกนิยายสายอีโรติก ผู้เชี่ยวชาญด้านการเปลี่ยนธรรมดาให้กลายเป็นเรื่องอย่างว่า วันแรกที่ทะลุมิติเข้ามาในเกมสยองขวัญ บอสให้ทุกคนเลือกวิธีตายมาคนละหนึ่งอย่าง ฉันพูดโพล่งออกไปทันทีว่า “ฉันขอเลือกหายใจหอบถี่ ขาอ่อนระทวย ตาลอยเคลิ้ม แล้วก็ ป้าบๆๆ… จนตายค่ะ” บอส “?”

เหม่ยหลินเชฟหญิงผู้โด่งดังจู่ๆ ก็ทะลุมิติมาอยู่ในร่างของหญิงสาสใจร้ายที่ยากจนและไม่มีใครอยากอยู่ใกล้

หลินเยว่ เจ้าของผลิตภัณฑ์น้ำหอมชื่อดังในเมืองจีน ธุสินค้าของเธอเป็นที่นิยมจนทำให้เธอมีชื่อเสียงอย่างมาก แต่เธอต้องจบชีวิตลงเพียงเพราะ เทพชะตาพาวิญญาณไปผิดคน "ชดใช้ให้ฉันเลย"

ลิลลี่ลืมตาขึ้นมาพร้อมกับเสียงระบบกลไกบางอย่างในหัวที่ดังขึ้น [ติ๊ด! ยินดีต้อนรับโฮสต์เข้าสู่ระบบบุปผารัญจวน ภารกิจแรก: ปรนนิบัติท่านแม่ทัพเซียวจวินเหยียนในคืนเข้าหอ รางวัล: 500 แต้มชีวิต หากล้มเหลว: วิญญาณจะสลายไปทันที] "เดี๋ยวนะ... ปรนนิบัติแบบไหน?" เธอพึมพำกับตัวเอง แต่ยังไม่ทันขาดคำ ประตูห้องก็ถูกผลักออกอย่างแรง ร่างสูงใหญ่ในชุดเกราะสีดำสนิทก้าวเข้ามา กลิ่นอายสังหารและกลิ่นเหล้าแรงๆ แผ่ออกมาจากตัวเขา เซียวจวินเหยียน จ้องมองสตรีบนเตียงด้วยสายตาคมกริบดุจเหยี่ยว เขาคว้าหมับเข้าที่ลำคอระหงของเธอแล้วกดลงกับหมอนนุ่ม "เจ้าคิดว่าการเอาตัวเข้าแลก จะช่วยให้ตระกูลมู่อยู่รอดได้งั้นหรือ?" เสียงทุ

“ซื้อชุดแถมแม่ค้าหรือเปล่าครับ...” จะให้ทนยังไงไหวก็แม่ค้ารีวิวดีขนาดนั้น แต่ผมไม่ได้อยากซื้อชุดนอนนะครับ...ผมอยากซื้อแม่ค้ามากกว่า

หลังจากฉันติดอยู่ในเหตุระเบิดที่ท่าเรือ ฉันก็ถูกผูกมัดเข้ากับโปรแกรมเอาชีวิตรอด มันมอบเวลาให้ฉันยี่สิบห้าปีกับเป้าหมายที่ถูกกำหนดไว้สี่คน หากคะแนนความรักหรือคะแนนความผูกพันของเป้าหมายแม้เพียงคนเดียวไปถึง 100% ฉันจะสามารถตื่นขึ้นมาในโลกความจริงของฉันได้ แต่ฉันล้มเหลวกับทั้งสี่คน เพราะเป้าหมายทุกคนที่ฉันพยายามเข้าหา ท้ายที่สุดแล้วต่างก็หันไปหาโซเฟีย เลน นางเอกของโลกใบนี้ พวกเขาพูดว่าความเจ็บปวดของฉันคือการแสดงตบตา พวกเขาพูดว่าน้ำตาของฉันคือการปั่นหัว พวกบอกว่าฉันก็แค่แกล้งทำเป็นแตกสลายเพื่อให้เลือกฉันมากกว่าโซเฟีย แต่ถ้าพวกเขาไม่เคยรักฉันเลย แล้วทำไมถึงได้สติหลุดคลั่งขนาดนั้นล่ะ ในตอนที่ภารกิจของฉันล้มเหลว และฉันเลือกที่จะจากโลกใบนี้ไปตลอดกาล

ฉันเพิ่งจดทะเบียนสมรสกับคุณชายแห่งแวดวงเมืองหลวงเมื่อตอนเช้า พอตกบ่ายเขาก็พาฉันมาหย่า ฉันกำสมุดทะเบียนสีแดงและสีเขียวทั้งสองเล่มไว้แน่นขณะที่ยืนตัวแข็งทื่ออยู่กับที่ ขณะที่ข้างกายมีเสียงหัวเราะเยาะเย้ยอย่างไม่เกรงใจจากพวกเพื่อนของเขา “เซี่ยชิงหาน นายถึงกับพาคุณหนูใหญ่มาจดทะเบียนแล้วก็หย่าจริง ๆ เพราะคำพูดประโยคเดียวของหลินซวงหัวเนี่ยนะ” “ฮ่า ๆ พวกนายดูสิ คุณหนูใหญ่หน้าซีดไปหมดแล้ว คงไม่ใช่ว่าจะร้องไห้หรอกนะ!” ทว่าเซี่ยชิงหานกลับโอบไหล่หลินซวงหัวผู้เป็นน้องสาวบุญธรรม พร้อมเอ่ยด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน “ได้ทะเบียนมาครบทั้งสองใบแล้ว ทีนี้ยอมยิ้มให้ฉันแล้วใช่ไหม??” หลินซวงหัวหลุดหัวเราะพรืด รอยยิ้มเบ่งบานบนใบหน้าที่เคยเย็นชา ฉันอยากเข้าไปเค้นถาม แต่กลับถูกพี่ชายทั้งสามคนดึงตัวเอาไว้แน่น พี่ใหญ

โปรแกรมเมอร์หญิงทะลุมิติเข้าไปในยุคโบราณเพื่อทดสอบระบบล้านตำลึงที่ตนมีหน้าที่ดูแล นางเข้าไปอยู่ในร่างของหญิงสาวสติไม่ดีที่ถูกครอบครัวสามีกดขี่ มีสามีพิการและลูกสองคน ต้องอาศัยอยู่ในครอบครัวสามีอย่างยากลำบาก นางจึงใช้ระบบเพื่อช่วยให้สามีและลูกๆ ได้ใช้ชีวิตที่ร่ำรวยและสุขสบาย